Live, Recensies

Jan Swerts in de Opera (Boomtown): magistraal groot en tegelijk breekbaar klein.

Nooit leek een post-apocalyptische wereld zo dichtbij als gisterenavond in de opera op Boomtown. Jan Swerts mocht er namelijk aantreden. Wat zou volgen waren van de mooiste 90 minuten die deze Beer in heel zijn leven al zag en hoorde. Voor aanvang van zijn set gebood Swerts het publiek tot stilte, hij wilde namelijk heel zijn plaat (Schaduwland) in één keer spelen, een buitengewone ervaring.

Beklijvend mooi is nog de beste manier om het geheel te beschrijven, al hadden we veel moeite er woorden voor te vinden, want Swerts’ set overweldigde zo hard dat je het haar op ieders armen van begin tot einde kon horen rechtstaan. De nummers lopen nadeloos in elkaar over, waarna Swerts dit geheel overstijgt met zijn ijzingwekkende stem. Het geheel blijkt perfect te werken. Zelfs wij hielden het niet droog en pinkte een traantje weg.

Na enkele nummers, viel de drum bij. Eerst stilletjes en langzaam maar zeker grootser. Het geheel van strijkers, piano, drum en stem creëerde een machtige dynamiek. De dikwijls atypische composities gaven de toeschouwer steeds meer het gevoel dat ze zich echt in Schaduwland bevonden. Hetgeen het concert des te mooier maakte was het respectvolle publiek, slechts een handgebaar legde de volledige zaal meer dan eens het zwijgen op.

Nadat we Schaduwland volgens Swerts ‘overleefd hadden’, was het tijd voor enkele bisnummers. Een eerste bisnummer haalde hij bij Patricia Demartelaere. “Een verlangen naar ontroostbaarheid” vond hij naar eigen zeggen ‘de mooiste titel ooit’. Op dat moment kon er zelfs een grapje af ‘Ik ben een heel toegeeflijk mens, na dit nummer mag je meteen applaudiseren’.

Na een kort intermezzo brengt hij zijn laatste twee nummers, “Singelstraat 11” en “Alkenstraat 9”. Beide nummers van de plaat Weg – een amalgaam van straten en adressen waar mensen woonden waaraan herinneringen vasthangen voor Swerts. Zo gaat “Alkenstraat 9” over zijn eerste date, wat op zich wel schattig is. Op het einde van zijn set barstte een daverend applaus los, dat het publiek doorheen de set had opgespaard. Nog nooit was een post-apocalyptische wereld zo dichtbij als gisterenavond in de Opera, wij keken en zagen dat het goed was.

 

 

 

 

 

 

21 juli 2017

About Author

Yolan Devriendt


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter