© Frayser
Wie we daar hebben! Het collectieve geheugen was het bestaan van Working Men’s Club al bijna vergeten, maar na vier jaren enkel studiostilte is het viertal onder leiding van Sydney Minsky Sargeant dan toch terug. Alhoewel, het zijn van een viertal lijkt verleden tijd te zijn inmiddels. Na in 2025 onder eigen naam een experimentele singersongwriterplaat uit te brengen (Lunga heet die), telt het clubke officieel maar één lid meer, al zullen er live vermoedelijk wel wat meer handen nodig zijn om de sound recht te houden. Op zijn eerste twee albums Working Men’s Club en Fear Fear kregen we namelijk een bombastische mengelmoes van (post)punk en psychedelische techno, op dat moment een grenzenverleggende vernieuwing van de traditie die LCD Soundsystem en New Order in gang zetten. “Devout” is niet meer dan een logisch vervolg.
Pompeuuh! Niet Kraantje Pappie-gewijs ofzo, maar wel door de flink dreunende bas die het nummer al meteen ter hand neemt. De twee leadsingles van die vorige platen waren steeds lang uitgesponnen kaskrakers die stap per stap aan intensiteit en geweld wonnen, en in dat opzicht is “Devout” een stuk compacter geworden. Muzikaal steunt het nog steeds op een strak en statisch tempo met synths die kleur geven aan het geheel, maar qua gevoel is het een stuk minder melodisch dan Fear Fear. Sargeant lijkt nog wat meer avonden in de club afgewerkt te hebben en zo een nieuw basisprincipe te gebruiken: ideeën en concepten vluchtiger ontwikkelen en nóg meer drive in songs steken. Enerzijds is het jammer dat er weinig opbouw is, anderzijds is dit wel een van de intensere songs die de songwriter al ter wereld bracht. Urgentie, da’s misschien wel het woord bij uitstek om “Devout” te beschrijven.
Voor de productie nam hij overigens Atticus Ross van Nine Inch Nails mee in de studio. Hij hint ook naar nog meer nieuwe muziek, maar meer dan dat krijgen we nog niet. Wordt ongetwijfeld vervolgd!
Facebook / Instagram / Website
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
