De Nederlandse Bente is de laatste jaren een enorme opmars aan het maken in de Lage Landen. Dit effect kwam in een stroomversnelling aan de hand van haar deelname in Beste Zangers, waarmee ze ook het hitje “Kan Je Me Zien” scoorde. Sindsdien was ze ook deze zomer op een resem festivals te zien zoals onder andere op de mainstage van Pinkpop en in België op Rock Werchter. Het nieuwe album DWARS is dan een logische opvolger van drift uit 2024 als volgende stempelpunt in de drukke carrière van de alomtegenwoordige zangeres.
Voor de nieuwe plaat bracht Bente al voordien enkele nummers uit. Zo was de samenwerking met BLØF, “Hoe hou ik dit vast”, al een dik jaar te beluisteren. Toch kwamen de meeste singles dichterbij de release. Zo hoorden we ook al “3.2.1.” en “Parachute”, al vergeten we ook niet “Hoogtevrees”, dat Bente schreef als themalied voor 3FM Serious Request voor het goede doel. Al deze nummers waren een mooi voorproefje voor DWARS. Qua stijl komen ze niet honderd procent overeen, maar lagen ze wel in lijn met de voorgaande stijlen van de zangeres. Zo is ook het hele album, vooral volledig Bente.
Bente vindt haar stijl in de zogenoemde indiemuziek, met een schommeling tussen de pop en de lichte rock die hierin ook haar thuis vindt. Zo bevat het album enkele energiekere nummers als het aanstekelijke “Parachute” en “Wilde meisjes huilen ook”. Toch liggen die nog altijd in lijn met de rustigere nummers als het intieme “Ik doe het weer”. Want daar waar Bente nog het meest uitblinkt, is met haar poëtische en rakende teksten. Zo haalt “7 Minuten”, tekstueel met zijn kijk naar de dood, de emotie recht uit je als luisteraar. Ook bouwt deze muzikaal op en komt het nummer zo tussenin de twee categorieën terecht.
Op DWARS vinden we ook drie samenwerkingen terug. Eerst en vooral de voorgenoemde met BLØF, maar ook Karsu en Joep Beving maken hun opwachting. De eerste vormt een mooi meezingnummer, en zo fungeert het live al even. De song met Karsu blinkt uit als een introspectief geheel dat piekt in z’n mooie en hoge samenzang. De laatste van de drie is een rustige pianoballade, we hadden natuurlijk niet veel anders verwacht van de uitstekende componist die Joep Beving is.
Toch is het onder andere afsluiter “Secondelijm” die ons het meest overtuigt. Dit met zijn opbouwende en bijna dringende instrumentatie met daarboven de innemende stem van Bente, die nu krachtig gebruikt wordt in plaats van emotioneel. Zo werkt Bente weer haar veelzijdigheid en muzikale sterkte in de hand. Net als op “Brand” gebruikt de zangeres een instrumentaal stuk waardoor we het gevoel krijgen, door onder andere de grootste klanken van “Secondelijm” en de violen van “Brand”, dat de muziek ons overstijgt.
Bente doet het weer! De hype was er al en dat bevestigde ze weer eens met een topplaat zoals drift dat eigenlijk ook al was. Met mooie variatie tussen kracht en emotie, weet Bente nog vooral met haar sterke stem en mooie teksten te overtuigen. De zangeres weet haar stempel te zetten op de Nederpop en dat mag van ons nog even blijven duren.
Op 5 december staat Bente in De Roma, waarna ook nog meerdere shows in Paradiso volgen.
Ontdek “Brand”, ons favoriete nummer van DWARS, in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
