Live, Recensies

Migos @ Huxley’s (Berlijn): Kort betekent niet altijd krachtig!

Ze beweren beter te zijn dan The Beatles en hadden met “Bad and Boujee” een nummer 1-hit te pakken. We hebben het natuurlijk over de trapgroep uit Atlanta: Migos. De formatie rond Quavo, Offset en Takeoff bracht begin dit jaar hun langverwachte plaat Culture II uit en om dit te vieren (en te promoten) kwamen ze voor een exclusief concert naar Berlijn. Ze brachten een extreem korte show die hun ondermaatse livereputatie alleen maar bevestigt.

Dat Berlijn zin had in één groot trapfeestje met de hiphoppers uit Atlanta bleek al snel bij de ticketverkoop. De zaal, die wel een kleine 3.000 bezoekers aan kan, was in amper enkele minuten uitverkocht en de prijzen op de zwarte markt (tot ruim boven de 100 euro) gingen al snel de hoogte in. De rij voor de zaal was dan ook uitermate lang en zo geraakten we met een klein beetje vertraging de zaal binnen. Niet dat dat een nadeel was, want het drietal was nog nergens te bespeuren. Een Duitse radio-dj mocht de menigte opwarmen en dat deed hij best goed. De ene raphit na de andere volgde en in de zaal werd al monter een moshpit gestart op de tonen van Travis Scott.

Rond kwart na negen, een klein driekwartier later dan gepland, bestegen Quavo, Offset en Takeoff de bühne op de tonen van Culture II-opener “Higher We Go (Intro)”. Een intro durven we het nummer, gezien de duur van meer dan vier minuten, niet meer noemen maar is wel een passende opener voor de set. Al snel volgen het met enthousiasme onthaalde “Slippery” en het iets oudere nummer “Hannah Montana” waarop, na vraag van Offset, al snel een gigantische moshpit werd gevormd.

Het drietal uit Georgia is ook succesvol en populair met hun soloprojecten (gezien de miljoenen clicks op YouTube en Spotify en samenwerking met andere grootheden) en dus kon en mocht “Ric Flair Drip” van Offset niet ontbreken. Het nummer werd echter ingekort, zoals helaas bij zo goed als elk nummer het geval was, en kregen we voor de zoveelste keer de vraag voorgeschoteld of we het nog naar onze zin hadden. Op den duur een beetje vermoeiend en het blijft voor ons nog altijd een raadsel waarom er drie (!) mannen achter de decks stonden en de beats onder handen namen. Een meerwaarde bood het in ieder geval niet en ook de (verveelde) attitude van Takeoff sprak boekdelen.

Niet alles wat we te horen kregen was slecht. Nummers zoals “Narcos” (vernoemd naar de populaire Netflix-serie), de Drake samenwerking “Walk It Talk It” en hun nummer één hit “Bad and Boujee” zijn gewoon steengoede hip hop nummers die door het publiek luidkeels werden meegebruld en die het parket van de zaal door het vele springen meer dan één keer deed daveren. De laatste twee nummers van de set, “MotorSport” en “Stir Fry”, misten wat pit en explosiviteit die de studioversies wel hadden en die het niveau zeer ten goede zou gekomen zijn.

Amper driekwartier later verliet Migos het podium, wat vooral getuigt van heel weinig respect tegenover het publiek en plezier, zeker als men weet dat hun vorige plaat een heel uur langer duurt dan het eigenlijke optreden. Aan het publiek lag het in ieder geval niet. Zij brachten de sfeer telkens weer tot een kookpunt en hebben zich prima kunnen vermaken. De volgende keer iets meer enthousiasme en iets meer respect voor de fans zullen hen zeker geen windeieren leggen.

Migos speelt op zondag 8 juli op Les Ardentes in Luik!

25 maart 2018

About Author

Simon Meyer-Horn


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief