‘Na-na-na-na-na / Na-na-na-na-na’; de kans dat je het zinnetje meteen meezong in je hoofd op de tonen van “(It Goes Like) Nanana” toont alleen maar aan dat Peggy Gou een van de grootste hits van de afgelopen jaren wist te scoren. De Zuid-Koreaanse dj en producer ruilde haar thuisland in voor de Duitse hoofdstad, waar ze op zich redelijk kalm aan haar weg naar de top begon. Zo groeide ze eerst uit tot een icoon in de undergroundscene, om dan geleidelijk aan met een aantal mijlpalen op de proppen te komen: de eerste Koreaanse dj in wereldberoemde Berlijnse club Berghain, de eerste vrouw die Ushuaïa Ibiza’s closing party headlinede en uiteindelijk ook de eerste vrouw in meer dan twintig jaar die het schopte tot in de top tien van DJ Mags jaarlijkse top 100.
Ondertussen zit Peggy Gou zo al tien jaar in het vak, met een stroomversnelling dankzij “Starry Night“. Niet alleen werd het haar eerste echte hitje, het nummer werd ook gebruikt in de reclamecampagne van Zalando. En toen ging de bal aan het rollen. Met “I Go” – overigens ook herwerkt door Soulwax – kwam er een volgend succes, en dan was daar het nummer dat de zomer van 2023 kleurde: “(It Goes Like) Nanana”. Plots was de Zuid-Koreaanse een van de populairste dj’s van de planeet, maar werd ze ook gebombardeerd tot het gezicht van onder meer Louis Vuitton en Maybelline, en stond ze voor grotere menigtes dan ooit tevoren. Voor veel artiesten is het dan moeilijk om rustig te blijven, waardoor ze met veel meer druk aan een debuutplaat beginnen werken, maar voor Peggy Gou viel dat allemaal wel mee. Ze nam haar tijd en werkte nog tot een jaar na de grote populariteitsboost aan I Hear You; iets wat haar nu geen windeieren lijkt te leggen.
Voor Peggy Gou is I Hear You een soort samenvatting van de voorbije jaren, inclusief haar groei en ontwikkeling als artiest. Dat vertaalt zich in de tien nummers tellende plaat in verschillende manieren. Zo horen we niet alleen nummers terug die al enkele jaren oud zijn, maar horen we in de nasleep van het succes ook een duidelijkere visie en eigenheid in haar sound terug. Die gedachte keert ook terug in openingstrack “Your Art”, waarin een in mysterie gedoopte stem ons vertelt dat je achter je kunst moet staan. Het voelt op zich allemaal heel virtueel aan, maar eenmaal “Back To One” zijn intrede doet, barst het album helemaal los. Op zich klinkt die track helemaal anders dan “(It Goes Like) Nanana”, maar op de een of andere manier ligt het wel perfect in lijn met eerder genoemd nummer: donkere clubvibes, een herhaaldelijke synthriedel, Gou die er in het Koreaans over zingt en nog een saxofoon… een schijfje!
Die lijn wordt overigens doorgetrokken in recentere singles “Lobster Telephone” en “1+1=11“. Doordat ook hier dat herkenbare geluid vernuftig in verwerkt zit, liggen beide nummers meteen erg makkelijk in het gehoor, alsof we ze al ons hele leven kennen. Een coole basbeat en wat sterretjes in die eerste, terwijl die tweede eerder een meer blurry vervolgstuk lijkt te zijn. Misschien geen kanonnen ter grote van “(It Goes Like) Nanana”, maar het ziet er toch naar uit dat ook de zomer van 2024 veilig is in de handen van Peggy Gou.
Dat Peggy Gou ook een paar keer gas terug durft te nemen, is vooral positief in het kader van I Hear You in zijn geheel te noemen. Als single viel Lenny Kravitz-samenwerking “I Believe In Love Again” zo bijvoorbeeld redelijk tegen, maar achteraf gezien klopt het nummer wel in het totaalplaatje. Ook het daaropvolgende “All That”, eveneens een samenwerking maar dan met Puerto Ricaanse rapper Villano Antillano, draait op een lager pitje. Op het eerste gehoor klinkt het zelfs een beetje als een voortkabbelend Spaanstalig tussendoortje, maar geleidelijk aan sijpelt het zwoele ‘It’s all that I can see’ wel door tot in onze hersenpan. Cool om te horen is ook dat de Zuid-Koreaanse trouw blijft aan haar roots, want als ze niet in haar moedertaal zingt, horen we oosterse invloeden in de muziek terug. “Seoulsi Peggygou (서울시페기구)” vindt zo bijvoorbeeld het midden tussen de Westerse jungle-drum-‘n-bass en de cliché Aziatische klanken. En gelukkig zorgt Peggy Gou in de combinatie ervan dat het net niet cliché gaat klinken.
En toch doet I Hear You in zijn totaliteit wat tekort om van een topplaat te spreken. Als geheel klopt het wel, die dromerige wereld vol hardere beats; als het ware dansen tussen de sterren. Maar ondanks dat het album een dikke drie kwartier duurt, zijn tien nummers misschien net iets te weinig. Doordat de songs allemaal in vol ornaat wat langer duren, raken we er langs de andere kant wat sneller op uitgekeken. Toch staan er zeker een aantal nummers op I Hear You die met gemak de rol van zomerhitje kunnen (en waarschijnlijk ook zullen) vervullen, waardoor Peggy Gou uiteindelijk toch op een geslaagd eerste grote project mag terugkijken.
Op 16 augustus staat Peggy Gou op Lowlands.
Facebook / Instagram / Website
Ontdek “Back To One”, ons favoriete nummer van I Hear You in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
