© CPU – Jan Van Hecke
De zomermaanden zijn voornamelijk relatief rustig als het aankomt op vlak van albumreleases, maar zo nu en dan springt er toch eentje in het oog die we meer in de gaten moeten houden. Begin augustus ligt zo bijvoorbeeld Willoughby Tucker, I’ll Always Love You in de rekken, het tweede (of derde?) (of eigenlijk eerste?) album van Ethel Cain. De Amerikaanse laat zich namelijk niet per se leiden door logica, want waar het eerder dit jaar verschenen Perverts een langere speelduur had dan debuutplaat Preacher’s Daughter, bleek dat uiteindelijk toch slechts om een ep te gaan. Die nieuw te verschijnen plaat wordt dan weer een prequel op het debuut. Enfin, het maakt ons eigenlijk allemaal niet te veel uit, zolang de muziek maar goed is.
En aangezien ze met Willoughby Tucker, I’ll Always Love You nog eens echte meeslepende melancholie lijkt te gaan maken in plaats van minutenlange ruis, ziet het ernaar uit dat dat wel goed komt. Het nieuwe “Fuck Me Eyes” ligt in zekere zin dan ook in het verlengde van voorganger “Nettles“, maar tegelijkertijd ook helemaal niet. Ethel Cain laat vandaag namelijk wat meer elektronische invloeden toe in het geheel, al is het zoals altijd vooral haar herkenbare stemgeluid dat het nummer draagt. Een nummer dat in het algemeen misschien net iets te weinig om het lijf heeft om echt heel diep te raken. “Fuck Me Eyes” blijft namelijk een beetje te veel binnen hetzelfde water dobberen, en zo is de single wel meeslepend, maar blijft het uiteindelijk vooral wachten op een stroomversnelling die niet echt komt. Cool, maar niet per se meer dan dat.
Willoughby Tucker, I’ll Always Love You verschijnt op 8 augustus. Wat wel vaststaat, is dat Ethel Cain op dinsdag 14 oktober in een uitverkochte Ancienne Belgique staat.
Facebook / Instagram / Website
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
