Live, Recensies

Snail Mail @ Botanique (Rotonde): Klagen met tegenzin

Lindsey Jordan, en indien ze zich laat bijstaan door band Snail Mail genoemd, is een goudhaantje in de hedendaagse indierockwereld. Als zestienjarige blikte ze haar eerste ep Habit in, en die werd zeer positief onthaald door de kritische en minder kritische pers. Debuutplaat Lush heeft inmiddels net z’n eerste verjaardag gevierd, en de band naarstig aan het touren gezet over heel de wereld. Na shows in onder meer de Witloof Bar en op Sonic City, streken de Amerikanen dit keer neer in een uitverkochte Rotonde.

Voor het voorprogramma van deze tour sprak Snail Mail Tomberlin aan, de artiestennaam waarachter singer-songwriter Sarah Beth Tomberlin schuilgaat. Dat Tomberlin het vooral moet hebben van haar zachte, melancholische stem, werd ook live helemaal duidelijk. De (iets te) minimalistische sound werd live feilloos en schijnbaar zonder moeite bezongen door Sarah Tomberlin en haar mannelijke collega. Het totaalplaatje was naar onze mening echter iets te weinig meeslepend om de Rotonde te hullen in een waas van melancholie, iets wat haar op plaat bij momenten wel lukte.

View this post on Instagram

@snailmailband @botanique_bxl #rotonde

A post shared by Peter Cauberghs (@pcauberghs) on

Maar de Rotonde was uiteraard vooral gevuld voor de hoofdact van de avond: Snail Mail. Zonder al te veel poespas begon de band met een uitgesponnen intro die evolueerde naar opener “Heat Wave”. Lindsey Jordan nam alle tijd om het publiek kort en droogjes te groeten, zich van de nodige podiumtechnologie te voorzien, om aan te vatten met een van hun bekendste songs. “Heat Wave” bleek een sterke opener, want zowel snaar als stemband trilden zoals ze dat op plaat deden. Op die manier werd meteen de toon voor de rest van de avond gezet.

En die toon behoeft de nodige kanttekening. Ja, Snail Mail klonk quasi precies als op plaat, waar we in eerste instantie zeker onze hoed voor afnemen. Na “Dirt” en “Slug” begon ons jammer genoeg het een en ander duidelijk te worden. Eerst en vooral het frappant gebrek aan interactie, zowel met het publiek als tussen de bandleden onderling. De vier bandleden stonden elk op hun eilandje te doen waarvoor ze betaald werden, en bijgevolg waren alle ogen gericht op Jordan, die zichzelf wat verloor in haar klagerige zanglijnen en obligatoire stukjes bindtekst.

‘Obligatoir’ is een term die we voor meerdere passages in het concert konden boven halen. Zoals gezegd klonk Snail Mail zoals het dat op plaat deed, en was er vooraan de zaal zo weinig te beleven, dat we de meerwaarde van de band live aan het werk te zien zien in vraag begonnen te stellen. Uitzonderingen op de regel waren er gelukkig ook. “Thinning” kreeg de nodige dosis snedige overtuiging met zich mee, en tijdens “Full Control” bleek Jordan tijdens technisch moeilijkere stukjes zowel vocaal als instrumentaal bijzonder moeilijk van de wijs te brengen.

Toen de herkenbare tonen van “Pristine” door de Rotonde schalden, kreeg Snail Mail een enthousiast applaus van het publiek, dat zo stilaan op een hoogtepunt zat te hopen. Die bescheiden hit werd echter terug met het enthousiasme van een puber op de eerste schooldag aan het publiek gepresenteerd. Voor de laatste twee nummers besloot Jordan haar bandleden van het podium te sturen en alleen enkele (niet-uitgebrachte) nummers te brengen. Ze was het naar eigen zeggen beu om telkens weer Snail Mail-nummers te spelen, en dat was al de hele avond van haar lichaamstaal af te lezen.

View this post on Instagram

This kiddo…! I 💕🐌✉️ #snailmailband

A post shared by Lieve (@lieve_n) on

Akkoord, Snail Mail brengt geen muziek waarbij joligheid gepast is, maar wat was het leuk om eindelijk een bescheiden glimlach van het gezicht van Lindsey Jordan af te lezen, toen ze solo de sluitstukken voor de avond mocht voorzien. Het meer dynamische gitaarspel, de uitdagendere zanglijnen en hogere toegankelijkheidsfactor van die laatste twee nummers deden ons inzien waarom we juist van de dame zijn gaan houden. Na dit concert achten we het niet onmogelijk dat Snail Mail’s liedje stilaan uitgezongen lijkt, en binnenkort enkel de naam Lindsey Jordan op de affiches zal prijken. Na dit optreden kunnen we daar moeilijk rouwig om zijn.

Setlist:

Heat Wave
Dirt
Slug
Golden Dream
Thinning
Speaking Terms
Let’s Find An Out
Full Control
Pristine
Deep Sea

Twee onuitgebrachte songs (Lindsey Jordan solo)

15 juni 2019

About Author

Matthijs Vandenbogaerde


ONE COMMENT ON THIS POST To “Snail Mail @ Botanique (Rotonde): Klagen met tegenzin”

  1. Gina Michiels schreef:

    Blijkbaar is “interactie met het publiek” toch een gekend fenomeen. Waarschijnlijk bevind ik mij in een verkeerde wereld, want nogal wat mensen rondom mij vinden dat “not done”… Maar ja, nogal wat publiek staat liever te koffiekletsen tijdens een optreden of constant te smartphonen… ‘t Is niet de eerste keer dat ik performers zich zie doodergeren aan dat “gedoe”… Sorry, maar als een optreden mij niet meer interesseert, of er té veel storende factoren zijn, (en dan moet het al erg zijn, want ik probeer me altijd op de muziek te concentreren) verlaat ik stilletjes de zaal…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief