LiveRecensies

Central Cee @ Trix: Cee om te zien

Central Cee was gisteren in het land en dat met sjokvolle avond voor de boeg. Niet alleen stonden er twee uitverkochte Trix-concerten op de agenda, maar hij werd later in de nacht ook nog eens voor een acte-de-présènce in de Bloody Louis in Brussel verwacht. De Britse rapper is dan ook ‘big in business’ en scoort virale hits aan de lopende band. Sinds zijn doorbraak in 2020 duikt hij regelmatig op in de hitlijsten en met meer dan twintig miljoen maandelijkse luisteraars op Spotify is hij zelfs een van de populairste Britten op het platform. Zijn meest recente, en wellicht grootste, succes scoorde hij deze zomer met “Doja“, een nummer dat voor Central Cee ook de deuren naar de Verenigde Staten en Australië opende. Ook in België groeide zijn aanhang zienderogen en stroomde de jeugd in grote getallen naar de Trix. Wij waren getuige van een meer dan degelijk optreden, waarbij Central Cee niets aan het toeval overliet.

Als opwarmertje mocht BBC Radio 1-djane Tiffany Calver opdraven. Geen speciale of baanbrekende dj-set, maar om de hype in de zaal te krijgen wel meer dan verdienstelijk. Aan de overgangen was misschien nog wat werk, al zien we dat omwille van de goede nummerkeuzes even door de vingers. Het was in ieder geval verrassend dat Central Cee al om iets na acht aan zijn optreden begon, terwijl het begin oorspronkelijk pas voor twintig na acht was voorzien. De laatkomers misten een energiek begin met “Loading” als eerste speerpunt. De sfeer zat er meteen in, maar voor een moshpit bleek het toch net iets te vroeg. Met “Little Bit of This” en “Straight Back to It” hield hij de energie hoog, alleen bleek dat het publiek toch nog wat wakker geschud moest worden. Aan Central Cee lag het in ieder geval niet, hij was al vroeg op afspraak.

Veel rappers zien een liveshow als een makkelijke en snelle manier om geld te verdienen. Ook Cee zal ongetwijfeld een aardige cent verdienen aan zijn eerste Europese tour, maar hij investeerde desondanks ook heel wat in de productie van zijn show. Een groot LED-scherm (inclusieve knappe visuals) en een hele lichtset voorzagen het optreden visueel van extra gestalte en brachten sommige nummers nog net iets meer tot leven. Het was bovendien opvallend dat Central Cee alles volledig live rapte zonder backingtrack, iets wat in de hiphop vaker een uitzondering dan de norm is. Dat hij bij “Khabib” even zijn tekst kwijt was, deerde daardoor net iets minder. Geregeld liet hij ook het publiek zijn stukken meezingen om zijn stem wat te kunnen ontlasten. Een paar weken op de baan bleek toch al wat sporen achtergelaten te hebben, maar de Brit deed het hoe dan ook wel nog steeds redelijk goed.

De dj’s durven tijdens hiphopoptredens geregeld op een negatieve manier opvallen door zichzelf iets te veel in het middelpunt te willen zetten. Andy Purnell hield zich gelukkig iets meer op de achtergrond en nam voornamelijk tussen de nummers door het woord om het publiek nog hitsiger te krijgen. Dat werkte eigenlijk vooral aan de rechterkant van de zaal, waar over het hele uur gezien het meeste animo heerste in het publiek. Tijdens “6 for 6” en “Eurovision” botsten de lichamen op de gonzende drillbeats heftig tegen elkaar, maar je voelde dat er wel nog wat marge was op de energiepijl. Jammer dat de nieuwe nummers “Chapters” en “One Up” net iets te weinig gekend waren om daar op te kunnen inspelen. De uitvoering van Central Cee was afgezien daarvan meer dan netjes en zo toonde hij aan dat hij ook live aan een rotvaart bars uit uit zijn mouw kan schudden.

Het publiek bleek, zoals te verwachten viel, vooral voor de hits gekomen. “Commitment Issues” was halverwege een eerste klepper die door haast heel de zaal meegezongen werd. Jammer dat iedereen toen collectief besloot om zijn smartphone boven halen om dat moment te kunnen vastleggen. Central Cee liet dat echter koud, hij is namelijk ook niet anders gewent. Ook “Retail Therapy” was eenzelfde lot toebedeeld en deed de decibelmeter opnieuw de hoogte in schieten. Daarna volgde met “Ungrateful” nog een, zoals hij het zelf introduceerde, iets rustiger nummer. Veel rust kreeg het publiek echter niet, al zakte de set met “Cold Schouder” kort voor het slotoffensief toch nog even in.

IJverig en gemotiveerd was Central Cee gisteren en dat projecteerde zich ook op de stemming in de zaal. Het voelde op geen moment aan alsof hij zomaar even de nummers aan het afranselen was (ondanks dat hij toch wat ziekjes bleek te zijn) om zich zo snel als het maar kan in zijn luxueuze tourbus te verschansen. Hij was in ieder geval in een goede en zeer vrijgevige bui. Met “Obsessed With You” werd de grote finale op passende wijze geopend. Iedereen werd opgeroepen om zijn gsm-lichtje aan te doen en in de lucht te steken en gewoon te genieten van het moment. En dat deed iedereen ook. Doorbraaknummer “Day In The Life” kon natuurlijk ook niet ontbreken en gooide het laatste olie in het vuur. De olie was op, het vuur was aan. Perfecte omstandigheden dus om “Doja” de boel helemaal op stelten te laten zetten. Echt veel zingen en rappen hoefde de Britse sensatie niet te doen, dat nam het publiek wel voor zijn rekening. Geslaagd einde met andere woorden!

Central Cee bracht een verrassend leuk en coherent optreden in Trix waar hij minstens even hard van leek te genieten als het publiek. Met een goede afwisseling tussen zijn commerciële hits en snedige UK drill bespeelde hij het publiek een klein uur lang aan de lopende band. Als liveartiest heeft hij bovendien in een jaar tijd echt behoorlijk wat stappen vooruit kunnen zetten en zich als rapper verder kunnen ontwikkelen. Het aanhoudende succes lijkt hem in ieder geval niet naar het hoofd gestegen te zijn. Hopen dat dat zo blijft en hij verder zo consistent blijft evolueren, want dan zullen de zalen nog groter worden.

Setlist:

Loading
Little Bit of This
Straight Back To It
Khabib
Hate It or Luv It
Ruby
Tension
6 for 6
Commitment Issues
Mrs
Eurovision
Overseas
Chapters
One Up
Retail Therapy
Ungrateful
Cold Shoulder
LA Leakers Freestyle
Obsessed With You
Day In The Life
Doja

1720 posts

About author
Schrijft wel eens iets...
Articles
Related posts
LiveRecensies

Life of Agony @ Trix: Cocoonen in 1993

De ‘gouwe ouwe’-tijd dat metalbands via Roadrunner Records blitzcarrières doormaakten, behoort tot een schimmig verleden. De kruisbestuiving tussen hardcorepunk en metal is…
LiveRecensies

Jessie Reyez @ Trix: Levenslessen van een zuivere stem

Wat hebben Eminem, Sam Smith en Lewis Capaldi met elkaar gemeenschappelijk? Ze zijn alle drie fan van de Canadese zangeres Jessie Reyez…
2022FeaturesInstagramUitgelicht

Het elftal van 2022 volgens de Belgische en Nederlandse muziekindustrie

Om muziek tot bij jou te krijgen, zijn heel wat mensen nodig. Ook in België zijn heel wat enthousiastelingen dag in dag…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.