Dour Festival 2018: Festivaldag 1
Live, Recensies

Dour Festival 2018: Festivaldag 1

Wat voor Vlaanderen Rock Werchter is, is Dour voor Wallonië. Sinds dertig jaar verandert het kleine dorpje in de provincie Henegouwen en ook nabij de Franse grens tot een paradijs voor muziekliefhebbers van alle genres. Tienduizenden vonden gisteren hun weg naar de nieuw gelegen festivalweide onder de windturbines om het dertig jaar bestaan van Dour op een gepaste wijze te vieren. Wij namen gisteren ook een kijkje.

Hyperactiefste chillhop

© Kamilia Sain

Rond 19u mocht Le 77 de Boombox openen voor de dertigste editie van Dour. Op een volledig vernieuwde festivalsite is het even zoeken naar de juiste tent, maar al na enkele seconden is het duidelijk dat Le 77 zich enkele honderden meters voor ons bevinden. Ze zorgen meteen voor een uitstekende sfeer in de meer dan half gevulde tent met enkele leuke nummers van hun laatste EP, Bawlers. De energie die de Brusselaars de zaal insturen, zorgt vanaf het eerste moment voor de gekende taferelen als moshpits, een left-right feest en collectief opspringen. Een klein San Andreas-intermezzo deed het publiek in 90’s hiphopmood verkeren waardoor het voor de rest van de show heel makkelijk was om op die vibe verder te spelen voor het duo. Het absolute hoogtepunt kwam er, zoals iedereen wel verwachte, wanneer Zwangere Guy en Blu Samu het podium opsprongen bij Bawlerrangers, en mee voor een extase zorgde. Een eerste keer op Dour 2018, een mooi begin.

De witste jumpsuits

© Kamilia Sain

Juicy komt dan wel uit Brussel, maar ook in Wallonië lijken ze erg in de smaak te vallen bij het publiek. Sasha Vovk en Julie Rens kregen in ieder geval de eer om de nieuwe tent van La Petite Maison dans la Prairie te openen en dat verliep eigenlijk vrij onspectaculair. Er was wel wat volk afgezakt naar de vernieuwde tent, maar echt omverblazen kon het duo met hun mix van R&B en hiphop niet en soms leken de nummers wat te veel op elkaar. Ze kunnen voor het moment ook nog niet echt grabbelen uit een groot repertoire aan eigen muziek waardoor hier en daar een cover de revue passeerde. Wat we dan weer wel leuk vonden waren de bijdrage van de saxofonist in een nummer en onze goede vriend van Zwangere Guy die voor twee nummers (waaronder zijn eigen “Suave G”) even mee kwam rappen. Zij zorgden voor heel wat meer elan in de set en het was vooral hun grootste hit “Count our Fingers Twice” die het publiek uiteindelijk helemaal aan het dansen kreeg. Voorlopig lijken ze nog ietwat teveel op een kloon van de Franse zussen van Ibeyi, maar talent om het ver te schoppen hebben ze zeker en vast.

De meest opzwepende dance beats

© Kamilia Sain

Bolis Popul (Boris Yu van Hong Kong Dong) kennen de dance liefhebbers onder ons misschien van “Sun Theme” en “Moon theme”. De DJ bracht elektronische dance muziek naar de weide. Hij wist het publiek mee te krijgen met zijn leuke beats en goede overhangen tussen nummers. Er hing een leuk ontspannen sfeertje over Le Labo. De muziek werd duidelijk geapprecieerd hier op Dour maar na een uurtje was het wel genoeg voor ons. Bolis werkt met enorm veel herhalingen waardoor het na een tijdje erg eentonig werd. Desalniettemin was het toch een succes voor de meeste festivalgangers.

Grootste dosis xanarchy

@ Kamilia Sain

Terwijl het publiek langzaamaan zijn weg naar het nieuw gelegen terrein vond, begon Lil Xan (trouwens in een Belgisch tenue) om iets voor negen zijn set. De Amerikaanse rapper maakt nu al even furore op het wereldwijde web en het is dan ook niet onlogisch dat heel wat festivals in Europa de rapper op hun affiche wilden en kregen. Lil Xan kunnen we vooral omschrijven als een internethype, want live was dit gisteren maar een povere vertoning. Vooral nummers van zijn recente plaat Xanarchy passeerden tijdens de show de revue en we begrijpen meteen waarop de recensies niet al te lovend waren. Weinig vernieuwend en gewoonweg niet echt origineel zijn de nummers op de plaat en ook de kracht ontbrak om er een echt spetterend optreden van te maken.

© Kamilia Sain

Dat de backingtrack meeliep en er voortdurend water in het publiek werd gegooid, was nog het miste, we ergerden ons vooral aan een iets wat te kleffe sound en een rapper die wel heel slecht bij stem was. De tent ontploffen deden “Look at Me” van de overleden XXXTentacion en zijn eigen “Slingshots” die de Boombox in een gigantische moshpit omtoverde waarna die even buiten tot adem moest komen. Veel noemenswaardig gebeurde er hierna echter niet meer afgezien dat hij het een kwartier te vroeg al voor bekeken hield. De fans zullen nu vooral blij zijn om de Californische rapper eens in levende lijven te hebben gezien en dat ze nog eens goed konden moshen, maar ook zij zullen moeten toegeven dat dit optreden op muzikaal vlak geen hoogvlieger was.

De intiemste phoenix

© Kamilia Sain

Soms veranderen dingen in je leven zo hard dat ook je muziek een metamorfose doorgaat. Bij onze eigen Selah Sue was dit het afgelopen jaar het geval. Sinds haar bevalling gaat Putseys de akoestische kant op en wordt ze deze keer door een cellist en multi-instrumentalist vergezeld. De bombastische sound werd ingeruild voor een intensere sound, die volgens haarzelf purer en eerlijker is. De organisatie toonde moed en plaatste Selah, ondanks haar akoestische set, op een prominente plaats in de Petite Maison. In het begin van de set dropen sommigen al wat teleurgesteld af omdat ze de ‘acoustic’ wellicht niet hadden zien staan, maar wie bleef, werd beloond. Nieuw en oud werk wisselden elkaar af en brachten de set mooi in balans. Telkens Sue wat meer tempo in de set bracht, zag je heel de tent dansen. Een goede sfeer die het concert alleen maar ten goede kwam.

De beste gang

Dour had op de eerste avond nood aan een goede hip hop show en kreeg die ook net na de overwinning van Kroaten geserveerd, maar dan iets anders dan men zou denken. Gangue is een uniek project met La Find Équipe, Haring en Fulgeance dat zijn levenslicht zag dankzij de ronde verjaardag van Dour, Marsatac (Frankrijk) en Nördik Impakt (Frankrijk). Elke act vertegenwoordigde een territorium van het festival en brachten gisterenavond samen nog maar pas hun tweede show als Gangue. Dat was echter amper te merken aan de erg dynamische set van de in totaal zes knoppenspecialisten die steeds meer volk richting de Boombox wisten te lokken. Ook hun set-up/lichtshow bracht een echte meerwaarde bij hun zalige beats. Rhymes en lines spitten was niet aan de orde. Het was gewoon een netjes verzorgde show die gewoonweg goed in elkaar zat.

De heerser van de climax

De Britse producer en DJ Jon Hopkins is in ons klein landje een echte ster binnen de elektronische muziekwereld en draait af en toe een setje in o.a. de Fuse in Brussel. Allesbehalve een onbeschreven blad dus. De inmiddels 38-jarige moest weinig moeite doen om de menigte op Dour te doen juichen. Eén enkele tempowisseling kon de Petite Maison al in lichterlaaie zetten, maar ook de visuele effecten hadden een grote bijdrage bij de uitgelaten sfeer. Jammer genoeg was de set van Hopkins her en der wat eentonig en was ook de originaltiteit soms zoek. Elk lied werkte naar zijn gekende climaxen toe, maar kleurde net niet buiten de lijntjes. Dat elke climax de volgende aanzet voor een leuk feestje was, kunnen en zullen we niet ontkennen. Jon Hopkins is de heerser van de Climax.

Het wildste publiek

Jillionaire, beter bekend als lid van de Major Lazer bende verscheen gisteren ook in Dour. Jullie kennen hem ongetwijfeld van zijn bijdrage aan grote hits zoals “Lean On”, “Cold Water” en “Light It Up”. Christopher Leacock (zijn echte naam) brengt een mix van dance en house, aangevuld met invloeden van de Carribean. Op Dour werkte hij vooral met heel harde beats. Het publiek werd er helemaal gek van en er ontstonden al snel enkele moshpits. De DJ wist ook goed contact met het publiek te behouden, zo kwam hij verschillende keren van achter zijn desk en zweepte hij het publiek nog wat meer op. Ook is hij duidelijk fan van België, zo wist hij te zeggen dat hij het jammer vindt dat de rode duivels uit het WK liggen. Een heel geslaagde performance dus!

De meeste eenvoud

Ook Mr. Oizo wist het publiek te verrassen met een persoonlijke aanpak, zo verwerkte hij bij aanvang ‘Dour festival êtes-vous prêtes’ in zijn set. De Franse muziekproducent had vooral in Europa al veel succes met zijn muziek. Zo werd zijn nummer “Flat Beat” al een enorm succes (en werd het gebruikt in enkele tv reclames). Mr. Oizo (Quentin Dupieux) werkte gisteren vooral met veel beats en weinig zang. Hij bleef veilig achter zijn DJ booth en zorgde voor weinig betrokkenheid met het publiek. Dit zorgde ervoor dat de sfeer iets minder was als we deze vergelijken met het voorgaande optreden van the Jillionaire. Zijn muziek werd dan weer wél goed aangevuld mer simpele visuals die erg goed bij zijn set pasten.

Slechtst rappende dj

Het afzeggen van één van je publiekstrekker (Action Bronson) op amper een paar dagen voor het festival, breekt altijd zuur op. Gezien de organisatie geen echte volwaardige vervanger vond, mochten Biffty & Dj Weedim aantreden, die normaal gezien zondagnamiddag in de Boombox hun opwachtingen hadden moeten maken. Wat we van de show van gisteren vooral onthouden is dat Dj Weedim amper achter zijn draaitafel stond en eerder meezong met de nummers samen met zijn maat Biffty. We merkten ook al snel dat er geen duidelijke lijn in hun muziekstijl terug te vinden is. Het ging van afrotrap, naar Lil Jon achtig geschreeuw en zelfs wat drum-‘n-bass op het nummer “Comment Ca” waardoor alles een beetje op een chaos leek. Het publiek ging desalniettemin uit hun dak en dat maakte het optreden nog wat toffer om te zien. “Roule un boze”, met de beat van “HUMBLE.” van Kendrick Lamar, mocht de set afsluiten. Dit optreden zal niemand zich met andere woorden na vijf wazige dagen nog echt herinneren.

Het dubbelste gevoel

Major Lazer behoort wereldwijd tot één van de meest populaire muzikale trio’s en scoorde hit na hit, maar zijn drie leden gaan ook solo veel op pad. Diplo, de misschien wel meest succesvolle onder hen, is ook als producer aan het werk en zat al met wereldsterren zoals Madonna, Beyoncé en Snoop Dogg in de studio. Geen wonder dus dat Diplo één van de grote namen voor de openingsdag is. Op de indrukwekkende RedBull Elektropedia Balzaal bracht Diplo een set die hij al een klein jaartje brengt, maar aan sfeer geen gebrek. Naast Engelse muziek, mixte hij bovendien ook hier en daar wat Franstalige muziek. Ook aan showelementen bovendien geen gebrek want CO2-jets, vuur, confetti, .. maakten van zijn set vooral een visuele beleving. Terwijl het muzikaal wat tegenviel, maakte de hele belevenis de show toch af.

Meest explosieve set

View this post on Instagram

DOUR 01:23 AM ON EST DES ANIMAUX 🔊

A post shared by Fanny-chan (@fannychanpics) on

De Duitsers van Modeselektor zijn voor het trouwe Dour publiek geen onbekenden meer. Hun laatste passage dateert echter al van 2013 en dus mochten ze gisteren nog eens de nacht van Dour inluiden. Ze voorzagen een erg strakke set die sluw was opgebouwd en die de tent meerdere keren deed daveren van vreugde. Dat de twee Berlijnse vrienden ook niet vies zijn van geweldige visuals lieten ze gisteren nog maar eens blijken. Het is ook geen evidentie om in een anderhalf uur durende set de spanning hoog te houden, maar Gernot Bronsert en Sebastian Szary sloegen daar met gemak in met hun verassende drops. Dour vroeg en keer een feestje van jewelste dat gerust nog wat langer had mogen lopen.

De grootste sterren line-up in de kleinste tent

Klanken, niemand die weet wie het zijn, tot we op 1u Le Labo binnenstapten. We zagen er gewoon de broers Dewaele achter de decks staan. Het mag geen wonder zijn, want hun label DEEWEE cureerde al de hele avond alle dj’s in die tent, dat ze het zelf mochten afsluiten, mocht als vanzelfsprekend gelden. De twee brachten in tegenstelling tot Soulwax en 2manydjs veel meer house aan de man. Lekkere opbouwende nummers met vettige uitspattingen, maakten het publiek helemaal gek. Er passeerden ook wat klassiekers de revue en natuurlijk konden hun goeie vrienden van LCD Soundsystem niet ontbreken. Ze maakten van “Tonight” een extreem hard nummer dat door merg en been ging. Alle dj’s die de avond al passeerden (Asa Moto, Phillipi & Rodrigo, Future Sound Of Antwerp en Bolis Pupul) kwamn nog eens opdraven ook om zo hun bazen wat bij te staan bij de sfeer, de beats en de visuals. Klanken is dus het nieuwe alter ego van de Dewaele broers waarmee ze nog maar eens nieuwe grenzen opzoeken.

Luidste veteraan

View this post on Instagram

#djpremier @djpremier @dourfestival PAM PAM

A post shared by Cheeka Douarne (@cheeka_partytime) on

DJ Premier, mocht de woensdag afsluiten met een set om u tegen te zeggen. Tussen 1 en 2 bracht hij de opgedaagde hiphopliefhebbers in hogere sferen. Met een goed evenwicht tussen rustige jazzy nummers, en echte jump-waardige klassiekers zoals “Simon Says”, bouwde hij de spanning telkens perfect op. In zijn gekende stijl wisselt hij de ene hiphop classic na de andere, al waren er wel opvallend veel pauzes tussen de nummers door. Niet echt bevorderend voor een goede flow in een set, maar dat hield de Amerikaan niet tegen om via enkele nummers medeleven te betuigen. RIP Phife Dawg volgde op een heerlijke “Can I Kick It”, en “California Love” luidde ook de RIP Tupac in. Ook de platen van Wu-Tang Clan, NWA en Biggie Smalls werden enkele toeren gegund, waarop het publiek telkens uitbundig los ging.

Alle foto’s vind je hier.

12 juli 2018

About Author

Niels Bruwier Ook bekend als "Den Beir", oprichter van de site, leidt alles in goeie banen en schrijft ook wel eens iets.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter