Albums, Recensies

Zeal & Ardor – Stranger Fruit (★★★★½): Het stevigste meesterwerk van het jaar!

Het verhaal achter Zeal & Ardor klinkt bijna even indrukwekkend als de muziek die de band rond de Amerikaanse Switzer Manuel Gagneux maakt. Manuel vroeg namelijk op een forum welke twee muziekgenres hij zou moeten combineren tot één genre. Het resultaat noemt avant garde metal, een mix van black metal en (neo)soul. De band bleef lange tijd een goed bewaard geheim in de metalscene tot de gerenomeerde metaljournalist Kim Kelly vol lovende woorden over Zeal & Ardor schreef op Twitter. Al snel groeide de populariteit van de band en vandaag lossen ze Stranger Fruit, een eerste volwaardige plaat van de groep die trotst van de bombast en van de rauwe emoties.

De intro van Stranger Fruit maakt meteen duidelijk wat er ons de komende vijftig minuten te wachten staat: een nog grotere en bredere sound dan we op  Devil Is Fine al konden horen. Dat dit het geval ging zijn, werd ons al meteen duidelijk bij het beluisteren van het eerste voorproevertje van de plaat: “Gravedigger’s Chant”. Het nummer is beklijvend en zo meeslepend opgebouwd dat we de rauwe emotie van het nummer helemaal kunnen voelen. Dreigender dan een loeiende sirene begint daarentegen “Servants”, dat al wat meer klinkt als metal dankzij het typerende gitaargeluid en de meer dan stevige drums die rond je oren vliegen.

Eén van de overweldigenste nummers van de plaat is zonder enige twijfel “Don’t You Dare”. De soundwall en de vocals van Manuel zijn er zo krachtig dat ze ons, en heel wat liefhebbers van het harder gitaarwerk, een sneller kloppend hard bezorgen van het luisterplezier. Kenmerkend voor de sound van Zeal & Ardor is dat bij zo goed als ieder nummer ten laatste bij het refrein alle registers worden opengetrokken zoals dat bijvoorbeeld bij de meer bluesgetinte nummers “Row Row” en het iets ‘kalmere’ “Ship On Fire” het geval is.

Stranger Fruit is een heel dynamische plaat met afwisselend snelle en iets stevigere stukken (zoals onder andere “Fire of Motion”) en iets meer soulvolle en ingetogen momenten (denk dan maar aan “The Hermit” of “The Fool”) die ervoor zorgen dat er nooit sprake is van verveling of een vorm van herhaling. Het mag en moet gezegd worden: het muzikale zit in elk nummer zo perfect in elkaar dat je bij elke nieuwe luisterbeurt nieuwe zaken ontdekt in de nummers.

Met bombast vallen de meeste nummers het best te beschrijven, zeker de als tweede uitgebrachte single van de plaat “Waste” waar de focus wat meer ligt op het instrumentele en iets minder op de enorm ruwe en herkenbare stem van Manuel. Het tegenovergestelde is daarentegen het geval op “You Ain’t Coming Back”, dat wat meer in de lijn ligt van “Gravedigger’s Chant” en “Devil Is Fine”, en waar de verbluffende vocale mogelijkheden van de Amerikaanse Switzer worden tentoon gesteld.

De titeltrack van “Stranger Fruit” klinkt verfrissend en vertrouwd tegelijk mede dankzij de iets meer naar de rock neigende sound. De soort van engelstemmen in combinatie met de zware synths zorgen ervoor dat het nummer tot één van onze favorieten uit de discografie van Zeal & Ardor hoort. De korte intermezzo’s die volgen, “Solve” en “Coagula”, stomen ons een laatste keer klaar voor een kolossaal einde in de vorm van “Built On Ashes”. Ook al klinkt “Built On Ashes” vrij hevig en overweldigend, is het tot onze eigen verbazing ook één van hun toegankelijkere nummers op de plaat en bezit het alles wat hen zo geliefd maakt. Een met andere woorden overweldigend einde van een geniale plaat.

We nemen het woord meesterwerk niet graag in de mond, maar anders dan dit valt Stranger Fruit bijna niet te omschrijven. De plaat is zo pakkend en beklijvend dat we er bijna geen genoeg van kunnen krijgen. Dat Zeal & Ardor de muziekwereld op zijn kop gaat zetten met Stranger Fruit, is hiermee dus helemaal zeker en dat is maar goed ook, want Zeal & Ardor blaast nog eens wat frisse wind in een steeds monotoner en commerciëler wordende sector.

Deze zomer speelt Zeal & Ardor op 22 juni op Graspop en op 14 juli op Dour!

8 juni 2018

About Author

Simon Meyer-Horn


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter