Al jaren probeert de Amerikaanse burgerreus Wendy’s voet aan de grond te krijgen in de Benelux. Toch lukt het ze dat na decennia nog altijd niet en de reden daarvoor is behoorlijk opmerkelijk te noemen. Er is namelijk een kleine snackbar in Goes die, geheel vernoemd naar de dochter van de eigenaar, dezelfde naam draagt en er daarmee voor zorgt dat het meisje met de rode staartjes voorlopig niet onder haar eigen naam naar de Benelux kan komen. Een soort David tegen Goliath-verhaal, de kleine ondernemer tegen de kapitalistische spierballen van een miljardenbedrijf. Dan maar via een andere weg de Europese markt op, moet de Amerikaanse variant gedacht hebben, en wel via het muzikale pad. Samen met Rise Records bracht Wendy’s deze week namelijk Songs to Listen to in a Wendy’s Parking Lot uit, die naast zes nummers emo-punk vooral ook een behoorlijk uitgebreide reclamecampagne is.
En daar hebben we eigenlijk wel nog een pluim voor uit te delen. In tijden waarin multinationals vaker dan eens naar generatieve AI grijpen, doet Wendy’s dat niet. En ja, het gebruikmaken van echte muzikanten is een bijzonder lage lat om overheen te springen, maar tegenwoordig is zelfs dat niet altijd meer vanzelfsprekend bij de grote jongens. Toch werden er voor Songs to Listen to in a Wendy’s Parking Lot gewoon mensen van vlees en bloed opgetrommeld, al wil dat natuurlijk nog niet zeggen dat het meteen goed is. Over de zes nummers heen overstijgt Wendy’s namelijk zelden het niveau van degelijk. Niks dat je van je stoel blaast, maar tegelijkertijd wel een leuk tussendoortje in een tijd waarin er al genoeg ellende over de wereld rondspookt.
Muzikaal wordt er vooral uit de emo- en poppunkvijver gevist en daarvoor haalde Wendy’s meteen een hoop bekende stemmen van stal. Zo mag Memphis May Fire-frontman Matty Mullins “She Said She Didn’t Want Fries” inzingen, terwijl voor “It’s Not a Phase, It’s a 10pc” State Champs-zanger Derek DiScanio werd opgetrommeld. Veel uitleg hebben de tracks tekstueel eigenlijk niet nodig, want inhoudelijk wordt het amper ingewikkelder dan de titels ervan. De eerste van de twee gaat over een frietendief die iedereen wel kent, de ander over een doos kipnuggets. Hoe simpel wil je het hebben? Of wat te denken van “The Best Combo Meal on the Worst Night of My Life”, waarop blessthefall-zanger Beau Bokan een beroerde avond probeert te overleven met fastfood als emotionele en vetkwekende reddingsboei. Echte diepgang hoef je dus nergens te zoeken, maar gelukkig gaat dit reclameproject wel net iets dieper dan minuten vol productplacing. Al scheelt het niet veel.
Qua uitvoering klinkt het allemaal trouwens behoorlijk oké, met niet al te veel plus- of minpunten. Dat komt vooral omdat Wendy’s wel heel braaf binnen de lijntjes blijft. Natuurlijk, het is een promocampagne, dus je kan daar niet ineens volle bak een hoogstaand muzikaal epos verwachten. Het meisje met de rode staartjes doet dan ook vooral wat nodig is om zes vlot verteerbare nummers af te leveren, zonder onderweg al te veel risico te nemen. De tracks zitten degelijk in elkaar en dankzij de verschillende stemmen blijft er genoeg afwisseling in, maar aan de andere kant is de productie wel te gladgestreken en klinkt het allemaal toch te berekend. Echt iets memorabels levert het nergens op. Dat lijkt ons toch niet helemaal de bedoeling van een hoogstwaarschijnlijk behoorlijk dure reclamecampagne.
Als er dan toch één nummer boven de rest uitsteekt, is het “My Frosty’s Funeral”. Ironisch genoeg is dat qua titel misschien wel de meest schaamteloze reclame van het hele stel, maar muzikaal gebeurt er hier tenminste net iets meer. Vooral instrumentaal krijgt de track wat extra smoel en daardoor blijft hij makkelijker hangen dan de vijf nummers ervoor, al is het maar een minimaal verschil. Ook de inbreng van Holy Wars-zangeres Kat Leon zorgt ervoor dat het geheel net iets boven de middelmaat uitstijgt.
Makkelijk te verteren, snel weer vergeten. Dat is eigenlijk de kortste synopsis die we Songs to Listen to in a Wendy’s Parking Lot kunnen meegeven. Als reclamecampagne is het allemaal best geinig en zelfs verrassend degelijk aangepakt, maar als volwaardige ep blijft er onder aan de streep gewoon te weinig plakken om echt interessant te zijn. Hulde wel voor het feit dat Wendy’s allerlei gastartiesten optrommelt en niet voor de gemakkelijkste AI-oplossing kiest, alleen levert dat uiteindelijk nog altijd geen plaat op waar we na afloop veel behoefte aan hebben om naar terug te keren.
Ontdek “My Frosty’s Funeral”, ons favoriete nummer van Songs to Listen to in a Wendy’s Parking Lot, in onze Plaatje van de plaat-playlist op Spotify.
