Albums, Recensies

Oh Sees – “Orc” (★★★½): naamsverandering, maar geen kwaliteitsverandering

Fans van Oh Sees zaten er al maandenlang naar uit te kijken, de albumrelease van Orc. De band, die vroeger door het leven ging als Thee Oh Sees, The Oh Sees of TOC viert dit jaar hun twintigste verjaardag. En hoe vier je dit beter dan met een nieuw album? Niet, moeten ze daar in San Francisco gedacht hebben, want op afgelopen vrijdag verscheen Orc. Samen met die aankondiging brachten ze ook de single “The Static God”, het eerste nummer van het album.

Liefhebbers krijgen met deze plaat helemaal wat ze verwachtten, na de openingssingle “The Static God” op hen werd losgelaten. Maar eerlijk is eerlijk, voor fans is het dan wel een geweldige plaat, veel nieuwe fans zullen ze met dit album niet verwelkomen (of ze dat nodig hebben, is maar de vraag). De eerste vijf nummers van het album klinken nog strak, maar daarna had deze beer het wel gehad. Dit is één van die albums die je beter live ontdekt dan op plaat, een album waarbij je gewoon wil zien hoe die muziek gemaakt wordt.

Met single “The Static God” schepte de band de juiste verwachtingen voor het album: noisy garage punk zoals we van hen gewoon zijn. Dat genre blijft zich verderzetten doorheen het hele album. Drumsolo’s die dan weer worden opgevolgd door rustpauzes om op adem te komen, om dan weer te worden versterkt door de vocals, Oh Sees kan het. Zo’n nummers lijken ons perfect voor een avondje in een pub. “Nite Expo” is er een voorbeeld van. Ook “Animated Violence”, een nummer vol van gitaargeluiden waarop je je ogen kan sluiten en kan genieten (denk aan hypnotische geluiden), is er eentje dat zomaar eens gedraaid zou kunnen worden in een café.

Van het café naar de loungebar, want het langste nummer op dit album is “Keys To The Castle”, een acht minuten durend lied waarvan de eerste twee minuten dag en nacht verschillen van de volgende zes. De eerste twee minuten horen we drukke punksounds, maar de laatste zes minuten lijken regelrecht uit een loungebar te komen. Ook “Paranoise” is zo’n lied. Volledig instrumentaal en heel erg vrolijk en donker tegelijk. Een psychedelisch epos vol synths zowaar. Wij zouden het alleszins niet erg vinden, mocht dit lied de volgende single zijn. (al is de kans klein aangezien er alweer een nieuwe plaat aankomt van de band)

Om af te sluiten: Orc voldeed aan onze verwachtingen: punkmuziek met een hoekje af. Een leuke plaat om op te zetten als achtergrondmuziek, maar om heel intensief ernaar te gaan luisteren, moet je echt wel al fan zijn van de band. Deze beer is een nieuw in het genre en moet het dus nog allemaal gaan ontdekken, maar we gaan er van uit dat dit live voor menig moshpits moet zorgen. Uitkijken naar de aankondiging van hun Europese tournee!

29 augustus 2017

About Author

Annelies Rom


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief