© Frank Fu
Sinds het indrukwekkende “Loveless” bouwt de Amerikaanse band Lo Moon aan een geluid waarin dromerige gitaren en grootse melodieën elkaar vinden. Dat we bij Dansende Beren fan zijn van Lo Moon, is al lang geen geheim meer. Dat de band het podium deelde met namen als The War On Drugs, Phoenix, Air en RIDE maakt dat alleen maar duidelijker. Eerder dit jaar circuleerde “Satellite” al op een gelimiteerde 7-inch vinyl, voorbehouden aan bezoekers van enkele intieme concerten in Londen en Manchester. Ook tijdens hun meest recente show in Los Angeles deelde de band een exemplaar van de song uit. Nu verschijnt “Satellite” eindelijk digitaal.
Na ruim twee jaar stilte keert Lo Moon terug met een single die de vertrouwde melancholie niet overboord gooit, maar ze wel nadrukkelijker door de gitaren laat voortstuwen. Frontman Matt Lowell schreef “Satellite” vanuit ‘de onzekerheden die gepaard gaan met vaderschap, verlies en de voortdurende poging om het leven enigszins te begrijpen. Terwijl alles rondom ons blijft veranderen, lijkt het soms onmogelijk om echt vat te krijgen op wat er gebeurt.’ Lo Moon probeert die angst en onzekerheid niet weg te moffelen, maar vertaalt ze naar een geluid dat nadrukkelijker vooruit wilt met een knipoog naar de alternatieve rock van de jaren negentig. Tegenover de schurende gitaarwand klinkt Lowells breekbare zang des te kwetsbaarder, wat de emotionele lading van de tekst versterkt.
Met “Satellite” lijkt Lo Moon wat meer spierballen te tonen, geen radicale koerswijziging, wel een terugkeer die ons nieuwsgierig maakt naar wat er nog volgt. Er worden wereldwijde tourplannen voor 2027 aangekondigd, maar concrete data en locaties ontbreken voorlopig.
Facebook / Instagram / Website
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
