FeaturesInterviewsUitgelicht

Interview Smith & Burrows: ‘Hopelijk duurt het niet opnieuw tien jaar voor we onze volgende plaat uitbrengen’

Foto: Rob Baker Ashton

Tien jaar geleden kregen Tom Smith (die je kan kennen van Editors) en Andy Burrows (van onder meer Razorlight, We Are Scientists en ander solowerk) een idee: ‘Als we nu eens een kerstplaat maken?’ De geboorte van Funny Looking Angels was een feit. Het bleef lang – héél lang – gewoon een leuk en eenmalig zijprojectje, maar naar eigen zeggen wisten ze allebei dat er ooit nog wel een vervolg aan gebreid zou worden. Daar werd nu eindelijk werk van gemaakt.

Tom en Andy vonden in hun drukke schema’s de tijd om nog eens samen te zitten, met Only Smith & Burrows Is Good Enough als eindresultaat. Geen kerstplaat dit keer, maar een gezellig, popgeïnspireerd album. Wij spraken via Zoom met Andy Burrows, die vanuit de speelkamer van zijn dochtertje – die in de tussentijd dansend in een prinsessenkleedje de achtergrond sierde – tekst en uitleg gaf.

Tien jaar na je debuut nog eens een album uitbrengen, hoe voelt dat?

Heel spannend eigenlijk. Het is fijn om de wereld eindelijk kennis te laten maken met al die nieuwe nummers. Het heeft een tijdje geduurd, maar nu is het eindelijk zover.

Waarom hebben we er zo lang op moeten wachten?

Het was altijd lastig om het juiste moment te vinden. Tom en ik hebben nogal drukke schema’s, dus het is niet simpel om tijd te vinden en samen een album op te nemen. Er was eigenlijk ook niet echt druk om met nieuw materiaal te komen. We wilden alles heel natuurlijk tot stand laten komen. We werkten met de gedachte van ‘als het klaar is, dan is het klaar’ en op die manier hebben we het album dan ook afgewerkt.

De release van Funny Looking Angels was nochtans nooit echt serieus bedoeld, terwijl dat nu wel het geval was. Hoezo voelde je nu nog steeds geen druk? 

Voor Funny Looking Angels was er nog minder druk. We maakten die plaat in 2011 en elk jaar rond Kerstmis krijgen we nog steeds een fijne herinnering dat mensen het leuk vinden. Dat vat het gevoel van Smith & Burrows misschien perfect samen. Het is een soort ideaal zijprojectje dat soms eens voorbijkomt, gepaard met veel liefde. Nu wilden we het eens anders aanpakken. Een rechttoe-rechtaanpopalbum, niet seizoensgebonden. Ook dat zorgde uiteindelijk niet voor druk. We waren gewoon enthousiast om terug samen te werken.

Waren er dit keer dan geen hogere ambities? 

We deden vorige keer natuurlijk wel ons best, maar nu waren we wel wat ambitieuzer. Een degelijke plaat maken zonder echt concept, zoals dat bijvoorbeeld wel het geval was bij onze kerstplaat. Met wat meer ambitie dus, maar uiteindelijk blijven we gewoon maar twee vrienden die een album in elkaar steken.

Smith & Burrows is en blijft dus een zijprojectje?

Hmm, ik denk het niet. We nemen het allebei heel serieus en de band betekent veel voor ons. Het is niet echt een zijproject, vind ik. Mensen noemen het al snel zo omdat we allebei met veel verschillende dingen bezig zijn, maar ik denk dat ik ook voor Tom spreek als ik zeg dat het een evenwaardig project is. Eentje waar we ook allebei heel veel belang aan hechten en nu ook op lange termijn ambities mee hebben. Smith & Burrows is een leuk, eeuwigdurend projectje.

Kwam de coronacrisis voor jullie dan gelegen? Aangezien er nu plots tijd was in jullie schema’s?

Om eerlijk te zijn… Only Smith & Burrows Is Good Enough was eigenlijk al geschreven en opgenomen lang voordat deze shit begon. Het album staat dan ook helemaal apart van het virus en de mogelijke tijd die we daardoor kregen. De plaat promoten is wel vreemd, met al die Zoom-interviews…

Dan hebben jullie de plaat wel heel lang uitgesteld, en dat in het grootste geheim. 

Ja, maar uiteindelijk zijn we daar wel blij om. Iedereen was toch enkel bezig met wat er in de wereld gebeurde. Het album was al af in september 2019 en het was de bedoeling dat het in de daaropvolgende lente zou uitkomen, maar toen ging de wereld op pauze.

Een jaartje meer of minder maakte uiteindelijk niet meer echt uit, want jullie schreven de nummers doorheen de jaren.

Eigenlijk niet, nee. “Straight Up Like a Mohican” is bijvoorbeeld een ideetje uit 2011. Niet het hele nummer natuurlijk, maar het refrein wel. Een aantal nummers zijn inderdaad redelijk oud ja, maar de meerderheid maakten we de afgelopen twee à drie jaar.

Mogen we dit album dan een soort jarenlange evolutie van Smith & Burrows noemen? 

Ja! We wisten stiekem wel dat we nog eens een album zouden maken samen. Acht jaar gingen voorbij, af en toe kregen we ideeën… Deze plaat is volgens mij een soort ophoping van alles wat we in die tijd hebben gedaan.

Voelde het na vele jaren dan anders om samen te werken met Tom?

Alles wat Tom en ik samen doen, voelde altijd al heel natuurlijk aan. Dat was in 2005 al het geval, toen we voor het eerst wat zaten te jammen. We amuseren ons nog steeds en we werken ook goed samen. Er was wel een evolutie voelbaar, aangezien we ook langer samenwerkten en dus ook al meer nummers samen hebben gemaakt. Dat maakte ons enthousiasme nog groter om nog eens een album te maken met Smith & Burrows.

Hebben jullie dan geen taakverdeling binnen de band als alles zo natuurlijk tot stand komt? 

Nee, dat hebben we inderdaad niet. Ook onze producer, Jacquire King (o.a. Kings of Leon, Tom Waits en James Bay), maakte daar gebruik van. Hij wilde dat we allebei de vocals voor onze rekening namen voor het hele album, waardoor het een gelijkwaardige verdeling werd op het eindresultaat. Tom en ik denken daar zelfs niet over na. Het maakt ons niet uit wie welk deel inzingt. We gebruiken de stem van degene die het best klinkt op dat stukje. We zijn daar niet happig om.

Je vernoemde Jacquire King net. Hoe groot was zijn aandeel in Only Smith & Burrows Is Good Enough?

Hij hield zich veel bezig met de songwriting en hoe alles in z’n geheel klonk. Hij is uiteindelijk misschien zelfs het missende puzzelstukje geworden van wat we nu ‘onze sound’ kunnen noemen. We wisten nog niet echt wat dat was. Het was geweldig om met hem samen te werken; echt een ongelofelijke man. Hij stelde de klank van het album samen. Een mix van warme vintage instrumenten en synths.

Het lijkt wel alsof hij belangrijker was dan verwacht.

Absoluut. Jacquire King is het derde lid van Smith & Burrows.

Hielp hij ook met het maken van keuzes, want ik veronderstel dat jullie in al die jaren meer dan tien nummers hebben gemaakt? 

Het was eigenlijk niet eens moeilijk om te kiezen. Alles aan dit album is heel instinctief. Er zijn uiteindelijk nog wel een paar nummers die ik leuk vond die de tracklist niet hebben gehaald, maar over het algemeen was het heel duidelijk dat dit de tien nummers zijn die we er allemaal op wilden. Dat is iets waar we veel geluk mee hebben binnen Smith & Burrows; we hebben nooit echt grote meningsverschillen.

Wat werd dan uiteindelijk jullie gezamenlijke doel met deze plaat? Wat willen jullie dat mensen voelen als ze naar het album luisteren? 

Het hoofddoel is om vreugde op te wekken. Er zit wel wat verdriet verstopt in de plaat, maar over het algemeen is het gewoon een upbeat popalbum. Zeker in deze tijden zou het mooi zijn een glimlach op iemands gezicht te toveren.

Mensen laten lachen, het klinkt inderdaad haast profetisch nu. 

Als je het linkt aan de huidige situatie is dat inderdaad zo. Iedereen heeft nu nood aan een knuffel en vrienden. Hopelijk vinden mensen dat terug in ons album. Het is als een warme knuffel bij het kampvuur.

Dan is het toch wel heel jammer dat je dat gevoel effectief tot bij de mensen brengen?

Dat is gigantisch jammer. Het is moeilijk voor iedereen, en zeker voor muzikanten. Ja, we willen op tour trekken, maar aan de andere kant hebben we ook zoveel geluk dat we dit album konden uitbrengen. Het was iets om mee bezig te zijn, iets om over te praten terwijl we niet buiten mochten komen. Jammer en mooi tegelijkertijd dus.

En je kan je album ook niet blijven uitstellen, natuurlijk.

Nee, inderdaad. Anders blijft het maar verouderen en ben je het momentum een beetje kwijt. Nu is volgens mij het perfecte moment… Een lichtje brengen in het leven van iedereen die het nodig heeft.

Je zegt dat je bang was om het moment kwijt te raken, maar was het dan niet moeilijk om de nummers relevant te houden? Zeker als sommigen al zo oud zijn?

Daar trokken we ons eigenlijk weinig van aan. We hadden niet de nood om er een relevante popplaat van te maken en we wilden ook geen hype worden of in een hokje worden geplaatst. We maakten gewoon een album met muziek die we zelf goed vonden. Oud of nieuw, relevantie maakte ons niets uit. Sterker nog, ik ben liever irrelevant.

Je bent liever irrelevant?

Nee dat bedoel ik niet zo! (lacht) We maakten ons gewoon niet druk om in welk vakje mensen de muziek zouden plaatsen. Het zijn volgens mij geweldige nummers die op elk moment hun ding doen. Ik heb nog nooit muziek gemaakt met het doel populair te worden. We maakten het voor onszelf en dan hoop je dat andere mensen het ook leuk vinden. Ook met dit album was het de bedoeling dat het onszelf in eerste instantie iets deed, en dat is zeker gelukt.

De singles deden het in België wel goed hoor, wat het nog spijtiger maakt dat jullie niet naar hier kunnen komen. 

Het breekt mijn hart dat we niet op tour kunnen trekken en in België kunnen langskomen. Zelfs het promoten van de plaat had ik liever persoonlijk gedaan. We hadden uiteindelijk ook nooit het plan om met dit album op tour te trekken, aangezien we al een jaar in deze situatie zitten. Toen we onze plannen maakten, hebben we het dan ook nog niet over concerten gehad. Het is wel de bedoeling dat we komende zomer een paar festivalshows doen, maar dat blijft nog even afwachten natuurlijk.

Dus het zal geen tien jaar meer duren voor we jullie terugzien?

Nee! (lacht) Ik ben hier heel optimistisch in. Zelfs als we niet met Only Smith & Burrows Is Good Enough op tour trekken, ben ik er zeker van dat zowel Tom met Editors als ik met een project naar België zal komen. Het leuke aan dit album is natuurlijk dat het eens niet gebonden is aan Kerstmis, dus uiteindelijk kunnen we altijd wel iets op poten zetten als we allebei tijd hebben. Wat er ook gebeurt, we zullen er zijn. Misschien spring ik zelfs even op het podium als Editors een show geeft in Brussel of Antwerpen.

Als ik je zo bezig hoor, lijkt het ook geen tien jaar te gaan duren voor er een derde plaat verschijnt. 

Ik hoop het niet, hopelijk kan het nu wat sneller. Het leuke is dat Tom en ik al zo lang zo’n goede vrienden zijn, dus dan kan er al eens wat nieuwe muziek ontstaan. De volgende komt als hij klaar is, maar hopelijk duurt dat nu geen tien jaar!

Only Smith & Burrows Is Good Enough verscheen op vrijdag 19 februari via PIAS.

Facebook / Instagram

Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.

982 posts

About author
't is oke.
Articles
Dit vind je misschien ook leuk:
AlbumsFeatured albumsRecensies

Smith & Burrows - Only Smith & Burrows Is Good Enough (★★★): Een warme knuffel bij het kampvuur

Het is 2011. Editors-frontman Tom Smith zit zich samen met zijn goeie vriend, ex-Razorlight-drummer Andy Burrows, te bezatten in een Britse pub….
Nieuwe singlesOude Bekenden

Nieuwe single Smith & Burrows - "I Want You Back in My Life"

Daar is Smith & Burrows weer! De band rond Editors-frontman Tom Smith en ex-Razorlight-drummer Andy Burrows begon tien jaar geleden nog als…
2020FeaturesInstagramUitgelicht

De 101 beste singles van 2020

In 2020 kwamen er meer singles uit dan ooit tevoren, en dat is vooral te danken aan de crisis die dit jaar…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.