Live, Recensies

Groezrock indoor @ Muziekodroom: “Wat buiten kan, mag binnen ook”

© CPU – Nathan Dobbelaere

Groezrock is voor velen een jaarlijks evenement dat niet mag ontbreken op hun festivallijst. Voor de punk(rock) en hardcore liefhebber een uitgelezen kans om veel bands op een dag bezig te zien. Jammer genoeg hebben ze dit jaar een kleinere versie moeten organiseren. De organisatie zelf was niet klaar voor een grote outdoor-versie en hebben voor één keer gekozen voor indoor, in de Muziekodroom in Hasselt. Het was nipt uitverkocht (1600 personen) dus het was in ieder geval gezellig druk.

Met drie podia had je ook het echte festival-gevoel. Eén podium (45) beneden en 2 podia (Main Hall en De Club) boven. De Main Hall is een grote zaal waar de capaciteit de lading voldoende dekt. De kleine zaal was echt klein en eigenlijk ook echt gewoon te klein. De zaal beneden was misschien wel de leukste en gezelligste zaal. Buiten was er dan catering voorzien. Alles er op en eraan dus om er een festival van te maken! Ook plaats genoeg om even te gaan zitten en wat te hangen. De organisatie had er alles aan gedaan om er een goede mini-versie van te maken.

© CPU – Nathan Dobbelaere

Om 16u00 starten we de dag met een optreden van Black Peaks in de Main Hall. Muzikaal-technisch gezien hebben we niets beter gezien vandaag. De gitarist van de band is iemand die echt wel tot de top mag gerekend worden. Vocaal gezien staat de groep ook ijzersterk. Nooit gedacht dat ze het live zo zouden kunnen, maar niets was minder waar. Ze hebben vroeg op de dag voor alle aanwezigen de lat zeer hoog gelegd. Een zeer geslaagd optreden waar ze zeker nieuwe zieltjes hebben gewonnen. Muzikaal gezien is dit misschien wel een vreemde eend, want dit kan je moeilijk punk-hardcore noemen. Toch tevreden dat ze er waren!

Daarna onmiddellijk door naar de Club, waar plaats is voor tweehonderd personen, om Lotus te bewonderen. Een half uur, meer hebben ze niet nodig om de menigte te overtuigen en omver te blazen. Origineel, omdat ze met hun old-school hardcore een zeer eigen tintje kunnen geven aan het genre. Een zanger die een heel eigen stem heeft en ook een heel eigen performance. Daarnaast heb je goede muzikanten die een goede en luchtige invulling geven aan de show. Ondanks de bas die het begaf twee nummers voor het einde, leek dit een typische show voor Groezrock en we hopen dat deze gasten ook een kans krijgen op de outdoor-editie.

© CPU – Nathan Dobbelaere

Het was tijd om even een pauze te nemen, en die namen we beneden om plaats te zoeken voor SONS. Ook hier was het heel druk, en terecht. Enorme strakke show, met even goede muzikanten als acteurs. Soms hadden we het gevoel dat ze meer acteerden dan dat ze voor de muziek gingen, maar dat deerde niemand. De nummers werden zeer strak gespeeld (en heel goed) en begrijpelijk dat deze band nog een mooie toekomst staat te wachten. Dit zal in België waarschijnlijk wel één van de volgende hypes worden, als het dat al niet is.

We wilden deze avond zo weinig mogelijk missen, dus probeerden we ook van verschillende walletjes te eten. Cancer Bats tapt uit hun ouderwets vaatje. Hardcore-punk-metal…., alles passeert de reveu. En toch niet echt origineel. Gewoon een heel vreemde mix van vanalles. Live nog best te pruimen, maar niet overtuigend. Dus gingen we even naar de Club om een nummer in de verte te bewonderen van Toxic Shock. Deze band doet het publiek altijd uit hun handen eten, en ook dat merkte je meteen. Een heel eigen sfeertje met een heel eigen publiek. Bijna karikaturaal, maar in de meeste positieve manier. Ook bij Silverstein stond de zaal goed vol. Eén van de eerste bands die schreeuwen en zang combineert deze avond. Het publiek lust deze band wel. Meer viel er eigenlijk niet te zeggen over het optreden, soms hoeft dat ook niet.

View this post on Instagram

Hello @willhavenband 👋#groezrock #willhaven #daboyz

A post shared by Em Van Duyts (@emizzlevandizzle) on

Will Haven dan maar. Hier was het eerst en vooral heel opvallend dat er weinig mensen stonden. Blijkbaar had de drank zijn werk al goed gedaan en bleven de ‘lazy punks’ gewoon op hun plekkie hangen. Nam niet weg dat deze band een goede performance deed. Een band die sinds 1995 bezig is met de nodig hiaten. Metal meets hardcore, zij waren zowat de eersten die het deden. Met wisselend succes, want echt een grote band is het nooit geworden. Vandaag straalden ze vooral veel energie uit, en dat is op Groezrock wel nodig. Goede liveshow, waar alle muzikanten de kans kregen om hun ding te doen. Misschien wel de verrassing van de dag.

Heel even terug naar boven voor wat nummers van Reel Big Fish. Meteen is duidelijk waarom deze band zo populair is op Groezrock. Op deze ska-georienteerde punk werd elk nummer luidkeels meegezongen. Erg leuk om naar te luisteren en ook plezant om naar te kijken. Een zeer sterk optreden van deze punkers. En hetzelfde geldt voor de Less Than Jake. Een beetje hetzelfde gevoel als bij Reel Big Fish. Leuke nummers met een hoog meezing-gehalte waar het publiek zich duidelijk op amuseerde. Soms is punk ook gewoon amusement, en dat hebben ze bij Groezrock ook door.

Tussen deze twee bands door pikten we ook nog Down By Law mee. Vreemd omdat het optreden beneden was en er bijna geen mensen meer waren. Vreemd, omdat het toch zo’n typische oudere punk-band is waar Groezrock mede door groot is geworden. Desalniettemin, heel leuke show van echte punkrockers die weten hoe ze zo’n show moeten brengen. Jammer van het afwezige publiek.

Daarna kwam voor deze beer een persoonlijk hoogtepunt. Abhinanda! Een oude new school hardcore-band uit Zweden. Ook hier liet het publiek zich uitblinken in afwezigheid. Maar niet getreurd, het werd meteen ook wel de meest vreemde show van de avond. Oude nummers werden intens en goed gebracht. “Needle”, “Senseless” en “Fallen” werden met zo’n overgave gebracht dat je niet anders kon dan jezelf in de moshpit begeven. Daarna viel de set wel een beetje in het water. Er werden vreemd genoeg twee covers gespeeld. Een van Earth Crisis en een van Inside Out. Vreemd voor een band met zo’n reportoire. Alhoewel “No Spiritual Surrender” wel één van de hoogtepunten was van hun set. Ook van hun laatste release The Rumble werd maar één nummer, “The Rumble” gespeeld. Maar, een leuke set die me deed genieten. For old times sake!

En dat was het einde van een geslaagde Groezrock. We denken dat iedereen, inclusief de organisatie, mag spreken van een geslaagde editie. Goed geluid, leuke zalen, een bekend publiek en een leuke sfeer: een echt festival! Volgend jaar terug naar buiten en ze hebben de eerste hoofdact al bekend gemaakt: Dropkick Murphys. Dat belooft!!!

Facebook

28 oktober 2018

About Author

Wouter Vandeweyer


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief