Instagram, Live, Recensies

PVRIS @ Trix Club: Eind goed, al goed

© CPU – Larissa Zenner

In 2018 opende PVRIS de Main Stage van Rock Werchter en een jaar later stonden ze in de Marquee van Pukkelpop. Toch is PVRIS voor velen nog een onbekende groep en is het de vraag of hun grote doorbraak nog zal komen. Met twee albums en drie ep’s hebben ze al een aanzienlijke discografie, waarmee ze al een vaste fanbase wisten te verzamelen en bijgevolg de ene na de andere tour doen. Ondanks dat ze bij hun vorige passage in Antwerpen in de grote zaal van de Trix stonden, moesten ze het gisteren stellen met de Club en een lichtjes futloos publiek dat pas op het einde ontdooide.

Het was de eerste Belgische zaalshow van PVRIS sinds 2017 en zo heerste er een gezellige drukte in de Club wanneer de Amerikaanse groep met “What’s Wrong” van start ging. Met de live-uitvoering was niets mis, maar toch had het publiek in het begin moeite om in de vibe van het concert te geraken. Na twee nummers deed de lichtjes verwonderde frontvrouw Lynn Gunn al een oproep om wakker te worden, maar het leek erop dat het publiek een vermoeiend weekend achter de rug had en er maar weinig energie uit te krijgen was. Zelfs “St. Patrick” dat even flitsend overkwam als de bijhorende lichtshow kon enkel in de eerste rijen op respons rekenen.

© CPU – Larissa Zenner

Ondanks dat PVRIS een viertal is, waren alle blikken voornamelijk op Lynn gericht, die er ondanks de rare sfeer het beste van probeerde te maken. Tijdens “Half” maakte ze korte samples en drumde ze even mee, tijdens het knuffelrockanthem “Heaven” kroop ze achter de piano en ook het gitaarspel ging haar goed af. De rol van frontvrouw vult ze dus helemaal in en ook vocaal was ze goed bij stem. In het verleden kampte ze al meerdere malen met stemproblemen en trad ze op met een schorre stem, maar in Antwerpen was dat anders. Op enkele uitschuivertjes na zong ze gisterenavond gelukkig bijna foutloos en haalde ze meermaals met volle kracht uit. Vooral in setafsluiter “Old Wounds” krabde ze vocaal wonden open en kwam haar stem goed binnen.

© CPU – Larissa Zenner

Van de nieuwe ep Hallucinations, die eind oktober uitkwam, kregen we maar drie nummers te horen. De titeltrack van het project viel verrassend genoeg live wat uit de toon doordat het voor een lichte stijlbreuk zorgde, maar het is op zich wel een leuke fusie tussen elektropop en rock die ook live goed werkte. In het verleden profileerde de band zich meer als alternative poprockgroep en ook live deden ze dat nog steeds door de gitaren een hoofdrol te laten spelen. “Winter” en “You and I” zijn bijvoorbeeld nummers die ook in een uitverkocht voetbalstadion voor sensatie kunnen zorgen.

© CPU – Larissa Zenner

PVRIS is een band die energie van zijn publiek nodig heeft om live net nog een versnelling hoger te kunnen gaan, maar door een ietwat te passieve houding van de aanwezigen in het eerste deel van de show had de groep het moeilijk om zich volledig te smijten. ‘You’re so shy. Did something happen before we went on?’, vroeg Lynn halfweg de set op zoek naar een reden voor de lichtjes kille sfeer, maar in plaats van een antwoord op haar vraag mocht ze zich verheugen op een steeds groter wordend enthousiasme. In afsluiter “My House” gingen dan onverwacht de remmen bij heel wat mensen los. Eind goed, al goed, want naar het einde toe groeide ook de speellust van de groep, die doorheen heel de avond mooi binnen de lijntjes kleurde en zo een sublieme show neerzette.

Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!

Setlist:

What’s Wrong

Smoke

St. Patrick

Half

Mirrors

Holy

Heaven

Anyone Else

You And I

Winter l

Old Wounds

 

Death of Me

My House

24 februari 2020

About Author

Maxim Meyer-Horn


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief