
‘Curse’ neemt je vanaf de eerste noot op sleeptouw. “Everything is allright” hoor je boven de ijle synths uitklinken, terwijl je stiekem weet dat dat niet waar is. “I am a curse but I / wanted to find the other side / I am addicted to her”. De slome drums en etherische synths leiden je recht naar het refrein, gedragen door een heerlijke en zo mogelijker nog lijzigere riff. Zonder het zelf te beseffen, word je langzaam in het nummer gezogen. Wat leeg begon, gaat steeds voller en voller. Het laatste refrein is een volwaardige dronkemansdans, waarbij je hoofdschuddend en in slow motion jezelf tot uitputting blijft dansen. ‘Curse’ is nogmaals een stap vooruit voor het viertal van Felix Pallas. Wij zijn alleen maar benieuwd waar ze hun zevenmijlslaarzen gevonden hebben.





