Hiqpy @ 013 (NEXT): Sterke plaat, straffe show

© CPU – Nathan Dobbelaere

Het mag inmiddels geen geheim meer zijn dat de toekomst van de Nederlandse gitarenmuziek in veilige handen ligt bij Hiqpy. De Amsterdamse formatie heeft sinds zijn ontstaan in 2023 zowat iedere plek waar ze kwam volledig veroverd en groeide in no time uit tot een festivalsensatie. Ook de singles die daarmee gepaard gingen, waren stuk voor stuk pareltjes, waardoor het debuutalbum Slow Death of a Good Girl eigenlijk al op voorhand met een stevige laag verwachting werd ingepakt. Wie onze review heeft gelezen, wist dat de groep die verwachting volledig waarmaakte, maar een goede plaat is niks zonder een goede liveshow, dus trokken we gisterenavond naar de kleine zaal van de Tilburgse 013 om te zien of het live nog altijd even snor zat als tijdens de festivalzomers.

De opwarmer van de avond moest zeker niet van ver komen, want Mood Bored heeft zijn thuisbasis gewoon in Tilburg. Ondanks zijn naam werd het gelukkig allerminst saai, want de band trok met een fijne mix van dromerige gitaarpop en flink wat gerafelde randjes een prima beurt in de NEXT stage. Het publiek was een ander verhaal, want ondanks de aanstekelijkheid van onder meer “Lucky” bleef de zaal vooral voorzichtig op en neer wiegen. Mood Bored wilde de thuiswedstrijd duidelijk niet op die manier laten passeren en probeerde met zichtbaar plezier en een brede glimlach wat beweging in de zaal te krijgen, al leek het alsof ze tegen de bierkaai moesten vechten. Met “You Did It Again” en afsluiter “July” kwam er op het einde toch nog iets meer beweging in de zaal, al kwam die vooral van het applaus dat de band kreeg. Jammer wel, want Mood Bored legde gewoon een prima set op tafel.

Weet je wat wij fijn vinden? Albumreleaseshows die niet worden volgestoken met materiaal van andere platen, waardoor er slechts ruimte is voor een handvol nieuwe nummers. Nu hadden we het geluk dat Hiqpy slechts één plaat heeft, want zo kregen we Slow Death of a Good Girl in zijn volledigheid te horen. Zij het wel in aangepaste volgorde. Waar de plaat met “Something” begint, begon het gisterenavond, na een extra intro om de zaal al in de stemming te brengen, met “Youman”. Je kon duidelijk merken dat het track als single al wat op de release van het album vooruitliep, want frontvrouw Abir Hamam kreeg uit verschillende kelen ondersteuning. Wel zagen we hier ook meteen de laksheid van het publiek, dat de NEXT Stage nochtans het bordje ‘uitverkocht’ liet ophangen. Zelden tot nooit wist de opener echt een golf van beweging door de zaal te jagen en op de eerste rij na was het vooral veel toekijken.

Was Hiqpy daar schuldig aan? Nee, zeker niet. De Amsterdammers speelden strak en trokken met “Girl in Red” en “Side Piece” meteen twee sterke kaarten uit het album. Vooral die eerste liet horen hoe makkelijk Hiqpy tussen zachtheid en scherpte kan schakelen, terwijl “Side Piece” met de nodige vinnigheid ook stevig uit de hoek kwam. Het publiek bleef nog altijd aan de brave kant, maar op het podium stond een band die als een soort hoogspanningskast genoeg elektriciteit door de set joeg om een kleine stad te verlichten. Het was maar goed dat we onze kerstverlichting thuis hadden gelaten, want hier hing zoveel stroom in de lucht dat die vanzelf was beginnen knipperen.

Een kleine kanttekening zat hem in de praktische kant van Hiqpy’s songs. Omdat veel nummers nu eenmaal twee gitaren nodig hebben, stond Hamam geregeld vastgeankerd achter haar microfoonstandaard. Dat deed ze uitstekend, want ook met gitaar om de schouder bleef ze het duidelijke middelpunt van de band, maar tijdens “Nothing” voelde je meteen wat er gebeurt zodra ze de vrije loop krijgt. De gitaar ging aan de kant, de microfoon kwam in de hand en plots stond er niet alleen een sterke zangeres, maar een ware showvrouw op het podium. Hamam bewoog losser, verkende een groot deel van het podium en speelde meer met de zaal, wat ook duidelijk invloed had op de eerste rij. Die ging nog verder uit haar bol dan ze al deed, terwijl ook de rest van de zaal eindelijk wat meer los leek te komen.

Na “Nothing” bleef Hiqpy in een sterke flow zitten. “Everything” deed precies volgens de titel alles geven, terwijl ook “Hegdehug” die lijn met een iets speelsere zwier doortrok. Je merkte aan alles dat de groep in zijn element zat en daar ook niet meer uitging, want de passages van onder andere “Vibes Under Arrest” en “Bowie’s Pressure” zaten stuk voor stuk vol energie en straalden het zelfvertrouwen uit van een voetbalspits in topvorm. Scoren deed Hiqpy continu en dat bleef het ook doen bij “Red Flag Magician”, dat live nog net iets steviger uit de hoek kwam dan van plaat. De gitaren kregen wat meer tanden en Hamam gaf nog wat extra power, waardoor Hiqpy in de slotfase van de wedstrijd de bal nog eens met een flinke poeier tegen de netten joeg.

Met “Something” kwam Hiqpy uiteindelijk uit bij het nummer waarmee de reis richting Slow Death of a Good Girl jaren geleden begon. De track was daarmee de ideale eindhalte en maakte van de show een mooie cirkel. Diezelfde show stond van kop tot teen als een huis en de groep heeft bewezen dat het live de plaat alleen maar meer kracht kan bijzetten. Het enige wat wat tegenviel, was het publiek, maar misschien had dat zijn danspassen opgespaard voor de disco die later op de avond ging plaatsvinden. Aan Hiqpy lag het in elk geval niet, want die leverde een solide, gretige en bij momenten ronduit sterke releaseshow af en had daarmee zelf genoeg stroom in huis om de avond alsnog te laten gloeien.

Facebook / Instagram

Setlist:

Youman
Girl in Red
Side Piece
Cruel Code
Nothing
Everything
Hegdehug
The Building
Vibes Under Arrest
Bowie’s Pressure
Red Flag Magician
Something