Nadat de Britse Jessie Ware in 2020 haar carrière over een andere boeg gooide door van rustige ballades over te gaan naar spannende disco, valt de zangeres niet meer te stoppen. What’s Your Pleasure? en That! Feels Good! waren dan ook albums die zowel in elegantie en extravagantie om de vingers van af te likken waren. Met passages op Pukkelpop en Rock Werchter zette Ware dit gegeven live ook nog succesvol in de schijnwerpers. Als zesde wapenfeit geeft de Britse ons vandaag Superbloom.
Nummers als “Say You Love Me” en “Wildest Moments” kunnen we per release van Ware verder in de categorie ‘oude Jessie Ware-ballads’ schuiven, want de zangeres blijkt haar newfound disco-inspiratie nog niet kwijt te zijn. “I Could Get Used To This”, “Ride” en “Automatic” maakten ons al warm en gaven ons dus een duidelijk idee van wat Superbloom zou brengen. Ware staat nog altijd voor romantische elegantie, dat konden we ook al in de begindagen merken. Qua muzikale stijl daarentegen brengt de plaat ons terug naar de sfeer van What’s Your Pleasure?. Waar het album hier tussenin de extravagante grootsheid in het discogenre uitlichtte met nummers als “Free Yourself” en “Freak Me Now”, neigt Superbloom met songs als de titeltrack weer meer naar de intieme sensualiteit van “Save A Kiss” en “Ooh La La” vanop de voorgenoemde uit 2020.
Hoewel deze stijl gewoon werkt bij Ware, valt het extravagante van de vorige plaat ietwat in het gemis doordat That! Feels Good! ook gewoonweg nog altijd fantastisch in ons gehoorkanaal knalt. Gelukkig valt dit niet helemaal weg. “Ride” kan ons met zijn sample van Ennio Moricone namelijk helemaal impalmen. “Don’t You Know Who I Am” ligt dan ergens tussenin met zijn speelvolle strijkers. Wat altijd een zekerheid zal zijn in het werk van Ware, is haar prachtige en krachtige stem die de sensualiteit van haar stijl draagt.
We vonden het heel goed dat Ware geëvolueerd was in haar stijl en doordat ze in de evolutie even terugvalt, vinden we enigszins jammer dat ze blijft kabbelen in plaats van nog vooruit gaat. Aan de andere kant kunnen we na twee prachtplaten echter niet verwachten dat Ware zichzelf weer zou heruitvinden. Want begrijp ons niet verkeerd: Superbloom is een sterke plaat, maar doordat Ware bleef verrassen, ligt deze misschien net te veel binnen de verwachtingen.
Met “16 Summers” gaat de zangeres dan ook even terug in het balladgegeven. Deze valt niet helemaal uit het geheel doordat de disco van de plaat op zijn intieme en breekbare manier gebracht wordt en zo ruimte laat voor emotie. Ook geeft het ons weer dat Ware al altijd een toonbeeld van sterke muziek blijkt te zijn. Met de groovy baslijnen van “No Consequenses” en “Mon Amour” laat de zangeres ons dan opzwepend weer achter.
Jessie Ware geeft ons met Superbloom een goed geheel en dus gewoon een sterke plaat. Toch hadden we misschien op een iets hoger verrassingsgehalte gehoopt omdat we dit al zagen aankomen. Desondanks ligt het album vol sterke songs en zijn we blij dat Ware het ons brengt, want ze is gegroeid en blijft binnen dit genre bloeien. Jessie Ware staat dan ook voor stijl en dat mag van ons nog lang zo blijven.
Jessie Ware staat op 20 november in de Ancienne Belgique.
Ontdek “Sauna”, ons favoriete nummer van Superbloom, in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
