©Rafael Vasconcelos
Wild Pink in een hokje steken is altijd een onbegonnen werk geweest. Sinds de New Yorkse band rond John Ross het alt-country-territorium achter zich liet, zoekt ze naar iets groters. Die zoektocht verliep verbazend organisch. De literaire rusteloosheid die haar van meet af aan definieerde mocht blijven. Op Dulling the Horns zette Ross al de toon: hij laat de romantiek frontaal botsen met de Amerikaanse desillusie zoals we het Springsteen ooit zagen doen. Hij laat een soort onbehagen in de refreinen sluipen. Voeg daar bovenop nog een stevig dosis schurende gitaren aan toe, en je hebt een combo die verbazend goed werkt.
“Round of Applause At the End of the World” trekt die lijn door en zet hem ook wat verder open. De single begint ingehouden, maar Ross laat hem geleidelijk uitdijen tot een rockballade die lekker smeult zonder echt vuur te vatten. De ritmesectie duwt onverbiddelijk door, terwijl de gitaren de single van body voorzien. Her en der worden er typische Americana aspecten toegevoegd, zoals de bar-piano en een accordeon. De single leeft al een tijdje in de set en dat toont aan hoe hard Wild Pink gelooft in deze song.
Still Coming Down verschijnt op 21 augustus 2026 via Fire Talk Records. De plaat werd opgenomen in Drop of Sun Studios in Asheville, met MJ Lenderman als gastmuzikant, een logische keuze voor een band die al jaren in datzelfde Americana-universum huist. De band staat op 1 september in Brussel in Botanique. Een dag later zijn ze te vinden in Amsterdam in Paradiso.
Instagram / Facebook / Website
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
