© Sari Murray
De carrière van We Are Scientists heeft al heel wat hoogtes en laagtes doorgemaakt. De groep is ook al meer dan 25 jaar bezig en kende vooral in het begin van de jaren 2000 succes met enkele bescheiden indiehitjes. Ondertussen bracht de groep al meer dan tien jaar niets relevants meer uit, maar dat weerhoudt hen er niet van om nog nieuwe muziek te releasen. Zo verschijnt in juli het negende album van de band en kwamen ze voor het eerst in dertien jaar nog eens een show spelen in Brussel nadat ze eerder wel al hun hoofd lieten zien in Antwerpen en op Pukkelpop. De grote zaal van Cirque Royal kunnen ze al lang niet meer vullen en dus deed de Club dienst als plek voor de show, die ook bijlange niet volgelopen was.
Sean McVerry ging al enkele keren mee op tour met We Are Scientists en ook in 2025 mag hij nog steeds als opener dienstdoen. Zijn muziek lijkt ons ook niet verder te zullen geraken dan een voorprogrammastatus, maar storen deed het zeker niet. Zo hoorden we gezellige indierockliedjes die nu eens melancholisch en dan eens groots konden klinken, zonder daarbij echt iets aanstekelijk of vernieuwend te doen. Aan zelfvertrouwen en enthousiasme was er weliswaar geen gebrek en op die manier kan je natuurlijk ook een publiek entertainen.
Dat We Are Scientists zelf ook wel beseffen dat hun succes in de nillies ligt, bewees de setlist van de avond. Meer dan de helft van de songs die werden gespeeld, kwam uit platen die ze in het begin van de carrière uitbrachten en daar zit nog steeds het sterkste werk van de band. Zo was “The Scene Is Dead” al meteen een goeie opener waarmee de band aankondigde dat de avond nog jong was, een statement dat klopte als een bus. Het nummer zette de toon voor de rest van de avond waarin aanstekelijke songs met leuke refreintjes de revue zouden passeren.
“Check Lit” voelde weliswaar iets minder verfrissend aan in de set. De samenzang van de drie bandleden leek niet al te toonvast en even leek het alsof de show een mager beestje zou zijn. We Are Scientists weet weliswaar al langer dan vandaag hoe ze een set moet opbouwen en met bescheiden hitje “Rules Don’t Stop” werd de band meteen gebroken. Het liedje liet het publiek meteen een beetje meezingen en ook dansen was niet uit den boze. Ook “It’s A Hit” had met zijn smerige gitaar meteen het publiek in zijn greep en de band zou dat daarna niet meer loslaten.
Met het kleinschalige publiek werd er veel interactie bovengehaald en dat zorgde dat de grens tussen publiek en band verkleinde. Zo had frontman Keith Murray plots een opvallend blaadje gezien in het publiek. Drie kleine kindjes deelden namelijk hun liefde voor de band en net voor de laatste uitbarsting in “I Cut My Own Hair” liet hij die kindjes even weten hoe hard hij dat apprecieerde. Hun avond was gemaakt en dan waren we nog niet eens aan de grotere hits toegekomen. De band zou doorheen de verdere set af en toe nog eens terugkomen op die kindjes en zo weten ze meteen ook dat ze nog enkele jaren verder kunnen, want de toekomst is verzekerd.
Dat er een nieuw album zit aan te komen, konden we ook merken aan de setlist. We hoorden al heel wat nieuwe nummers en die klonken bij momenten heel erg als Weezer. Het lijkt er dus een beetje op dat de band zijn roots wat verlaat om iets grootser en ruwer tegelijk te klinken. Dat mocht er wel zijn, maar een nieuwe carrière gaan ze er ook niet door gelanceerd krijgen. De band pakt het ook allemaal heel klein aan om toch te kunnen touren: zelf achter de merch gaan staan, zelf de soundcheck doen en tijdens de laatste nummers voorprogramma Sean McVerry de band laten vervoegen als vierde lid. Het is allemaal heel DIY, maar als je iets met passie wilt blijven doen, is dat ook de enige manier.
Nummers als “Nobody Move, Nobody Get Hurt”, “The Great Escape” en “After Hours” lieten de stembanden van het publiek nog eens hun werk doen en zo was er in de set wel een beetje van alles te beleven. Na net geen anderhalf uur zat het er al weer op en werden we van onze nostalgische bubbel gehaald. We Are Scientists is geen slechte band, maar ze hebben wel hun beste tijd gehad. Het is moedig dat ze nog steeds nieuwe muziek releasen, maar de urgentie is volledig weg wat je ook merkte aan hun show in Cirque Royal Club. Desalniettemin vloog de show wel voorbij en konden we genieten van aanstekelijke en leuke songs met hier en daar een vleugje herkenning.
Setlist:
This Scene Is Dead
Chick Lit
Rules Don’t Stop
It’s a Hit
I Cut My Own Hair
Human Resources
Please Don’t Say It
Nobody Move, Nobody Get Hurt
I Don’t Bite
Inaction
Buckle
The Big One
Nice Guys
The Great Escape
Impatience
I Could Do Much Worse
Less From You
What You Want Is Gone
After Hours
