© CPU – Marvin Anthony (archief)
Er is dit jaar een debuutalbum dat ons recht in het hart heeft geraakt: Matter of Taste van Tyler Ballgame. De plaat is een werkelijk prachtige luisterparel vol gracieuze melodieën, gloedvolle sounds en knappe songteksten waar met veel liefde voor warme klanken en passie voor muziek aan gewerkt is geweest. Dat de Amerikaanse uit Los Angeles met zijn vibrerende croonerstem live overeind blijft konden we in het afgelopen jaar reeds ondervinden op Les Nuits Botanique en op Leffingeleuren. Telkens weer groeide hij er samen met zijn geweldige band uit tot een van de hoogtepunten van de festivals. Gisteren trok hij opnieuw naar de Botanique, maar deze keer voor een eigen show. En daar was groot interesse naar, want de Rotonde was volledig uitverkocht.
Voor Ballgame met zijn band de volledige zaal omverblies, mochten we eerst nog een ruim halfuurtje kennismaken met de veelbelovende Truman Sinclair. Normaliter speelt de jonge Amerikaan met vier bandleden, maar op deze eerste Europese tour doet hij het volledig in zijn eentje. Dat Sinclair een goede indruk maakte, is eigenlijk nog een understatement, want al bij de eerste zangnoten voelde je dat hij een gave heeft waar heel veel artiesten van dromen; pure en authentieke muziek maken. De receptuur was met een gitaar, occasioneel een mondharmonica en zijn doorleefde stem simplistisch, maar net daardoor leunde hij heel dicht aan bij de spirit van zijn idolen zoals Neil Young en Bob Dylan. Met gespitste oren luisterden we naar de urgente levensverhalen van een bestaan in de Verenigde Staten en die rauwe blik schetste een best knap beeld van zijn kijkwijze op zijn thuisland. De langzaam vullende Rotonde hoorde dat het goed was en aan de stilte te horen genoten ze mee van deze aangename Americana-openbaring.
De Rotonde was volledig uitverkocht en dat zorgde ongewild voor een kleine vertraging. Het veiligheidspersoneel moest alle zeilen bijzetten om al puzzelend iedereen met een geldig ticket in de zaal te krijgen. Met vijf minuten respijt dimden dan uiteindelijk toch de lichten en verwelkomde Tyler Ballgame en zijn band het publiek met een nagelnieuw nummer “Help Me Out”. Zijn uitstraling kluisterde alle ogen op hem en met de eerste fraaie crooner-uithalen liet hij er geen gras over groeien. Ook het eveneens onuitgebrachte “Live It Down” bracht nog meer schwung in het optreden en deed ons zeker in het refrein zelfs wat denken aan “Murder On The Dancefloor” van Sophie Ellis-Bextor. Voor de eerste herkenbare noot zorgde uiteindelijk “Sing How I Feel”. Tyler Ballgame ging zijn volledige vocale gamma af en imponeerde de muisstille zaal met zoveel onvervalst talent.
Tyler Ballgame is niet de grootste prater en koos daarom zijn momenten. Net voor “Forget About Love” stond hij even stil bij de pracht van de locatie en dat de zaal hem deed denken aan een film waar hij de naam niet op kon plakken. De lichtman deed er nog een schepje bovenop een liet de lichten op de discobal schitteren, tot grote vreugde van Ballgame en het publiek. Voor de rest wou de Amerikaan tussen de nummers niet al te veel tijd verliezen en verkoos hij ervoor om zijn verhaal te vertellen in zijn muziek. Naast een handvol nummers van Matter of Taste beschikte de setlist overigens over een grote hoeveelheid nieuwe nummers die we wellicht op een nieuw album mogen verwachten. Afgaande van wat we gisteren te horen kregen, zal deze nieuwe worp nog meer ingekeerde zelfreflectie bevatten en ook muzikaal meer introspectieve kanten blootleggen. De nummers pasten hoe dan ook goed in het plaatje en moesten niet onderdoen voor temporiserende nummers zoals “Down So Bad” en “Matter of Taste”.
Het zijn de laatste loodjes van zijn Europese tour en dat had gisteren toch wel wat uitwerkingen op zijn gezondheid. Tussen de nummers door gaf hij toe last te hebben van duizeligheid en dat was vooral in de tweede helft van het optreden te zien. Hij voelde zich niet helemaal op zijn gemak en toch bleef hij doorgaan om zijn Belgische fans niet teleur te stellen. Gelukkig was door vocaal weinig van te merken, want tijdens de rustigere pianonummers “Nothing Goes Away” en “Open Your Shadow” hing iedereen aan zijn lippen. Het eerstgenoemde nummer raakte hem zelfs zodanig hard dat hij zijn waterige ogen even moest deppen alvorens door te kunnen gaan. De emotionele oprechtheid werd terecht voorzien van een steunbetuigend applaus. De band maakte na de twee pianonummers opnieuw haar opwachting en toonde zich in goede doen op “For The First Time, Again”.
Hoe je het ook draait of keert; Tyler Ballgames expressie is een blikvanger waar je je ogen niet van kan afhouden. De manier waarop hij gisteren heel het optreden lang in het halfrond keek en blikcontact maakte is ook een van de redenen waarom het optreden zo dicht en persoonlijk aanvoelde. Na een vlot “Got a New Car” wisselde hij nog een laatste keer de rijstrook een koos hij resoluut voor liefde. “I Believe In Love” kreeg meer dan terecht een zinderende ovatie. Wat Ballgame bracht was impressionant en innemend op het ontroerende af, en in de toegift “Goodbye My Love” nam hij op gepaste wijze afscheid. Laten we hopen dat hij na dit Europese avontuur even de tijd heeft om te herstellen voor hij deze zomer langs de festivals trekt, maar ook met een paar opkomende ziektekiemen was Tyler Ballgame gisteren in Brussel duizelingwekkend goed.
Op zondag 23 augustus staat Tyler Ballgame op Pukkelpop in Hasselt.
Setlist:
Help Me Out
Live It Down
Sing How I Feel
Forget About Love
Down So Bad
Matter of Taste
Star Power
Nothing Goes Away
Open Your Shadow
For The First Time, Again
Got A New Car
I Believe In Love
Goodbye My Love
