
© CPU – Sam De Boeck
Op dag één kreeg de Lokerse Feesten met Diana Ross meteen groot, internationaal volk over de vloer. Dag twee bracht eveneens een mooie affiche tot aan de Grote Kaai, zij het met namen die net wat minder kilometers moesten afleggen. De kroonjuwelen van de Nederlandstalige, vrouwelijke pop tekenden present, met Pommelien Thijs en Roxy Dekker als ultieme ticketsellers, al bleken ook Holly Humberstone en Used als meer atypische namen op de affiche meer dan enkel opvulling.
Bente @ Mainstage

© CPU – Sam De Boeck
De grote kanonnen lieten nog even op zich wachten, maar met Bente stond er als eerste al iemand op de Mainstage klaar die op papier de vroeg opgedaagde fans ook al een gunst kon bewijzen. Na haar optredens op Rock Werchter en Pinkpop zakte ze ook af naar Lokeren om de mensen ervan te overtuigen dat ook bij haar haar voornaam genoeg is om een carrière van te bouwen. De aanloop was wat twijfelend, met een publiek dat nog eerder met zijn hoofd in het café zat dan op de Lokerse Feesten. Gelukkig had de Nederlandse zangeres nog wat in haar reservoir zitten. Met “Op en neer” sloeg ze de toon helemaal om en wist ze het publiek achter haar kar te krijgen. Een leuk refrein dat zich leende tot meezingen smeerde de stembanden van de toeschouwers, zodat ze richting het optreden van Roxy Dekker zeker opgewarmd waren. Bentes optreden enkel als warm-up zien zou echter wat onrespectvol zijn, want met haar fijne, dromerige, Nederlandstalige pop was het wel gewoon een vermakelijke opener. Toch mankeerde het aan genoeg hooks en niet te vergeten momenten om een onvergetelijk optreden te vormen. Het bereik van een Roxy of Pommelien zien we de Edison-winnares dus nog niet meteen evenaren, maar een artieste om in het oog te houden is Bente zeker.
Op zaterdag 5 december staat Bente in De Roma in Antwerpen.
Roxy Dekker @ Mainstage

© CPU – Sam De Boeck
Roxy Dekker was nog nooit in Lokeren geweest; toch niet om op te treden. Voor alles een eerste keer natuurlijk, en dus ook voor Roxy Ro. De horde fans van Nederlandstalige popmuziek – vooral van het vrouwelijke geslacht – was al serieus aangegroeid in de voorvakken en dus kon de Amsterdamse zangeres er met voldoende vertrouwen van het publiek uit aan beginnen. Het roze decor beloofde alvast een kleurrijke show, die achteraf gezien vooral bestond uit uitermate korte, catchy popnummers die zich direct een weg in de gehoorgang baanden. Roxy Dekker live was desondanks wel een relatief begrip, want moest de micro afgestaan hebben, dan hadden we bijna evenveel gehoord als wat we nu daadwerkelijk deden. Het is dan ook zaak om met de juiste ingesteldheid een Roxy-optreden aan te vatten en niet te veel kritische vragen te stellen. In dat geval leverde ze een clean optreden. De Nederlandse wilde weten hoe het met ons was: awel, goed, als je je niet te veel vragen stelde over de performance en je gewoon focuste op de ambiance en de vermakelijkheid van de set. “Jouw idee” bracht even rust in de popchaos, maar met hits als “Sugardaddy”, “Satisfyer” en “Anne-Fleur vakantie” bracht de spring-in-‘t-veld de beginnende sfeer er al in. Roxy Ro, slechts even oud als onze kleine broer, bracht zo een leuke popshow voor zij die niet te veel diepgang en sérieux zochten in hun avond.
Op vrijdag 21 augustus opent Roxy Dekker het hoofdpodium van Pukkelpop.
Holly Humberstone @ Mainstage

© CPU – Sam De Boeck
De persoon die Holly Humberstone tussen Roxy Dekker en Pommelien Thijs in plaatste, moet getuigen van wat lef. Hoewel de singer-songwriter uit Nottingham voldeed aan de criteria om de tweede avond van de Lokerse in te kleden – vrouwelijk en poppy – kwam ze niet uit de Lage Landen en was het bijgevolg ook even temporiseren aan het hoofdpodium. Haar verhalendere en iets of wat meer ingetogen liedjes veroorzaakten geen meeschreeuwende wei zoals bij Roxy of Pommelien, maar los daarvan was het wel gewoon een genietbaar optreden wat de Britse afleverde. Veel tracks klonken wel wat vervangbaar en nogal nietszeggend voor de leken, maar hier en daar stak ze wel wat hitgevoelig materiaal in haar drie kwartier. Opener “To Love Somebody” was eigenlijk meteen raak, al wist ze nadien niet altijd even enig uit de hoek te komen. Een directe lancering van Humberstone in onze contreien zien we zo nog niet direct gebeuren, maar evengoed vormt de Britse een act om zeker eens te checken als je een gaatje in je rooster hebt. Voor ons vormde ze alleszins een aangename verrassing, die iet of wat vreemd aanvoelde tussen de nederpop, maar achteraf gezien toch ook wel op zijn plaats viel op de Grote Kaai. Een aanrader voor wie houdt van gitaarrijke filmische muziek die zowel meeslepend als duister is.
Op donderdag 17 september staat Holly Humberstone in Le Botanique in Brussel.
Pommelien Thijs @ Mainstage

© CPU – Sam De Boeck
Met Mumford & Sons op de Main Stage van Rock Werchter, een maand eerder ontdekt door The New York Times en tussenin nog een gevierde lastminute-invalbeurt op Best Kept Secret: ook niet het minste festival om plots te vervoegen. Om maar te zeggen dat onze eigenste Pommelien Thijs er alweer een welvarende zomer op heeft zitten. Al kan het altijd beter: dat onderstreepte ze gisteren op de Lokerse Feesten. Een uur en een kwartier kreeg ze om de weinigen die nog twijfelden aan haar kunnen over de streep te trekken, en daar was weinig kracht voor nodig. Een show vol hits: niets meer of niets minder leverde de Kesselse af. Bijna elk nummer bevatte een of meerdere zinnen die zich doorheen de tijd al op een of andere manier in onze hersenpan vastklitten en er gisteren vanzelf weer uitkwamen.
“IK MOET GAAN” kraamde ze al aan het begin uit. En of ze dat deed. “Erop Of Eronder” passeerde al snel, met een gitaarsolo die de vlam in de pan liet schieten, al was die – ondanks de gespotte stevige uithalen – al even snel weer gedoofd met blusmiddel “Meisjes Van Honing”. Nummer per nummer ging het rockgehalte met gradaties omhoog, met “Oog Voor Een Oog” als onvoorspelbare blikvanger. De band voegde in de liveversie wat extra riffs toe, net als op “Authentiek”, dat evenzeer het plein in lichterlaaie zette. Hoe Pommelien de klus elke keer opnieuw klaart weten we niet, maar ook gisteren was het slechts een kleine moeite om het publiek achter haar te scharen. ‘Waar is die zilveren rand?’ is nog bescheiden, want wij spotten toch vooral een gouden randje aan Thijs’ optreden.
Pommelien staat deze zomer nog op Dranouter (7/8), Ronquières (8/8), Rijvers Festival (15/8) en Crammerock (5/9).
Used @ Mainstage
Hoewel de rol als absolute headliner van de avond voor Pommelien Thijs was weggelegd, sloot de jongedame uit Kessel niet af. Nee, de laatste act van de avond kwam van een twintigtal kilometer verder, dieper in de Kempense bossen. Used mocht met zijn strakke beats de popgirlies een les geven in drum-‘n-bass en volbracht die opdracht voortreffelijk. Wie net als ons een aangepaste, softere set verwachtte dan gewoonlijk was eraan voor de moeite, want de dj-producer hield zich niet in. Used bracht zowel eigen materiaal als het beste uit de afgelopen jaren uit de scene en dat in een vloeiende mix zonder aarzelingen. De man bracht zijn eigen visuals mee en speelde secuur, al moest hij het doen met een uitgedund publiek, waarin ook een select aantal zichtbaar genoot van zijn beats. In het voorvak was het feestje echter wel gewoon aan, dus kon hij zichzelf terecht gelukkig prijzen. Als dj viel hij misschien wat uit de boot, maar uiteindelijk bewees hij net als zijn voorgangsters wel gewoon één zaak. Dat onze contreien écht wel wat te bieden hebben op muzikaal vlak; is het nu op plat commercieel, poprock- of elektronisch vlak.
Op 7 augustus draait Used op Suikerrock, op zaterdag 22 augustus beklimt hij voor het eerst de Main Stage van Pukkelpop en 29 augustus is het de beurt aan The Day Before Tomorrow en Beveren Buiten.
Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!
Alle recensies van Lokerse Feesten lees je hier.





