Nieuwe singlesOntdekkingen van "Den Beir"

Nieuwe single 200 Stab Wounds – “Sweet Suicide”

© CPU – Dieter Dewulf

Snoeiharde riffs met een drum als een machinegeweer. De Amerikaanse deathmetalband 200 Stab Wounds uit Cleveland is terug van weggeweest en vierde zijn terugkeer eerder dit jaar al met leadsingle “Pangs of Conscience”. Met al twee albums achter hun naam voegen ze er nu een derde aan toe: Lowest Form. Het album verschijnt op 19 februari 2027 en belooft alweer knettergekke gitaarriffs en brutale screams. Het volledige album laat dus nog even op zich wachten. Gelukkig krijgen we met “Sweet Suicide” al een nieuw voorproefje van het kwartet.

Het viertal steekt ondertussen al zeven jaar oldschooldeathmetal in een modern jasje en groeide zo snel uit tot een van de meest belovende acts in het genre. “Sweet Suicide” behandelt verschillende thema’s zoals woede, verwarring, wanhoop en het overwinnen van je eigen demonen. Het nummer gaat van start met enkele atmosferische geluiden voordat de gitaren aan het woord zijn. Die krijgen onder aanvoering van drum en bas zowat twee minuten de tijd om alles aan flarden te scheuren, vooraleer frontman Steve Buhl aan zet is. Een weergalmende gitaar vol distortion luidt een van de meest groovy riffs van de band in, die naadloos wordt opgevolgd door een volgend verschroeiend gitaarstuk dat ondersteund wordt door de baspedalen van drummer Owen Pooley. Terwijl de machine doordraait, schreeuwt Buhl de longen uit zijn lijf. Tot en met het eerste refrein staan de voeten van Pooley zelden stil. Het refrein is amper een refrein te noemen aangezien er over dezelfde riff en drumflow wordt gescreamd. Dit is dan ook meteen de enige zwakte van het allesvernietigende nummer. Na het refrein wordt er stevig verder gebeukt met een uptempo thrashdrumbeat. De song eindigt redelijk abrupt en laat vervolgens wat ademruimte met meer atmosferische geluiden. Kortom een wervelwind die je van start tot einde niet loslaat.

Met “Sweet Suicide” heeft 200 Stab Wounds zich weer eens bewezen als vaste waarde in de scene. De net iets meer dan vijf minuten (overigens het langste nummer dat de band tot op heden uitbracht) raasden voorbij en doen verlangen naar meer. Wij kijken alvast uit naar volgend jaar waar Lowest Form op ons wacht.

Facebook / Instagram / Website

Beluister de singles van de week op onze Spotify.

Related posts
InstagramLiveRecensies

Alcatraz 2026 (Festivaldag 2): Achter slot en grendel

Wist je dat er gevangenissen bestaan waar tienduizenden mensen tegelijkertijd achter de tralies zitten? In België kennen we zulke toestanden gelukkig niet….
AlbumsFeatured albumsRecensies

Exhumed – Red Asphalt (★★★½): Geen remmen, alleen maar gore

Het is evident dat muziekgenres zoals metal, die op muzikaal vlak voortdurend de grenzen proberen te verleggen, ook op tekstueel en visueel…
AlbumsRecensies

Cannibal Corpse – Chaos Horrific (★★★½): De trein raast verder

Cannibal Corpse is zowel een pionier als een grensverlegger binnen het beruchte deathmetalgenre. Klassiekers zoals Butchered at Birth uit 1991 en Tomb…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *