Albums, Recensies

Glints – “Burgundy” (★ ★ ★ ★): Burgundy, vanaf nu het schoonste kleur in de hiphopwereld.

Al meermaals brachten we Antwerpenaar met Britse roots, Glints tot bij jullie in single reviews. Een geheel onbekende is het pseudoniem van Jan Maarschalk Lemmens dan ook niet meer. In 2015 waren wij al helemaal verkocht door zijn eerste EP, al klinkt deze nieuwe zo mogelijk nog beter. Na de vele voorproevertjes die we kregen van deze Burgundy, kunnen we hem eindelijk in zijn geheel ontdekken. Een zesdelige parel die ons opnieuw hiphop brengt, vermengd met elektronica, maar met ook opvallend heel wat jazz-vibes. Genieten, genieten en nog ‘es genieten!

Dat “Catalyst”, “Egotism” en “Makeshift Idol” steengoeie nummers zijn, hoeven we jullie waarschijnlijk niet meer te vertellen. De EP wordt ingezet door de oosterse/jazz gerelateerde klanken van “Makeshift Idol” en deze zet perfect de toon voor wat komen zal. Van rustieke jazzy hiphop vibes naar een gitaarsolo in het midden die onze bluesrock soul uit zijn winterslaap ontwaakt.

Hierna brengt “Egotism” een bom vol popelektronica-glitter tot ontploffing, waarin wij guitig gaan bouncen. In deze song komen duidelijke vergelijkingen met dat andere Belgische elektronica-brein naar boven, Warhola. De eerste noten hadden net zo goed van zijn hand kunnen komen, al behoudt Glints verder in het nummer toch duidelijk zijn eigenste hiphop identiteit. Ook “Catalyst” blijft in dezelfde trant. Al doet deze er nog een pop-schepje boven op. Van bouncen wordt niet meer gesproken, nee op deze gaan onze beren dansen, dansen, dansen. Tussen de pittige songs door is er af en toe ook ruimte om even laid-back te gaan chillen. “Lucky Few” is daar een voorbeeld van. Blue wave gelijkenissen à la Mac DeMarco zijn niet ver weg. Janglepop gitaargeluid en nonchalante, onbekommerde vocals vatten het nummer samen.

Onze persoonlijke favoriet is “We Are Many”. Maar oké, wie wordt er nu niet verliefd op die jazz trompet in de intro? We wanen ons helemaal in de jazzhemel tot we, zonder het zelf goed beseffen, ons enkele seconden later in een aanstekelijke hiphop/elektronica club bevinden. De magische trompet is verdwenen en ons lichaam wringt zich in allerlei rare bochten. Wij menen het heel oprecht wanneer we zeggen dat we niet willen dat dit nummer ophoudt.

Na ons euforisch, muzikaal orgasme-momentje kunnen we nog even rustig uitbollen op “Burning”. Geen idee of een hiphopballade bestaat, maar vanaf heden is het dankzij “Burning” iets tastbaar. Dromerig nagenieten met zijn poëtische zinnen gedragen op rustgevende pianoklanken. ‘Burning, Burning, Burning…’ ,vocals die Frank Ocean en Justin Timberlake enkele meters dichter brengen. “Burning” laat Burgundy in alle schoonheid uitdoven.

Burgundy is een intens, subliem staaltje hiphop vermengd met voortreffelijke elektropop van eigen kweek. De repeat-knop staat voor de komende week alvast ingedrukt. Oordeel vooral zelf want vanaf vandaag is de EP beschikbaar om te downloaden.

Oh ja en dan willen we het nog eventjes over de schone hoes hebben. Van de hand van schilder en beeldhouwer Iljen Put. Een minimalistisch collagewerk dat mysterie oproept. Een hoes die onlosmakelijk verbonden is met de muziek die ze draagt. Bordeaux kleur, een parental advisory label – verwijzing naar de hiphopscène – en losse lichaamsdelen van Glints himself, samengebracht tot een mooi staaltje kunst als je het ons vraagt.

16 maart 2017

About Author

Elice Spillebeen


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief