Albums, Recensies

Vandal X – Blood On The Street (★★★★): Pijnlijke clusterbom die blijft nazinderen

Bijna 25 jaar zich staande houden in een scene waar enkel de puurheid en luidheid van muziek in tel is. Dat is al langer dan sommige lezers hun eerste kennismaking met het zonlicht op aarde. En dat wekt alleen maar bewondering op. Zeker als je weet dat je niet van de muziek kan leven, en met wat geluk er een centje aan over houdt.  Mag je dan van een cult-status spreken? Zeker weten!

Vandal X is een duo dat zijn stempel heeft gedrukt op de hedendaagse noise scene. De Limburgse lawaaimakers ontleenden hun naam aan een song van het New Yorkse Unsane, met wie ze ook al op tour trokken. Daarnaast mochten ze het voorprogramma verzorgen van grootheden zoals Fugazi, Sonic Youth, Barkmarket en Girls Against Boys. De band bestaat momenteel uit één origineel lid, zanger/gitarist Bart Timmermans, en drummer Günther Liket. De bevraging of de band een voorbeeld is voor vele andere bands, lijkt een overbodige vraag. Bands zoals Raketkanon, Kapitan Korsakov of El Yunque hebben de mosterd onder andere van hier gehaald.

Wie Vandal X kent moet niet hopen op een stijlbreuk. Ze doen waar ze goed in zijn en doen dat met verve. De enige verandering die we noteren, is dat het allemaal iets trager en ook wat toegankelijker is. Daar waar vroeger onmiddellijk naar de strot werd gevlogen, laten ze nu wat tijd om af en toe te bekomen. De toegankelijkheid is natuurlijk relatief. Je hebt aan de ene kant de scherpe productie. die niet voor elk trommelvlies is weggelegd. Anderzijds is de tijdsgeest nu anders, en zorgt de eigenzinnigheid van Blood on the Street en de cultstatus van de band ook voor een stevige brok charme.

Denk nu niet dat je tijd en ruimte krijgt voor je ademhaling te verzorgen, maar er is gewoon meer ruimte in de nummers gelaten. De opbouw is vooral met momenten slomer en geeft meer aanleiding tot headbangen. De verwijzing naar bands zoals Neurosis (muzikaal gezien dan) gaat nu wel degelijk op. De titeltrack “Blood On The Street” is daar een goed voorbeeld van. Niet vertrekkend vanuit het scenario ‘we maken er ons snel vanaf met een kort, snel nummer’, slagen ze er in om het allemaal wat rustiger aan binnen te laten komen. Ook nummers zoals “Be The One”, “Patient Zero” en zeker “I Am A Ghost” zijn binnen dit genre een meerwaarde.

Maar er staan ook nog zeker punk-invloeden in. Punk in de zin van de juiste sound, attitude en in mindere mate snelheid. “Motivation” is een van de sterkhouders het album, en hij begint met de wijze woorden van wereldleider Donald Trump “Never Quit”. Het geeft ons een dubbel gevoel, maar voor de rest is dit een schitterend nummer! Beluister ook zeker “Joke’s On You”, want wat een nummer is dit geworden. Je krijgt een halve minuut bedenkingstijd, maar daarna gaat dit nummer zelf in de aanval en laat het je niet meer los. Een nummer dat een speciale vermelding verdient is “Tomorrow”. Het doet denken aan een Belgische genre-genoot, maar dat laat ik aan de luisteraar. Laat het raden maar beginnen…

Dit album gaat over de tongen in de scene, zo blijkt. Punkpuristen zullen zeggen dat het te gepolijst is, dat het scherpe ervan af is. Maar als je objectief kan luisteren, dan hoor je een fantastisch album dat vele bands gaat aanzetten tot nog beter! Blood on the Street verschijnt op 22 maart bij Consouling Sounds. Op 20 april wordt hij voorgesteld in de muziekclub N9 in Eeklo, met Peuk als opener.

Facebook

22 maart 2019

About Author

Wouter Vandeweyer


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief