Het Luikse It It Anita is een band die moeilijk in hokjes te duwen valt, maar wel altijd met steengoede muziek op de proppen komt. Hun vorige albums werden met open armen onthaald door zowel recensenten als liefhebbers en live hebben ze een vernietigende reputatie mee. Ons enthousiasme was dus groot als het trio eind november met single “Cassowary” een nieuw album aankondigde. HI HI HA HA noemt hun jongste spruit en die belooft snediger dan ooit te worden, althans zo zegt de band. Donkerder, strakker en op het scherpst van de snee kondigden ze het geluid van de plaat aan. Inspiratie haalden ze dan weer bij het immer deprimerende nieuws die volgens hen met de dag dodelijker wordt, dat belooft. Gelukkig is de plaat ook een viering van bijna vijftien jaar It It Anita. Bijna vijftien jaar aan authentieke sound, duistere herrie, hoekige riffs en verpletterende liveshows, van grote entree It It Anita, langs het geweldige Sauvé tot en met Mouche. Na drie jaar wachten is het nu tijd voor HI HI HA HA en wat zijn we benieuwd.
Een achttal nummers telt de nieuwe waarvan we dus enkel al “Cassowary” cadeau kregen als opwarmertje. De single klonk onmiddellijk als It It Anita zoals we ze kennen, dat wil zeggen: scheurende gitaren, snedige bassen, manisch gezang en pompende drums. Erg veel is er dus niet aan de formule gesleuteld, maar dat lijkt ons ook niet nodig. Ook opener “Beef Up” klinkt gelijkaardig, al nemen de hoekige gitaren hier nog wat meer het voortouw. Die stuwen het snedige nummer vooruit terwijl vooral Michaël Goffard aan het schreeuwen gaat. Hij verzorgt nog steeds de meeste vocalen en daarnaast ook de gitaar. Op de plaat staan er wel nog enkele zo’n nummers die eigenlijk totaal niet vernieuwend zijn, maar wel gewoon lekker scheuren. Ze grijpen je wel direct bij de lurven, net zoals ze dat op Mouche deden. Toen leek ons dat vooral uit noodzaak omdat mede-oprichter Damien Aresta de band verlaten had, want met hem verloor de band zowel een gitarist als zanger. Nu voelt het als een bewuste keuze. “Trevor” is deze rechtdoorzee filosofie in een nummer gegoten, de filosofie van het mokerslagen uitdelen. Na een korte intro grijpt het razend nummer je bij de keel om je vervolgens langs alle kanten af te rossen tot je versuft, wankelend op de benen achterblijft.
De band teert echter niet enkel op beproefde recepten, want naast razende noiserocknummers vinden we ook tragere, loggere song op het album. Zo steelt een dreunende riff de show op “Modern Architecture”, die eerder aan een mix van doom-, sludge- en postmetal doet denken. Over de apocalyptische riff horen we manisch geschreeuw die de donkere sfeer van het album als geen ander belichaamd. Het nummer doet wat aan andere Belgische undergroundbands denken zoals het eveneens Luikse The K. of zelfs het geluid van La Muerte’s laatste albums. Ook het smeulende “Lion Tamer”, die met zijn monotone bas en langzame opbouw onmiddellijk aan een Luikse versie van Kapitan Korsakov’s “In The Shade of the Sun” doet denken, klinkt net dat tikkeltje donkerder dan we van de band gewend zijn. Het is bijna een schande dat het nummer maar vijf minuten duurt want als het openbreekt, word je omver geblazen door een immense muur aan geluid die je met verstomming achterlaat.
We concluderen dat het Luikse trio met HI HI HA HA opnieuw een sterk album aflevert, vol lekkers waar we de band van kennen. Het staat vol noiserockriffs, garagepunkgeweld en een hele hoop geschreeuw. Het nieuwe rechtdoorzee geluid werd wat aangescherpt en uppercuts werden bij gevolg uitgedeeld. Dit allemaal is, zoals we al aanhaalden, niet bijster vernieuwend voor de Walen, maar wat klinkt het allemaal toch zo lekker strak. Daarnaast lieten ze ook zien dat ze het slomere, donkere geluid niet schuwen en er zelfs in kunnen uitblinken.
Wie ze aan het werk wil zien kan zich in de handen wrijven aangezien de band een resem shows op de planning staan heeft. Zo spelen ze 18 februari in de Botanique en 26 februari in Reflektor te Luik. In april doen ze de 22ste de Trix aan en op 23 mei spelen ze in Le Grand Mix met BRUIT ≤.
Facebook / Instagram / Website
Ontdek “Lion Tamer”, ons favoriete nummer van HI HI HA HA, in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
Mooie review voor een op Belgische radio (Hallo Willy???) compleet genegeerde band.
Met zo’n review moet dit toch ★★★★ zijn, niet?