Albums, Recensies

King Princess – Cheap Queen (★★): Blanke bolster, ruwe pit

King Princess, een icoon in wording voor de LGBTQ+ community, bracht vorig jaar debuutsingle “1950” uit. Hiermee kon ze meteen een heleboel fans achter zich scharen en was Mikaela Straus vertrokken. Wat we concludeerden op basis van haar eerste singles, was dat de Brooklynse oprechte hartenbreuknummers maakt met een verfrissende twist en mooie teksten. We vielen als een blok voor haar sound, maar over haar lang geanticipeerde debuutplaat hangt er toch een stevige mistbank.

Mark Ronson werkte mee aan het album en sinds deze twee namen met elkaar gelinkt werden, kwam het doetje in Mikaela naar boven. We merkten het al in de singles: stuk voor stuk werden die meer poppy en gepolijst. Ons enthousiasme was tanende en jammer genoeg blijkt dat nu ook grotendeels terecht. Natuurlijk is er op zich niets mis met een evolutie in klank, maar op Cheap Queen gaat die nu eenmaal niet vaak genoeg de juiste richting uit.

Single “Ain’t Together” miste al heel wat pit, maar het blijkt nog veel afgelikter te worden. “Homegirl” en “Isabel’s Moment” zijn clichésongs op een erg vervelende manier. We kunnen onze teleurstelling niet onder stoelen of banken steken, want het slappe einde van die eerste werkt zelfs een geïrriteerde oogdraai in de hand. Nog uitzichtlozer wordt het op “Watching My Phone”. Die mag tegen het einde toe dan wel een elektronische aanvulling krijgen die heel wat spanning in het spel brengt, tegen dan is het kalf al lang verdronken. En ‘I don’t ever trust nobody / I don’t ever trust / But I trust you / Ain’t that cool’ als openingszin van “Trust Nobody”; daar waren we echt niet voor gekomen.

Waar is die aanvankelijk zo aanwezige durf, waarmee ze zichzelf verleden jaar in de spotlights werkte? Songs over liefdesperikelen mogen gerust een bepaalde mellow klank en herkenbaarheid met zich meebrengen, maar King Princess drijft het te ver door. We hebben nood aan haar creativiteit en eigenzinnigheid in plaats van nog een broek van hetzelfde laken. Overigens, zelfs met een gebroken hart kan je veel meer leven in de brouwerij brengen dan hier het geval is.

Uiteraard valt geenszins te ontkennen dat Straus een potje kan zingen. Haar verleidelijke stemgeluid slaagt er toch élke keer in om de show te stelen – sterk nummer of niet. In combinatie met haar spitsvondige wendingen en coole hooks levert dat wel degelijk enkele kleppers van nummers op. Zo vonden we “Prophet” al een enorm sterke single, die heel wat pussy power uitstraalt en het boegbeeld van sensualiteit genoemd kan worden.

Ze windt ons hiermee volledig om haar vinger, en ook afsluiter “If You Think It’s Love” laat ons niet onberoerd. Deze minimalistische afronding van de plaat krijgt nog enkele leuke details mee, bijna net zoveel als op “You Destroyed My Heart”. Ook dit exemplaar heeft het nodige uitgesproken karakter. Gooi daarbovenop nog eens een productioneel geniale opbouw, backings die er los op zijn en een outro die je doet verlangen naar meer, en je hebt een hit. King Princess scoort hier en daar met een doeltreffendheid die indrukwekkend is. Ook Mikaela’s korte intermezzo’s doen hun werk goed. Nog voor we helemaal in de gaten hebben wat ze hier eigenlijk wil bereiken en neerzetten, wordt de song al plots afgebroken. Haar korte creaties bloeien erg snel open en brengen je in vervoering nog voor je het goed en wel beseft. Duidelijke hoogtepunten.

Tot slot zijn er nog de nummers die geen intentionele luisterbeurten waard zijn, maar in het integraal luisteren van de plaat gerust de revue mogen passeren. Erg speciaal zijn “Cheap Queen”, “Hit The Back” en “Tough On Myself” niet, maar we kunnen niet garanderen dat we deze songs niet binnen de kortste keren meeschreeuwen. De rauwe kantjes komen hier zo nu en dan eens piepen, maar worden er dan toch steeds net iets te snel afgevijld om echt memorabel te zijn. Fijne nummertjes, maar meer ook niet.

Cheap Queen is veel eenvoudiger en evidenter dan we hadden gehoopt. Toch blijft Mikaela Straus haar statement maken en hypnotiseert ze op consequent hoog niveau met haar rauwe en zwoele stemgeluid. Wanneer daar dan ook nog eens de juiste (lees: originele en oprechte) productie bij komt kijken, is het plaatje compleet. We zijn dus heel benieuwd naar de verdere evolutie van King Princess.

Facebook / InstagramTwitter / Website

Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.

25 oktober 2019

About Author

Ann Mulleman


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief