Live, Recensies

Oscar & The Wolf @ Sportpaleis: Koning van het SportPALEIS

© CPU – Nathan Dobbelaere

Er is in België geen andere popact zoals Oscar & The Wolf en dat mochten we in het Sportpaleis nog maar eens ervaren. Nadat het Sportpaleis tijdens de eerste show helemaal uitverkocht was, speelden Max Colombie en zijn drie kompanen op de tweede avond voor een iets minder volgepakt Sportpaleis. Een mindere show dan de dag voordien kregen we echter niet voorgeschoteld, want ook deze keer serveerden ze ons een piekfijn visueel spektakel dat visueel even sterk was als dat van grootse, internationale acts. Net zoals vorig jaar, kregen we nummers uit debuutalbum Entity als ook het recentste album Infinity in een mooi uitgebalanceerde setlist, die nog eens aantoonde dat Oscar & The Wolf een straffe live-act is.

Vorig jaar mochten we in het Sportpaleis kennismaken met L’Impératrice, maar dit jaar gooide Live Nation het over een andere boeg. De Londense rapper Barney mocht twee dagen als support act het podium beklimmen, maar aan zijn set gaan we niet veel woorden vuil maken. Het was te eentonig, niet inspirerend en bij momenten zelf saai. Moeite deed hij wel, maar het publiek kreeg hij moeilijk mee. Een gemiste kans vanuit de organisatie want men had hier even goed een Belgische act kunnen zetten die met een show in het Sportpaleis een serieuze boost had kunnen krijgen. 

© CPU – Nathan Dobbelaere

Mensen die afgelopen zomer Oscar & The Wolf al op Pukkelpop hebben gezien, herkenden het podium in het Sportpaleis meteen want die was krak hetzelfde. Grote, witte doeken met daarachter LED-schermen, draaiende spiegels in de nok van het Sportpaleis die de ene na de andere special effect veroorzaakten, vormden het decor. Dit alles voor de grootste Belgische wereldster van het moment, Max Colombie. Zijn wolven moesten dus ook deze keer niet opgesloten worden in een over-dimensionale kooi, maar kregen een prominente plaats op het podium. Oscar & The Wolf is dus terug helemaal een band, ook al draait alles nog steeds rond de mystieke frontman, Max.

Een dromerige, spanningsopbouwende intro baande zijn weg naar duizenden trommelvliezen, terwijl rode lichten alle hoeken van de zaal opzochten. Eens de lichten gedoofd waren, schreed de zelfzekere frontman naar zijn micro en zette hij “You’re Mine” op zijn eigen, innemende manier in. Terwijl het nummer nog rustig begon, evolueerde het naar het einde toe al snel naar een duistere dance sound die ervoor zorgde dat iedereen al snel begon te dansen. Tijdens “Exotic” bleven we dan in die sfeer hangen en werden we door Colombie’s gedans helemaal verleid.

© CPU – Nathan Dobbelaere

Van stoere momenten zoals tijdens het r&b-getinte “Chevrolet” gingen we over naar laidback nummers zoals “Undress”, maar toch was er in dat contrast amper wrijving waar te nemen. Even straf kwam ook “The Game” weer uit de hoek, dat met een mooi visueel spektakel niet alleen aan kracht won, maar het nummer meteen tot een absoluut hoogtepunt katapulteerde. Op dat hoogtepunt bleven we dan ook verder drijven, want “Runaway”, “Joaquim” en “Princes” werden verbluffend beminnelijk gebracht met een groot applaus tot gevolg.

© CPU – Nathan Dobbelaere

De grootste hit van Entity “Strange Entity” was lang afsluiter van de set, maar vormt in de huidige shows het startschot van de slotfase. Een goede zet want iedereen kwam weer aan het dansen en sprong gewillig mee. Daarna kwamen we fysiek even tot rust, maar “Touch Down” werd met zo een overgave gebracht dat het je helemaal wist in te pakken en voor kippenvel wist te zorgen. Max Colombie was helemaal in vaart gekomen en bleek dan ook in setafsluiter “On Fire” woorden in daden om te zetten. Het dak van het Sportpaleis ging er niet af, maar de zaal werd in gloed en as gelegd.

Een staande ovatie later kwam de held van de avond met een brede glimlach het podium weer op en bedankte hij het publiek met een sterk gezongen “Dream Car Ocean Drive” met alweer een staande ovatie als gevolg. De mensen moesten echter niet gaan zitten want “Breathing” wakkerde het feest nog eens aan. “Fever” was dan uiteindelijk de ultieme afsluiter met kleurrijke lasers en minstens even kleurrijk confetti. De sfeer piekte nog eens helemaal en ook deze keer was er een oorverdovend applaus te horen. Onze Belgische wereldsterren hebben het echt onder de knie.

© CPU – Nathan Dobbelaere

Wie verwacht had dat Oscar & The Wolf vorig jaar al zijn hoogtepunt heeft bereikt, zit fout want op vlak van visueel spektakel was het deze keer nog spectaculairder. De magie rond de nummers is overigens nog steeds niet vervlogen en leek zelfs sterker als ooit tevoren. Met Oscar & The Wolf hebben we een Belgische act die op een wereldster niveau zit en de Belgische popwereld hertekent. Max Colombie is een unicum binnen onze muziekwereld en genoot overduidelijk van de show. Hij maakte tijdens de show veel oogcontact met de fans en liet hen zien dat hij niet de arrogante popster is die hij soms uitstraalt. Het laatste Belgische optreden was er dus ook één om in te kaderen in een zilveren glitterkader, want Oscar & The Wolf heeft zichzelf overtroffen.

© CPU – Nathan Dobbelaere

Setlist:

You’re Mine

Exotic

Chevrolet

Undress

So Real

The Game

Runaway

Joaquim

Princes

Strange Entity

Pretty Infiniti

Touch Down

On Fire

Dream Car Ocean Drive

Breathing

Fever

28 oktober 2018

About Author

Maxim Meyer-Horn


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief