Fat Dog @ De Roma: Oncancelbaar

Er zijn er niet veel die twee keer op rij bij ons vijf sterren ophalen. Toch flikte Fat Dog het. De Britten haalden twee jaar terug met hun debuutalbum WOOF. de volle score, om dat vervolgens enkele weekjes terug vlotjes over te doen met hun nieuwste plaat. Geheel verdiend, want waar de groep op zijn eerste plaat als een hypersonische hogesnelheidstrein door allerlei genres raasde, liet het op Cancel Me (I’m Tired) horen dat het ook prima uit de voeten kon zonder voortdurend op volle snelheid door te razen. Net iets vaker het gas terug, maar completer dan ooit tevoren. Maar hoe goed Fat Dog ook op plaat klinkt, blijven de Britten wat ons betreft nog altijd heer en meester op de planken. En dus trokken we gisteren opnieuw richting de Antwerpse De Roma, waar Fat Dog zijn nieuwste plaat kwam voorstellen en meteen van de gelegenheid maakte om de hele zaal op zijn kop te zetten.

Fat Dog had voor deze tour een auditieve koortsdroom in de vorm van SILVERWINGKILLER meegenomen. Voor ons was het tot een week geleden ook een totaal onbekende naam en waarschijnlijk voor jou als lezer nog altijd, dus schetsen we graag even een plaatje. Vooraan had je Yushang Ni, die met haar hooguit anderhalve meter als een stuiterbal over het podium raasde, terwijl ze al schreeuwend een mengelmoes van Shanghainees, Mandarijn, Engels en voor het oor willekeurige keelklanken bracht. Dan had je nog James Baca, die naast drummer en producer ook nog eens professioneel zonnebrildrager was en daar nog het meest succesvol in bleek te zijn. Het was chaos van de bovenste plank, die ondanks de harde beats kant noch wal raakte. Op een handjevol enigszins meedeinende bezoekers na, leek Ni de enige persoon die het een halfuur lang naar haar zin had. Voor ons was het vooral wachten tot het laatste nummer erop zat, dat tot overmaat van ramp ook nog eens het langste van de hele set bleek te zijn.

Rond tien voor negen was het gelukkig tijd voor betere dingen, want op de bombastische tonen van Richard Wagners “Ride of the Valkyries” werd de komst van Fat Dog aangekondigd. Een nogal dramatische manier om een concert te beginnen, maar voor het Britse gezelschap was het eigenlijk nog een vrij bescheiden binnenkomer. Want zodra de tonen van “Smile and Wave” door De Roma knalden, schoot de band er qua bombast dubbel en dwars overheen. Frontman Joe Love had er duidelijk zin in en zocht al binnen de kortste keren het publiek op, waar hij niet alleen tussen de aanwezigen dook, maar ook meteen een sitdown eiste. Acclimatiseren ho maar, meteen actie in de tent moest hij gedacht hebben en gelukkig voor hem was het gros van het publiek zo afgericht dat het vrijwel meteen gehoorzaam naar de grond ging.

Het feest was begonnen en we waren pas bij de openingstrack, maar ook bij opvolgers “All the Same” en “King of the Slugs” bleef Fat Dog vervolgens stevig doordenderen. Wel hoorde je duidelijk dat het gebouw de intensiteit van de muziek niet helemaal gewend was, waarbij vooral de muren van De Roma het zwaar te verduren kregen. De zaal had gisteravond namelijk de akoestiek van een doperwt, waardoor het geluid vooral tijdens de stevigere stukken in een flinke brei veranderde. Dat werd even later bij “Cancel Me (I’m Tired)” nog eens pijnlijk duidelijk, want tijdens de stevigere passages was het maar wat lastig om iets van de sound mee te krijgen. Gelukkig had een groot deel van het publiek het veel te druk met elkaar omver te beuken in de inmiddels gigantische moshpit, dus veel klachten over het geluid zullen er niet geweest zijn.

Dat Fat Dog op zijn nieuwste plaat ook wat vaker het gaspedaal losliet, hadden we in de intro al aangehaald. Met “Snakes” kregen we daar ook op het podium een voorbeeld van, want de Britten verruilden hun gebruikelijke muzikale gekte even voor een flinke dosis westerninvloeden, inclusief cowboyhoed. Opmerkelijk genoeg volgde daarna met “2 Fat 4 Life” een nummer dat nog helemaal niet is uitgebracht. Je zou denken dat de Britten met een album dat amper een paar weken oud is voorlopig wel genoeg nieuw materiaal hebben, maar blijkbaar liggen er nog wat nummers op de plank en zo kreeg “2 Fat 4 Life”, dat een ware energiebom van jewelste was, zijn Belgische livedoop.

Waar de meeste frontmannen tussen de nummers door graag uitgebreid de tijd nemen om tegen het publiek aan te lullen, hield Joe Love het gisteren, zoals eigenlijk altijd, liever bij een paar woorden. Geen eindeloze babbeltjes over het leven, maar slechts hier en daar een korte vraag of alles nog goed ging met het publiek. Mede daardoor verloor de show van Fat Dog op geen enkel moment echt zijn vaart en schoten we als een kanonskogel doorheen de setlist. Met “Go Fuck Yourself” en “Bad Dog”, dat het meest opgefokte nummer van de nieuwe plaat was, kregen we nog twee stevige nummers voor onze kiezen, waarna “Aliens” met een rustige, bijna melancholische opening voor wat afwisseling zorgde. Lang duurde die rust niet, want net als op plaat bouwde het nummer langzaam maar zeker op naar een grootse climax, al had Fat Dog nog lang geen zin om de show af te sluiten.

Sterker nog, de Britten hadden hun zwaarste geschut nog achter de hand. Nadat het na afloop van “Aliens” voor even schuilhield in de coulissen, kwam het met “Pray to That” en “Peace Song” terug voor een toegift waarbij het gaspedaal opnieuw tot op de bodem werd ingedrukt. De twee nummers vormden een ijzersterke tandem en brachten de zaal nog eens flink op temperatuur, waardoor het publiek tijdens afsluiter “Running” in een heerlijk warm bad terechtkwam om voor de laatste keer de benen los te gooien. Dat gebeurde dan ook, want de moshpit draaide nog één keer op volle toeren en op de laatste opzwepende tonen van “Running” werd die enkel maar groter en groter.

Wel betekenden diezelfde opzwepende tonen dat Fat Dog na ruim een uur de instrumenten definitief neerlegde. Wat ons betreft had het gerust nog wat langer mogen duren, want ondanks de tegenvallende akoestiek hadden de Britten opnieuw laten zien waarom we ze zo graag live aan het werk zien. Twee vijfsterrenalbums op rij is al een hele prestatie, maar ook op de planken blijft Fat Dog voorlopig oncancelbaar.

Facebook / Instagram

Setlist:

Smile and Wave
All the Same
King of the Slugs
Shit Love
Cancel Me
The Devil
Snakes
Wither
2 Fat 4 Life
Call It What You Want
Show Me the Way
Go Fuck Yourself
Bad Dog
Aliens

Pray to That
Peace Song
Running