© CPU – Ann Carpentier
Nu de wereld steeds vaker wordt geconfronteerd met aanhoudende crises, is het geen verrassing dat luide muziekgenres weer aan relevantie winnen. Dit geeft ook de oude garde hernieuwde kracht om de daad bij het woord te voegen. Op het vlak van volume moeten veel bands na ruim veertig jaar echter nog steeds het onderspit delven voor Swans. De experimentele rockgroep heeft door de jaren heen zeker zijn pieken en dalen gekend, maar vooral frontman Michael Gira blijft op handen gedragen door fans en critici. Hoewel hij zelf meermaals de stekker uit zijn hoofdproject trok, kwam zijn drang om muziek te maken steeds weer terug. Leeftijd speelt daarbij geen rol, want op zijn zeventigste wist The Beggar ons twee jaar geleden nog moeiteloos te overtuigen. Nu volgt daar een lijvig vervolg op.
Voor “I Am a Tower” raden we dan ook stellig aan om een pauze te nemen en in stilte te zitten. Het nummer is niet per se luid, maar met een lengte van negentien minuten voelt het als een kathedraal van klank. Gira neemt een bijna sacrale houding aan, alsof de dag des oordeels eindelijk over de goddelozen neerdaalt. De lang uitgesponnen noten en het gekletter werken verlammend op lichaam en geest, tot de vrouwelijke achtergrondzang zuiver op de voorgrond treedt en het ochtendgloren aanbreekt. Het laatste stuk ontvouwt zich als een subtiel staaltje postrock, waarin Gira ons doet geloven dat hij daadwerkelijk een toren is. En terwijl de laatste galm wegsterft, blijft er een gevoel van nederigheid achter—alsof we getuige waren van iets dat zelfs god overstijgt.
Birthing verschijnt op 30 mei. Swans heeft voorlopig nog geen tourplannen, maar Michael Gira en Kristof Hahn treden wel op als duo op 15 april in de club van Ancienne Belgique en op 20 april tijdens Roadburn Festival.
Facebook / Instagram / Website
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
