Live, Recensies

Pile & King Fu @ Muziekodroom: Aaneensluiting van stijlbreuken

Op een woensdagavond zakken we met plezier af naar Hasselt om daar eens een potje lawaai mee te pikken. Lawaai is echter misschien wat kort door de bocht, want we hebben veel meer ervaringen opgedaan dan enkel maar lawaai aanhoren. De Muziekodroom staat voor een heuse verbouwing en Pile en King Fu waren langsgekomen om een stukje mee te helpen slopen. Een leuke affiche voor de gitaarliefhebber die niet vies is van een overdaad aan stijlen.

Pile is een band uit Boston die sinds 2010 bestaat en in Hasselt kwamen ze hun zevende album Green & Gray voorstellen. Ze spelen een speciale soort muziek die je kan linken aan alles wat tussen emo, noise en mathcore ligt. Als je deze band niet kent, zal de eerste kennismaking wat onwennig aanvoelen. Maar eenmaal je Pile een aantal luisterbeurten geeft, besef je dat deze band een zwaar onderschatte groep is die nog niet krijgt wat ze verdient.

King Fu mocht openen en het was duidelijk dat heel wat fans de oversteek vanuit het Waalse gewest hadden gemaakt. De set werd een balanceringsoefening tussen al de verschillende voornoemde stijlen. Het begin deed nogal vreemd aan, want de eerste seconden was het muisstil, wat de muzikanten ook zelf ongemakkelijk vonden. Daarna werd er dan toch muziek gemaakt – gelukkig – en vooral de gitarist / zanger droeg de band. De diepe stem van de zanger was eerst ietwat vreemd, maar uiteindelijk klonk het wel goed en waren we mee. Zoals verwacht, passeerden er allerlei invloeden, al werden die niet allemaal evenwichtig gebracht. Ze lachten er zelf mee, maar het was inderdaad af en toe van Weezer naar The Doors. Een leuke opener, maar de balans in de nummers ontbrak af en toe.

Om 21u15 begon Pile eraan. Ook hier was de hoofdrolspeler de zanger / (linkshandige) gitarist, alhoewel deze protagonist zich liet omringen door drie uitermate goede muzikanten. De hele set was een prachtige evenwichtsoefening tussen verschillende stijlen en werd met glans afgewerkt. Toch zal niet iedereen daar zo over denken; de muziek was soms moeilijk verteerbaar door deze omschakelingen en het vergde ook wat moeite van de luisteraar om deze band volledig te kunnen doorgronden. Verwacht geen makkelijke, plompe, zware stukken, maar complexe structuren en muzikaal hoogstaande nummers. Niet elke muziekfan zal zoiets kunnen smaken, maar dat deze heren getalenteerd zijn, kan je moeilijk ontkennen.

De heren brachten hun set met veel energie en overtuiging. De intensiteit van Pile was leuk om naar te kijken en deed ook vermoeden dat ze een verleden in het hardcoremilieu hebben. Er werd af en toe geschreeuwd, maar de hoofdzaak bevatte veel cleane vocals. Dat gold ook voor de muziek: stevige passages werden constant afgewisseld met nog stevigere en rustige stukken, waarmee de band probleemloos wist te overtuigen. De eenvoud van de set stond in schril contrast met de moeilijkheid van de muzikale set. De set werd na een uur afgesloten met een typische hardcoresong waar veel bands jaloers op zouden zijn. De zanger liet zijn gitaar aan de kant en kwam nog even het publiek vergezellen. Een bisnummer hadden we daarna niet meer nodig!

De doordeweekse avond werd uiteindelijk opgefleurd door twee leuke bands. King Fu deed de opwarming voortreffelijk, maar het hoofdgerecht werd lekker warm geserveerd. Pile deed een uitstekende job door het publiek met verstomming achter te laten. Hopelijk zal deze band de erkenning krijgen die ze werkelijk verdienen, al kan je dan niet meer zo’n gezellige optredens spelen en dat heeft deze band toch wel nodig.

12 september 2019

About Author

Wouter Vandeweyer


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief