Albums, Recensies

Denali Wrench – totally bananas best of compilation (★★★½): De eerste worp van romantische badboiis

De lente is nog maar net in het land en de eerste tekenen van warmte – en bijbehorende ontluikende bloemen – doen zich al voor. Ons eigenste muzieklandschap besloot zichzelf ook dit jaar van haar mooiste kant te laten zien. In dit muzieklandschap staan er binnenkort weer boshyacinten in bloei, in en rond het Brusselse. De eerste worp van Denali Wrench totally bananas best of compilation belooft hiervan een vroege voorloper te zijn.

Denali Wrench, de band rond de Brusselaar alcazar gringo en de Limburger Gustav Leo komt op Pasen (voor de ongelovigen: dit jaar 1 april) met haar debuut EP naar buiten. Met 4 songs hebben ze genoeg om naast een statement ook gewoon een geweldig geinig visitekaartje af te leveren. Onder het motto: ‘Muziek is gevoel’ maakt Denali Wrench compromisloze droompop, die naast vlot de oren binnen struikelen ook best wel aan het denken zet. Het overkomt ons slechts zelden dat muziek zo vrijblijvend en veeleisend tegelijk blijkt. Wanneer je denkt dat je het ‘nu wel snapt’, komen ze toch met verfrissende elementen: laat o.a. de totaal onverwachte xylofoon op “biggest flirt” daarvan een bewijs zijn.

Openen doet hun EP met “galileo galilei” met een beat als ware dit album gemaakt voor een niet nader genoemde technoclub in Berlijn (nvdr. ‘Berghain’). Dit vervormt gedurende de song naar een meerstemmig droomfeest. Twee schijnbaar onverzoenbare werelden, Denali Wrench combineert ze toch.

Met al evenveel oog voor detail gaat de lo-fi drum in “biggest flirt” van start. De rest beluister je beter zelf, goede wijn behoeft geen betoog. Terecht ook de single waarmee ze als eerste naar buiten kwamen.

De trage treinspoordrumbeat van “neywork knicks” lijkt ons ietwat gewaagd. Deze track had naar onze mening misschien beter in de buik van een langspeler gezeten. Toch heeft ook deze song haar verdienste als afwisseling van het typerende gitaargeluid.

Afsluiten doet totally bananas best of compilation met “mochica” dat qua sfeer goed aansluit bij “biggest flirt” en dat slaat aan. Een groep die een stempel binnen haar werk kan drukken en op die manier met een coherent verhaal komt: het is een blijk van een artistieke langetermijnvisie. (Vaak) een rariteit anno 2018.

Denali Wrench categoriseren als nonchalante Lo-Fi zou tekort doen aan hun oor voor detail, zoals het heel kleine en goed verstopte schreeuwtje aan het begin van mochica. Muzikanten die met zo’n dingen bezig zijn, hebben een duidelijke visie. Hoewel hun invloeden prominent aanwezig zijn, denk maar aan bijvoorbeeld Homeshake, hoeft dit geen probleem te vormen. Ook België en Brussel in het bijzonder eist haar plaats op in het muzikale klankbord. De muziek blijkt dus gelaagd genoeg om op zichzelf te staan, zonder al te veel poeha.

Uit op Et!ket Records!

2 april 2018

About Author

Anton De Wolf


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief