Albums, Recensies

Faithless – All Blessed (★★★): Nog niet over de houdbaarheidsdatum heen

Faithless is zo’n band die eigenlijk geen introductie meer nodig heeft. Al sinds 1995 heeft de formatie zich opgewerkt tot pioniers binnen de dancemuziek. Het is dan ook geen verrassing dat de band gaandeweg zes top tien albums, tientallen prijzen en miljoenen streams bij elkaar heeft gesprokkeld. De invloed die Maxi Jazz, Sister Bliss en Rollo doorheen de jaren op de muziekindustrie hadden, is niet te onderschatten. Toch kunnen we er niet onderuit dat hun muziek vandaag de dag al wat sneller opduikt op zogenaamde foute feestjes. Desalniettemin staan hits als “We Come 1“, “Insomnia” en zeker “God is a DJ” op ieders harde schijf gebrand en zijn zulke nummers onmogelijk weg te denken uit de muziekgeschiedenis.

Toch besloot frontman Maxi Jazz in 2011 om vijftien jaar na de geboorte van de band er een punt achter te zetten. The Dance (2010) werd daarmee ook meteen het laatste album en wie Faithless nog aan het werk wilde zien, moest zich haasten. Gelukkig is het einde nooit echt definitief vaarwel en kwamen de Britten nog geen vijf jaar later al terug bij elkaar om hun twintigste verjaardag te vieren. Daarbij hoorde dan Faithless 2.0, een album vol herwerkingen, en een reünietour. Sindsdien kwam er occasioneel nog eens een showtje – hetzij live, hetzij een dj-set – maar over een comeback konden we nooit spreken… tot dit jaar dan. In 2020, het jaar waarin alles mis leek te gaan, liet Faithless de muziek beslissen op “Let the Music Decide“. Zo plots als de single verscheen, zo snel verdween ze ook alweer van het wereldwijde web. Niet getreurd, want het was wel een voorsmaakje van het buffet dat we vandaag op ons bord krijgen.

Met All Blessed biedt Faithless vandaag een antwoord op alle geweld en problemen in deze grote boze wereld. Normaal gezien zou de mysterieuze stem van Maxi Jazz dat antwoord geven, maar hij wil zich tegenwoordig meer focussen op zijn andere projecten (Maxi Jazz & the E-Type Boys en solowerk). Daarom laten Rollo en Sister Bliss zich nu vergezellen door poëten Nathan Ball en Suli Breaks, die – in het kader van de ideologie van het album – hoop, (zelf)liefde, wijsheid en inspiratie moeten verspreiden. ‘Is Faithless wel de geschikte kandidaat, nu het eigenlijk niet meer zo relevant is?’, horen we u dan al denken. Verrassend genoeg valt dat redelijk goed mee, want in tegenstelling tot wat je misschien verwachtte, is de band goed mee met zijn tijd.

Dat Faithless heel goed weet wat er speelt in de wereld, laat het misschien onbewust al horen. Zo is All Blessed een lange set, waarin alle nummers feilloos in elkaar overlopen. Op technisch vlak zit de comebackplaat dus al goed in elkaar, maar ook op muzikaal vlak zit het wel snor. Zoals gezegd wordt het zwarte gat dat Maxi Jazz achterlaat dus voor een groot deel opgevuld door Suli Breaks en Nathan Ball, en ze doen dat zeker en vast naar behoren. Openingstrack “Poetry” en “Gains” zijn nog een beetje de mysterieuze brug van het verleden naar het nu, maar het is dan al hoorbaar dat de band een moderner pad bewandelt. De donkere beats hebben even de tijd nodig om te ontdooien, maar eenmaal ze hun kookpunt hebben bereikt, slaat de vlam in de pan.

De winter mag er misschien wel aankomen, maar daar is vanaf “I Need Someone” helemaal niks meer van te merken. Sinds hier toont Faithless haar relevantie. Naast alle gekende elementen, worden er hier en daar wat poppy touches toegevoegd. De band raakt stilaan op kruissnelheid en wisselt leuk af tussen de donkere stem van Nathan Bell en de verfrissende sound van Caleb Femi. Er lijkt geen vuiltje aan de lucht, maar dan halen de Britten plots het tempo uit hun eigen album. Maar liefst zeven minuten lang sluimeren de trage reggae-getinte beats van “Remember” voort, waardoor onze aandacht al snel afdwaalt. Het is iets waar de band zich een paar keer aan laat vangen. Zo voelt “My Town” al snel aan als gezaag en stelt ook het futloze “Take Your Time” teleur.

Onze hoge verwachtingen worden daardoor wat ingeperkt, maar over het algemeen is er geen man overboord. Zo zitten er gelukkig nog een paar knallers verstopt op All Blessed. Sister Bliss laat haar aanwezigheid nog eens opmerken op het toepasselijke “Synthesizer“. De donkere bassen in combinatie met de lekkere synths katapulteren ons zo een donkere club in en doen ons dromen van een coronaloze dansavond. Nadat we ons een weg hebben gebaand door de verschillende dimensies van de single, staat de titeltrack al klaar om verder te knallen. Met een languitgerekte beat van bijna zes minuten – de lange duur van de nummers is misschien wel een minpuntje – zijn we ervan overtuigd dat Faithless haar houdbaarheidsdatum nog lang niet overschreden heeft.

Faithless bewijst vandaag nog maar eens dat in 2020 werkelijk alles mogelijk is. Tien jaar heeft het geduurd voor de danceformatie nog eens met nieuwe muziek op de proppen kwam, maar die mag er zeker en vast nog zijn. Op All Blessed tonen de Britten aan dat ze mee zijn met hun tijd en niet op oude successen blijven teren. Hun herkenbare sound krijgt een hedendaagse touch en de verscheidene zangers vullen het gat van Maxi Jazz voldoende op. Faithless is nog lang niet uitgespeeld, maar wilt dat op hun nieuwste album misschien wel te hard bewijzen. De lange duur van bepaalde nummers voelt soms wat geforceerd aan en ook de knallers worden soms wel heel lang uitgetrokken. Toch kijken we ernaar uit om deze tracks – indien ooit weer mogelijk – snel in een donkere club op ons afgevuurd te krijgen, want dat is toch waar Faithless het meest thuishoort.

Facebook / Instagram / Twitter / Website

Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.

23 oktober 2020

About Author

Lucas Palmans


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief