Al bijna een decennium lang laten we ons met veel plezier betoveren door Aurora Aksnes, ofwel AURORA. De uit Stavanger afkomstige artieste opent eens in de zoveel tijd de poorten tot een magische wereld waartoe alleen zij de sleutel bezit. Inmiddels denken we wel te weten wat we ongeveer kunnen verwachten: indrukwekkende, bijna feeërieke popliedjes die langzaam maar zeker ook een groter publiek weten te overtuigen. Daar zit de plotse wedergeboorte van “Runaway” op TikTok ongetwijfeld voor iets tussen en dus was het geen verrassing dat haar vorige langspeler een breder publiek moest bedienen. Nu de zieltjes gewonnen zijn, lijkt de Noorse erop gebrand terug te keren naar de essentie. Met haar vierde studioalbum, What Happened To The Heart?, lijkt ze meer dan ooit terug te keren naar de begindagen en All My Demons Greeting Me As A Friend.
De voorbije maanden kregen we langzaam maar zeker puzzelstukjes toegestuurd van een nieuwe landkaart. Dat een nieuw album van AURORA ook meteen een reis naar een nieuw, sprookjesachtig land betekent, lijkt voor zich te spreken. “Echo of my shadow” opent het bal en belooft duisternis met het licht te verzoenen. Voor we het goed en wel beseffen stijgen we op naar het ‘queendom’ van de Noorse en dat langs een ellenlange, pastelkleurige tunnel. Gaandeweg ontplooien zowel het nummer als de omgeving steeds meer en kan onze ontdekkingsreis beginnen. Vervolgens krijgen we zowaar alle singles na elkaar voorgeschoteld, wat er niet alleen voor zorgt dat het tempo er goed in zit, maar ook dat we meteen een zeer rijk kleurenpalet (her)ontdekken. Na het vrij kleine begin valt “To Be Alright” meteen op door het dansbare, grootse karakter van de song en ook “Your Blood” zet die lijn verder.
Met maar liefst zestien nummers, ofwel meer dan een uur aan muziek, stelt AURORA haar luisteraars op de proef. Anno 2024 kiezen artiesten steeds vaker voor korte, catchy tracks die vaak niet eens de drie minuten aantikken. De Noorse lijkt zich echter niet al te veel aan te trekken van de huidige trends en houdt onze aandacht ruim een uur moeiteloos vast door verrassende muzikale wegen te bewandelen en haar langspeler van genoeg variatie te voorzien. Die dynamiek zorgt ervoor dat we bij momenten bijna wegdromen, om dan weer het beste van onszelf te geven op de dansvloer.
Fingerpicking gitaarklanken keren het tij op “Essence” en brengen de rust tijdelijk terug. Dat de storm niet echt gaan liggen is, maar ons slechts een zeldzaam moment van stilte gunt, blijkt uit de dreiging die zich tussen de woorden nestelt. Op bijzonder kalme wijze brengt AURORA haar verhaal en dus is het even schrikken wanneer dat plots onderbroken wordt. ‘We are running through the waves of time’, klinkt het, waarna een precair evenwicht in ere hersteld wordt. Het nummer lijkt dan ook een brug te vormen naar “Earthly Delights” waarop het lijkt alsof we door een magisch woud wandelen en even langs het decor van All My Demons Greeting Me As A Friend passeren.
Zoals ook eerder al het geval was, zoekt AURORA het thematisch wat verder dan zichzelf. Het zaadje voor What Happened To The Heart? werd geplant toen ze een brief vond van inheemse activisten in verband met de opwarming van de aarde. De artieste gebruikte dat als inspiratiebron voor een onderzoekstraject. Niet alleen de aarde, maar ook de mens en vooral de relatie tussen beide was van vitaal belang hierin. Van vernietiging naar herstel, van zwakte tot sterkte. Die thematiek horen we ook terug op “When The Dark Dresses Lightly” waarop een zekere urgentie de aandacht vereist. ‘Guess I shouldn’t have kept the knife in my heart for so long / guess I shouldn’t have held back when I needed you to know’, zijn de woorden waarmee de Noorse ten strijde trekt. Bij momenten lijkt het alsof drie muzikale ideeën herwerkt zijn tot een song, maar dat bedoelen we op de best mogelijke manier. Het begin mag dan helemaal anders klinken dan het slot, de evolutie die we horen is er een die logisch klinkt in onze oren.
De sprookjesachtige popsongs maken steeds meer plaats voor een vol, groots geluid. Op “Do You Feel?” valt AURORA meteen met de deur in huis met het mantra ‘never give up this feeling’. Op instrumentaal vlak is het een stuk drukker en brengt elke luisterbeurt haast weer een ander element naar boven, wat het tot een zeer interessante track maakt. Percussie en synths zorgen voor een dansbaar geheel waarin ook wat folkloristische elementen verborgen zitten. Het contrast met wat we van de Noorse gewoon zijn, wordt nog groter op “Starvation”. We worden meegesleurd naar de club, waar alle zachtheid in een ver verleden achtergelaten blijkt te zijn. Pompende beats, een minder lieflijk klinkende zanglijn en flitsende stroboscooplampen trekken onze aandacht. Aanvankelijk misschien niet het makkelijkste nummer voor fans van het eerste uur, maar wie het een kans geeft, zal merken dat het eigenlijk niet zo anders is als het allemaal klinkt. Het doel heiligt de middelen, of hoe gaat dat spreekwoord nu weer exact?
Met “The Blade”, dat overigens prima had gepast op haar debuutplaat, wordt de eindsprint dan toch ingezet. AURORA meet zichzelf een stoerder imago aan met een zwaardere instrumentatie, maar net dat contrast zorgt ervoor dat de boodschap nog beter tot bij de luisteraar komt. Het tumult vertaalt op poëtische wijze de chaotische wereld waarin we leven, maar ook de onvoorspelbaarheid van Moeder Natuur. Zeker naar het einde toe voelt het geheel bijna verstikkend, alsof het niet vijf voor twaalf, maar we al ver voorbij het cruciale punt zijn om onze planeet te redden. Na een paar onstuimige minuten keert de rust uiteindelijk toch terug op “Invisible Wounds” en horen we AURORA weer zoals we haar maar al te goed kennen: engelachtig, vredig, maar vooral betoverend mooi.
Hoewel Taylor Swift haar fans moeiteloos drie uur live kan entertainen, is het niet vanzelfsprekend om met een plaat van ruim een uur de aandacht van je luisteraars vast te houden. AURORA slaagt daar echter in met een dynamisch en muzikaal interessant album dat vooral in zijn geheel perfect tot zijn recht komt. We stellen het zeer op prijs dat de Noorse er zaak van maakt dicht bij zichzelf te blijven en daarmee de rode draad doorheen haar repertoire behoudt. What Happened To The Heart? past dan ook mooi tussen haar eerder verschenen platen en belooft ook live een boeiende reis te worden.
AURORA staat op 27 september in Vorst Nationaal, een dag later doet ze AFAS aan in Amsterdam. Enkel voor het concert in Brussel zijn nog tickets verkrijgbaar.
Facebook / Instagram / Website
Ontdek “Do You Feel? ”, ons favoriete nummer van What Happened To The Heart? in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
