Live, Recensies

SONS @ Vooruit: “Moet er nog wat energie zijn?”

©CPU- Willem Devriendt

Studio Brussel is niet alleen één van de grootste radiozenders van Vlaanderen, maar gaat sinds enkele jaren ook steevast op zoek naar nieuw muzikaal talent. De Nieuwe Lichting winnen is geen garantie op een succesvolle carrière, maar verschillende bands hebben sinds hun deelname een mooi parcours afgelegd. SONS won vorig jaar De Nieuwe Lichting ondanks dat ze toen nog maar een jaar bezig waren. Met hun garagerock wisten ze datzelfde jaar al een plaatsje op de affiche van Rock Werchter te bemachtigen. Toch was 2019 mogelijks nog beter voor de band, want er verscheen al een debuutalbum waarmee ze nu stevig aan het touren zijn.

De klok sloeg tien maal en wat later kwam Those Who Didn’t op. Het Antwerpse viertal ging al snel in volle galop. Met vrij korte, instrumentale nummers wisten ze de Vooruit snel te overtuigen en werd er al regelmatig geroepen en geschreeuwd in de zaal. Hier en daar gebruikte de band audiofragmenten tijdens hun nummers of terwijl ze hun instrumenten snel aan het stemmen waren. Ster van de show was zeker en vast de drummer. Hij is waarschijnlijk als kind in een vat met energiedrank gevallen en die energie werkte aanstekelijk naar zijn andere bandleden toe. Snelle drums, strakke gitaarrifs en een goeie bas, wat heb je nog meer nodig om de avond goed in te zetten?

©CPU- Willem Devriendt

Nog geen kwartier nadat Those Who Didn’t het podium verlieten kwam Sons al op. “Family Dinner” zorgde er meteen voor dat de sfeer terug toenam. Ook dit viertal had niet al te veel moeite om de Vooruit mee te nemen in hun wereld. Opnieuw krijgen we strakke riffs, een goeie bas en energieke drums te horen, maar deze keer was er uiteraard ook zang te horen. Hier en daar zong het publiek ook mee, zoals tijdens “I Need A Gun” of “Waiting On My Own”, maar het is algemeen geweten dat rockfans niet naar een optreden gaan om hier en daar wat mee te zingen. Tijdens “Naughty” ontstond er een eerste mosh pit en zo werd er een hoogtepunt bereikt.

De nummers volgden elkaar in een hoog tempo op en de jongens maakte  er niet al te veel woorden aan vuil. Zanger Robin en bassist Jens hielden het bij korte bindteksten als “Merci, merci” en “Gent, Gent, Geeeeent”. We zagen vier enthousiaste zonen op het podium die hun energie de zaal instuurden en de zaal stuurde minstens evenveel energie terug. Toch kon het energiepijl niet blijven toenemen, maar rustigere nummers als “Skin” konden ons ook bekoren. Eens de Vooruit terug tot adem was gekomen was het tijd voor nummers als “Tube Spit” en “Waiting On My Own”. De band toverde hier en daar instrumentale stukken uit hun hoed en dit viel duidelijk in de smaak. Plots was de vloer zo goed als leeg en een vingerknip later was er een grote moshpit aan de gang. Toen de band hun set afsloot met “Ricochet” werd een zoveelste hoogtepunt bereikt.

©CPU- Willem Devriendt

Nog geen minuut nadat Sons het toneel verliet, stonden ze daar alweer terug met hun strijdwagens. De band vuurde nog drie nummers op ons af waaronder een cover van The Stooges. We kregen nog meer vette riffs, opzwepende bewegingen van de bandleden, een mosh pit en meer van dat rock ‘n roll gedoe. We zouden het een wonder durven noemen dat de Vooruit nog overeind staat, want bij Sons was er niet alleen energie te zien op het podium, maar er leek ook een erergiebom ontploft te zijn in het publiek. We weten dat de Sint nog maar net geweest is, maar volgend jaar vragen we de heilige man naar optredens zoals deze.

Setlist:

Family Dinner
Wanted Dead
Altruist
Concrete Waves
I Need A Gun
Sunday
Naughty
White City
Skin
Tube Spit
Keep On Going
Waiting On My Own
Ricochet

I Wanna Be Your Dog (The Stooges cover)
Sneaky Snake
Do They See Me

7 december 2019

About Author

Robbe Rooms Ik ben te herkennen aan mijn gele jas.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief