© CPU – Senne Houben (archief)
De Amerikaanse zangeres Madison Beer is al sinds 2013 relevant. Toch was het vooral de laatste paar jaar dat Beer zichzelf volledig begon te ontplooien. Voor haar eerste langspeler uit 2021, Life Support, verwelkomden we haar in La Madeleine, met hits als “BOYSHIT”. Met Silence Between Songs palmde Beer de Ancienne Belgique in. Begin dit jaar bracht de Amerikaanse nog locket uit. Dat was een deftig popalbum, waar we misschien toch nog iets meer van hadden verwacht, al bij al blijft Beer deftig werk neerzetten. Daardoor greep ze haar kans in de Lotto Arena, wederom een zaal van een wat groter kaliber. Hoewel het gisterenavond niet volledig uitverkocht was, blijft het een ferme nieuwe stap in de indrukwekkende evolutie die de zangeres doormaakt. Of ze locket live in een overtuigender jasje kon steken, kwamen we gisteren te weten.
Met twee voorprogramma’s kon het publiek alvast makkelijk opgewarmd worden. Als eerste was het aan Lulu Simon. Dochter van, jawel, de legendarische Paul Simon. Met haar rustige, maar toch aanstekelijke pop en zachte stem wist de zangeres de avond mooi te starten. Samen met een gitarist en een backingtrack bracht de zangeres popnummers met een lichte countryinvloed zoals “Happy again”. Ook een cover van One Directions “Night Changes” kon hierbij de revue passeren zonder uit de toon te vallen. Simons passage was, zoals gepland, misschien eerder kort, maar krachtig genoeg.
Tweede voorprogramma Isabel LaRosa waande zichzelf vanaf het eerste moment als geboren popster. Met “Older”, een mysterieus poprocknummer in de typische stijl van LaRosa, zette ze direct de toon. Dit aan de hand van sensuele danspasjes en een enorme présence. Ook kon ze tijdens een korte gitaarsolo al eens toepasselijk door de knieën. Zonder veel getreuzel ging ze door met nummers als “Muse”. Na een kort stukje interactie met de zaal kwam het enthousiasme van LaRosa nog meer door. Haar innemende en mysterieuze gitaarpop kwam dan ook nog extra binnen door haar krachtige vocale prestaties. Die maakten het geheel dan nog grootser en pakkender. LaRosa smeet nummer na nummer aan een pakkend tempo in het publiek, zonder de aandacht een seconde te laten verslappen. Daartussen bracht de zangeres ook nog een onuitgebracht nummer van haar aankomende ep. Met hitje “I’m yours” sloot de zangeres vol energie af. LaRosa bewees dat ze het potentieel heeft om een grote popster te worden en bracht een voorprogramma dat in een Lotto Arena thuishoort.
Tien minuten na het geplande 21 uur kon het introfilmpje Beer en haar thema rond locket introduceren. Na een groots lichtspektakel kon het doek dat al heel de avond aan het podium hing, letterlijk vallen. Dat leverde als resultaat een heel indrukwekkend decor met twee balkons en in het midden trappen waar een stralende Beer klaarstond om samen met haar dansers het uitbundige “yes, baby” in te zetten. Dit leidde al tot een dansstukje op de catwalk van het podium. Dat de zangeres een hoogstaande productie wou neerzetten, werd direct duidelijk. Met de camera mee op podium onthulde ze sensueel haar band onder één van de balkons al leunend tegen de trap.
Met het tempo razendhoog kon ook oud hitje “BOYSHIT” al de revue passeren. Wat we op het begin van de show eerder jammer vonden, was dat er door de aandacht naar het showgehalte ook veel gerekend werd op een backingtrack. Dit neemt niet weg dat Beer vocaal ook haar beste beentje voor zette, het mocht voor ons gewoon net wat subtieler. Tijdens “bad enough” kon ze dan wat meer overtuigen met wat mooie uithalen om zo het eerste hoofdstuk af te ronden.
Vanaf balkon nummer twee bracht Beer dan “Reckless” gehuld in een mooi zwart kleed. Het was dan ook niet lang wachten op de zee van telefoonlampjes van het immer enthousiaste publiek dat ook van harte meezong. Met een mooie boodschap naar haar fans, zette de zangeres de intiemere songs alleen verder. “somehow i got lucky” kon zo groots overkomen in zijn soberdere setting. Tijdens “healthy habit” at het publiek dan nog meer uit haar hand met meezingstukjes. Beer leek dan ook dankbaar zonder haar nodige cool te laten varen.
Met “Dear Society” vond Beer de schwung en de energie terug. Met weer een enorme steun op de backingtrack, waande ze zich als waar entertainer over het podium. Door het lezen van lyrics kon het publiek drie verrassingsopties voor het volgende nummer ontdekken waaruit een gelukkige fan “Homesick” koos als nummer van de avond. “Spinnin” bracht dan weer de dansers en choreo’s met zich mee waardoor Beers productie weer ging lopen als een geoliede machine. Na “you’re still everything” verliet Beer weer het podium om haar klaar te maken voor hoofdstuk drie.
Met wederom een nieuwe outfit kon het sensuele en aanstekelijke “Baby” vermaken. Ook gaf opnieuw een goed in elkaar gestoken choreo het oog wat. Een indrukwekkend drumstuk op de outro van “angel wings” bracht de show dan muzikaal wat meer naar de hoogte, voordat de danspasjes weer de voorgrond namen. Met “free” zette Beer dan de eindsprit in met het nodige dramatische gehalte. Langs de barricade bracht ze dan “lovergirl” voordat ze na “make you mine” het podium verliet. Bisnummer “bittersweet” sloot het spektakel dan gepast af.
Madison Beer kon in de Lotto Arena overtuigen, maar niet excelleren. Met een productie van jewelste voelde het geheel soms te veel aan alsof Beer op automatische piloot performde volgens de besloten stappen. Hierdoor verloor ze wat authenticiteit. Toch moeten we toegeven dat ze een mooi uitgestippeld, meeslepend geheel bracht. Ondanks de backingtrack kon het geheel ook muzikaal overtuigen, maar had haar band daarbij ook wat meer in de spotlight mogen staan. Een leuke avond vol entertainment werd ons beloofd en kregen we dan ook mooi voorgeschoteld.
Setlist:
yes baby
15 MINUTES
BOYSHIT
Home To Another One
bad enough
Reckless
locket theme – extended
somehow i got lucky
healthy habit
Envy the Leaves
nothing at all
Dear Society
Homesick
Spinnin
Selfish
you’re still everything
Baby
angel wings
for the night
free
complexity
lovergirl
make you mine
bittersweet
