Live, Recensies

Rammstein @ Koning Boudewijnstadion: Moet er nog vuur zijn?

Rammstein kan ontegensprekelijk de grootste metalband van het moment genoemd worden. Een uitverkocht Koning Boudewijnstadion op hun naam, en ook voor volgend jaar in Oostende gingen de tickets als zoete broodjes over de toonbank. Wat maakt hun muziek dan zo populair? Ze is dansbaar, hun shows zijn heel theatraal en het geheel is allemaal heel choquerend. Dat was niet anders tijdens hun show in het Koning Boudewijnstadion. Het was groots, het was hard en het was vooral een waar spektakel.

Het Koning Boudewijnstadion liep langzaam maar zeker vol om Rammstein aan het werk te zien, maar eerst mocht Duo Jatekok de avond aftrappen met enkele pianoversies van Rammstein nummers. Dat boeide niemand echt, en toen een politiehelikopter overvloog, bleek dat zelfs interessanter dan het optreden zelf. Leuk geprobeerd, maar dit voorprogramma was toch eerder achtergrondmuziek.

View this post on Instagram

#rammstein #brussels #belgium

A post shared by Lars Dkpr (@larsdkpr) on

Dan maar de band van het moment die zich moet bewijzen. Al is bewijzen veel gezegd, want als je naar een show van Rammstein gaat, dan weet je dat je in bent voor een avondje vol spektakel. Dat was in het Koning Boudewijnstadion niet anders. Het begon al bij het imposante podium dat vol met lichten hing en af en toe ook in vlammen opging. Ook de bandleden zelf wisten te boeien door een schouwspel te brengen en er een rasechte theatershow van te maken.

De typerende elementen van een Rammstein show waren dan ook aanwezig. Zo werd de toetsenist bij “Mein Teil” in een pot gestopt en levend gekookt en was “Pussy” weer een vulgair schuimfeest. Er waren echter ook nieuwe elementen in de show. Zo kregen we bij “Puppe” een kinderwagen die in brand schoot en uiteindelijk zwarte confetti overgaf, en werd er voor de echte versie van “Deutschland” een remix voorgeschoteld waarbij de bandleden in lichtgevende pakjes een heuse choreografie brachten (ze hebben daar geen danseressen voor nodig). Heel speciaal, maar wel leuk en entertainend.

Licht is een belangrijk aspect voor Rammstein en hoe donkerder, hoe overtuigender hun show werd. Dat was niet alleen te danken aan de natuur; ook hun muziek werd hoe langer hoe furieuzer. De show was één grote opbouw en het werd ook alleen luider. En hoe luider Rammstein klinkt, hoe beter het overkomt. Bij afsluiter “Ich Will” was Lindemann zelfs zo kwaad dat het publiek die agressie van de frontman er zelf ook moesten uitlaten. Dat gevoel overheerste weliswaar niet enkel op het eind, maar iedere keer als er een zware riff over het publiek werd gestuurd. Het verbaasde dan ook niet dat er hier en daar enkele moshpits uitbraken.

De riffs, de splijtende drums en de unieke synths, bij ieder nummer komen ze terug. Als ze strakker en harder klinken, dan komen ze ook overtuigender binnen. De sound van Rammstein is dus tamelijk voorspelbaar, en net daarin zit ook zijn sterkte. Je weet wat je kan verwachten. Ook als de band iets anders probeert, gaat het publiek er helemaal in mee, zoals bij de remix van “Deutschland”. We hoorden een echte technoplaat die zo op Tomorrowland zou gedraaid kunnen worden; gitarist Richard Z. Kruspe werd dan ook via een lift naar boven gebracht en even leek het hij alsof hij die main stage speelde met zijn nummer. Het publiek werd wild en het dansbare sloeg helemaal aan. Ook dit is Rammstein, iets proberen wat niemand verwacht, eigenlijk totaal over the top is en er toch mee wegkomen.

Over alles was duidelijk wel nagedacht. Zo kregen we voor “Ausländer” de bandleden al op bootjes (een verwijzing naar hun clip) en werden ze met een ‘wilkommen’-bordje ontvangen, een ferme sneer naar de asielproblematiek. Maar ook vuur was bijna nergens weg te denken. Dit moest het spektakelgehalte de hoogte in te brengen en dat deed het volop. We hoorden bij moment zelfs enkele ‘wauws’ uit het publiek opduiken. Tijdens “Du Hast” kregen we een heus vuurwerkspektakel wanneer frontman Till Lindemann zijn pijlen de lucht in schoot. Je schiet duidelijk ogen tekort bij een show van Rammstein, maar hierdoor wordt hun muziek net toegankelijker.

Op vlak van muziek werd alles wel super strak gebracht en viel de groep nergens uit de toon. Till Lindemann is een frontman die zijn publiek bespeelt, synthspeler Flake is de clown van de band en de anderen brengen heel strak muziek zonder hun gevoel voor humor en show te verliezen. We zouden daarnaast ook kunnen opsommen hoe vaak er vuur in interactie ging met hun muziek, maar dan zouden we nog twee uur bezig zijn. Het is een heel belangrijk aspect van hun muziek (net omdat het muzikale ook uit de gedrochten van de hel lijkt te komen) en als je het nog niet warm kreeg, zal je wel daarvan koken. Hoe meer vuur, hoe beter, denken we dan.

Rammstein is een belevenis, een show die je moet gezien hebben. Twee uur lang ben je weg in hun lugubere, angstaanjagende wereld van Rammstein, maar je zou er evengoed nog enkele uren in willen vertoeven. De band gaf in het Koning Boudewijnstadion het bewijs waarom ze de grootste metalband van het moment zijn, met een show vol spektakel en grandeur. Nergens wist iemand zich te vervelen en de band speelde gewoon heel strak door. Hits werden afgewisseld met nieuwe muziek en alles paste perfect in het plaatje. Tot volgend jaar in Oostende!

Setlist:

Was Ich Liebe
Links 2-3-4
Tattoo
Sehnsucht
Zeig Dich
Mein Herz Brennt
Puppe
Heirate Mich
Diamant
Deutschland (Richard Z. Kruspe Remix)
Deutschland
Radio
Mein Teil
Du Hast
Sonne
Ohne Dich

Engel (Scala & Kolacny Brothers versie feat. Duo Jatekok)
Ausländer
Du riechtst so gut
Pussy

Rammstein
Ich Will

11 juli 2019

About Author

Niels Bruwier Ook bekend als "Den Beir", oprichter van de site, leidt alles in goeie banen en schrijft ook wel eens iets.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter