Achter de naam Tracey Nelson schuilt Austin Noll, een singer-songwriter uit New York. Die artiestennaam op zich is meteen al een statement: het is de naam van zijn moeder, die hij met zich meedraagt waar hij ook gaat. Met “Hercules”, de titeltrack van zijn debuutalbum, bevestigt Nelson dat dragen en toewijding geen toeval zijn, maar een rode draad. Eerder bracht hij al singles als “Just Shoot Me Now” en “Dolly’s Coat” uit naast een zelfgetitelde ep, waarvan de eerste twee nu ook opduiken op Hercules. Dat werd geproduceerd door niemand minder dan MJ Lenderman en Colin Miller, en opgenomen met een handvol leden van Wednesday. Lenderman, die we kennen van warmgeblazen indierock zoals “Wristwatch” en “She’s Leaving You“, speelt op het album gitaar, harmonica, bas en drums, en Hercules kan nu via Perennial/K Records een breder publiek vinden dan de zelfuitgebrachte cd-r waarop het oorspronkelijk verscheen.
De titeltrack “Hercules” opent het album en zet het meteen de toon: zacht, warm en nostalgisch, met jangelende gitaren die ergens tussen Mac DeMarco en Big Thief in zweven. “Hercules” is een folkrocknummer met een snuifje country, een slenternummer dat niet haast, maar overtuigt door zijn rust. Lyrisch speelt Nelson bewust met het beeld van de Griekse held: niet de triomferende halfgod die vijanden verslaat, maar de drager, iemand die zijn kracht in dienst stelt van de ander. ‘I’ll take away your darkness, I’ll talk and fight / Ride trains and horses, dance till I get it right’ klinkt als een riddereed, maar dan eentje vol overgave in plaats van strijd. De herhaling van ‘I’ll carry you with me wherever I go’ groeit uit tot mantra, en koppelt zo terug aan de naam die Nelson zelf draagt: ook hij werd ooit meegedragen, en draagt nu op zijn beurt.
“Hercules” is het soort nummer dat niet schreeuwt maar blijft hangen, een teder begin van wat veelbelovend klinkt. Hercules verschijnt op 10 juli via Perennial.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
