Live, Recensies

Fúgú Mango @ Ancienne Belgique: Winterfeeling op zomerse klanken

Fúgú Mango is in Wallonië al een vaste waarde binnen de muziekwereld. In september van 2017 bracht de Brusselse band hun debuutplaat Alien Love uit en trokken ze even later doorheen onze buurlanden. Hoogtepunt van de tour was een show in Paleis 12 als voorprogramma van de Franse popster Julien Doré, maar ook 2018 startte niet slecht voor de Belgische band. In januari waren ze namelijk genomineerd voor een D6bels Music Award, de Waalse versie van de MIA’s, voor ‘Rock & Alternative’, maar zagen Girls In Hawaii uiteindelijk de trofee in ontvangst nemen. Toch hebben ze het één en ander te vieren en dat deden ze in een uitverkochte AB Box.

Het voorprogramma werd verzorgd door de Franse Elbi, die extra voor de show vanuit haar thuisstad Parijs naar de AB reisde. De trippop zangeres speelde afgelopen jaar reeds in het voorprogramma van Lomepal en mag nu hier en daar wat shows geven. Ze is een zangeres met een visie en uit haar ideeën in een zeer speciale performance waarin dans en zang gepaard gaan. De nummers klinken als een kruising tussen Sevdaliza & Tsar B en ook qua show moesten we meteen aan de twee zangeressen denken. Elbi had voor de gelegenheid zelfs een danseres bij, die enkele nummers mee op podium stond. Het meest bijgebleven is het nummer “Fancy Car”, waar een leuke electrosound de bovenhand nam. Elbi is interessant, maar zwemt in het water van heel wat andere zangeressen die het momenteel iets beter aanpakken…

Fúgú Mango staat bekend voor zijn tropische, Afrikaanse beats die samengesmolten worden met elektrische invloeden en je zo instant een zomers gevoel geven. Opener “Kylie’s Dream” en vooral “Summer Days” slagen echter niet in dit opzet en stelden ons jammer genoeg teleur. Misschien waren onze verwachtingen te hoog, maar we kregen eerder koude rillingen in plaats van zomerse gevoelens. Gelukkig kwam daar met het iets donkere “Black Powder” wat verandering in, maar helemaal overtuigd waren we nog niet. De eerste nummers voelden als een eeuwigheid aan en konden de pit, die ze op de plaat hadden niet evenaren of overstijgen.

Fúgú Mango is eigenlijk een kwartet, maar gisteren waren ze bij momenten met acht. Zowat elk tropisch instrument dat bestaat, stond op het podium, maar toch liet het eerste deel van de set ons koud. Misschien lag het aan de lichteffecten die allesbehalve tropisch waren. We hadden een kleurrijkere podiumopstelling verwacht met palmbomen, flamingo’s, … en niet zestien lichtkubussen die het zomers gevoel alles behalve stimuleerden. Na een slechte start, leek de band toch nog zijn weg in de set gevonden te hebben. “Alien Love”, tevens ook één van de betere nummers van de plaat, kon eindelijk het vuur in ons aanwakkeren. Een lichte euforie brak in ons op en opeens zagen we het licht aan het einde van de tunnel.

Eindelijk kwam er wat vaart in de set en met “Florea” kwam het publiek ook op dreef. Door het meezingmoment was iedereen wakker en even later kregen we opeens iets wat niemand meer hadden verwacht: een highlight in de set. “Liar” was een nummer dat eindelijk eens wat anders klonk dan de rest en bracht, mede dankzij de charmante bassiste en zangeres, toch wat afwisseling in de set. Op “Birthday Beast” ging het publiek nog een compleet los en met het eerste bisnummer “Blue Sunrise” kregen we hun grootste hit te horen. Een leuk nummer, niet meer of niet minder. “Silencio” en “High” waren de afsluiters van de avond en werden eeuwig gerekt, wat een groot deel van het publiek overigens fantastisch vond.

We bleven na de show net zoals na de show op We Are Open wat op onze honger zitten. Fúgú Mango heeft enkele leuke nummers, maar alles klinkt te veel hetzelfde. In het begin kwamen we niet in hogere sferen terecht, wat gelukkig even later verbeterde. Het voornaamste probleem van de band is wellicht dat de band een frontman heeft die je niet weet mee te sleuren in het verhaal van de band en ook niet alles zuiver zingt. De Afrikaanse trommels waren het grootste lichtpunt van de avond omdat ze wat vaart in de set brachten, maar zij konden de avond niet helemaal redden. We hadden vaak het gevoel dat de band het wel wil, maar niet kan tonen. Het publiek gaf op het einde werkelijk alles om er een fijne avond te maken en samen met hen trokken we de mintemperaturen in. We geven ze de deze zomer in een andere setting, namelijk DOUR, nog een kans.

Setlist:

Kylie’s Dream
Summer Days
Black Powder
Walk On By
Alien Love
Gone With The Sea
Florea
Noir & Haze
Mango Chicks
Liar
Birthday Beast

Blue Sunrise
Silencio
High

1 maart 2018

About Author

Maxim Meyer-Horn


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief