Paaspop 2026 (Festivaldag 1): Leutevermaak

© CPU – Nathan Dobbelaere

De temperatuur stijgt, het zonnetje komt er vaker door en het blijft ’s avonds steeds later licht… Dan komen de lentekriebels spontaan naar boven en beginnen we vanzelf ook af te tellen naar het eerste festival op de agenda! Gisteren was het eindelijk weer zover, want dan mochten we als blije koeien de schuur uit om van het Schijndelse gras te gaan proeven op Paaspop. Met een spanwijdte aan genres zo groot als die van de grootste roofvogel, trapte de zelfgenoemde Greatest Show on Earth het seizoen officieel op gang, maar niet vooraleer een bezoekje aan het groter geworden borrelmiddenplein volbracht was.

Nona @ Apollo

Het terrein van Paaspop was geleidelijk aan aan het vollopen toen Nona als een van de eerste artiesten de aftrap mocht geven van deze 49ste editie. De zangeres is opgegroeid in Uden, een stadje op een kattensprong van het Paaspopterrein. In muziektermen noemen we dat ook wel eens een thuismatch. In de tentmastodont Apollo deed ze het met haar soulvolle popmuziek naar behoren, al had die gigantische tent ook een keerzijde. Haar muziek galmde er nogal en dat maakte de nummers net iets bombastischer dan nodig. Nona zong zeker in het begin beheerst en met veel controle, terwijl haar band met een volle focus zijn uiterste best deed om haar show nog iets meer spanning te geven. Als opener was Nona een leuke keuze en samen met een eerste pintje ging haar muziek er vlot in.

Hiqpy @ Phoenix

© CPU – Nathan Dobbelaere

Twee jaar geleden zagen we Hiqpy eveneens aan het werk op Paaspop. In The Shelter speelde het toen een van haar eerste grote festivals in Nederland, en dat het viertal uit Amsterdam tegenover toen behoorlijk is gegroeid, konden we gisteren ondervinden. De band, die genomineerd is voor twee Edison Awards, heeft haar kunde met heel wat shows laten rijpen en dat was eraan te zien, want ze stond met een zekere internationale allure in de Phoenix te blinken. Debuutalbum Slow Death Of A Good Girl verschijnt pas volgende week, maar dat de leden er goesting in hebben bleek aan hun strakke performance. Het voelde allemaal juist en mooi afgelijnd aan, en zo kwamen nummers als “Youman”, “Side Piece”, “Bowie’s Pressure” en “Something” overtuigend over. De vier zijn klaar voor het grote werk en kunnen ook internationaal zomaar even potten breken. Op Paaspop toonden ze er in elk geval klaar voor te zijn.

Hiqpy heeft de komende maanden heel wat shows op de planning staan. Op zaterdag 18 april speelt het een releaseshow in de Ancienne Belgique in Brussel en deze zomer kan je de band ook nog op Cactusfestival en Lokerse Feesten zien. Een handig overzicht van alle aangekondigde shows vind je hier.

DIKKE @ Roxy

© CPU – Nathan Dobbelaere

Limburg in the building! Ook best wat Belgisch moois op de eerste dag van Paaspop. “AH OK” mag je dan denken, maar DIKKE zorgde wel voor een van de eerste highlights ervan. Met een mooie herinnering aan onze lekkere Jupiler schiep de volslanke rapper samen met zijn liveband meteen een leuke sfeer in de Roxy. Die band zorgde er trouwens voor dat de matige, doorsnee hiphopshow getransformeerd werd tot een dikke liveshow die geen minuut te kort duurde. In plaats van de zoveelste dj die ‘goochelt’ met zijn ‘skills’, tig keer reloadet en toeters bij de vleet meeneemt, schonk het viertal ons hier een set die zich onderscheidde van al de rest. “Alone” kreeg zo een stevige rockjas aangemeten en gedeide in zijn livegedaante veel beter dan op plaat. “Zombie” startte dan weer wel met een hiphopbeat die zich aan alle maatstaven meette, maar straalde richting het einde ook weer pure rock-‘n-roll uit. De conclusie luidde zo dat de keuze om over te schakelen op een liveband de enige juiste was, al moet gezegd worden dat Dikke, met of zonder autotune, ook zeker op de afspraak was. Met “Paris Hilton” en “GAT IN MIJN HAND” werden onze dansbenen nog even op de proef gesteld, terwijl op “Zes In De Ochtend” niet alleen de vlammen, maar ook DIKKE zelf voor de heat zorgde. Alleen was de mijnwerkerszoon niet; ons had hij alleszins in de greep.

Op vrijdag 21 augustus kruipt DIKKE weer op het hoofdpodium van Pukkelpop.

Triggerfinger @ Phoenix

© CPU – Nathan Dobbelaere

Ook in Nederland is Triggerfinger best wel een groot nummertje, al zal het ook wel een deel van de opkomst te danken hebben aan Suzan & Freek. De uittocht van de Apollo was best wel indrukwekkend en zo spoelden ook redelijk wat sympathisanten aan in de Phoenix, die helemaal volliep voor de Belgische rockband rond Ruben Block en Mario Goossens. De groep hield er gisteren een no-nonsense aanpak aan over en speelde zonder al te veel franjes gewoon aan een hoog tempo door. Naast de strakke gitaren, viel ook de strakke omkadering van de show op: de extra lichtelementen gaven het concert bijvoorbeeld nog meer strakheid. Enige jammere was dat de geluidsmix op de plek waar wij stonden nogal tegensloeg en we daardoor omringd waren door mensen die iets minder geïnteresseerd waren in het gebeuren op het podium. Geen groot erg, want de kunde van Triggerfinger kwam er desondanks moeiteloos door. Zonder te veel stil te staan bleven de mannen gaan en zo kreeg “All This Dancin’ Around” de Phoenix voor een stuk toch mee. Aan de setlist hoeven ze in ieder geval niet meer te sleutelen voor deze festivalzomer, die zat gewoon al goed in elkaar.

Triggerfinger trekt dit jaar extensief de baan op; op woensdag 29 april staat het in de Ancienne Belgique in Brussel en dan volgen er ook nog passages op Belgische festivals zoals Clamotte Rock, Genk On Stage, Duckfest en Curiosity Festival.

Olive Anguz @ The Desperados Warehouse

Olive Anguz groeide op tussen Multigroove-legendes, warehouse-feesten en op festivalcampings. Je kan dus moeilijk zeggen dat ze niet over het ravegen beschikt. Dat uitte zich ten volle rond zevenen in de Warehouse, jawel, waar zich een hoop volk had verzameld om het weekend defintief op gang te trekken. De dj met Nederlandse, Franse, Russische en Britse roots pakte het weliswaar iets minder stevig aan dan de oudere generatie hardcoreveteranen, maar wist de lijn der intensiteit wel stelselmatig naar boven te trekken. De acid baslijnen eisten stilaan maar zeker hun rol op, terwijl de kicks steeds enthousiaster denderden. Desondanks bleef ze gelukkig ver weg van de hard techno en raakte de koortsmeter aan zijn breekpunt, zonder in de rode zone te belanden.

LUNA @ Roxy

Luna van Kampen startte nog maar anderhalf jaar geleden met zingen, maar brak al snel door met “Dat is het leven”, een vertaling van “BIRDS OF A FEATHER” van Billie Eilish. De Nederlandse muziekpers zag er wel graten in, want ze won op slag de 3FM Award voor Beste Nieuwkomer en ontving daarnaast een nominatie voor de prestigieuze Edison Awards. Reden genoeg om eens te gaan piepen in de Roxy. Wat we daar aantroffen, was een toffe popshow van een jonge Nederlandse meid, die kan zingen en een leuke band rond haar verzameld heeft. Niet meer of minder dan dat overigens, want verder kleurde LUNA mooi binnen de lijntjes en ontbrak elk spoor aan durf.

De meerwaardezoeker kon dus beter naar de foodstandjes trekken om zijn honger te stillen, maar de Roxy stond, toch in het begin, goed vol, dus dan kan je als zangeres niet klagen. LUNA’s allereerste liedje “Bij Deze” zorgde wel voor een mooi meezingmoment, net als Gracie Abrams-cover “I Love You, I’m Sorry” en feestelijke afsluiter “Voorbestemd” waarop geen mond nog stil stond. Helaas was dat doorheen de set ook al het geval, want zodra de Nederlandse de kans greep om een kort verhaaltje te delen, bleek dat ze niet de enige was die wat te vertellen had. De Roxy bevestigde maar al te graag het cliché van de praatgrage Nederlander, waardoor het geroezemoes vaak de zachte stem oversteeg. ‘Zwijgen is goud’, onthoud dat, beste bovenburen! 😉

Somebody’s Child @ The Shelter

© CPU – Nathan Dobbelaere

Somebody’s Child is nog maar net terug van een Noord-Amerikaans avontuur en toch stond hij gisteren maar mooi in een volgelopen The Shelter op Paaspop. De jetlag was redelijk goed verteerd aan de energie te zijn en toch maakte hij gisterenavond op ons geen onuitwisbare indruk. Voor een groot stuk is dat terug te leiden tot het voorlopige gebrek aan beklijvende nummers, want een uur lang boeien was toch nog iets te veel van het goede. De Ier probeerde met zijn manier van doen toch ietwat indruk te maken en ging met “I Need Ya”, “Jungle” en het brandend actuele “We Could Start A War” wel voor een hattrick. Op zich maakte hij daarmee ook best veel goed, want net ervoor hadden die Ier en zijn band toch wat moeite met het beklijven. Echt veel goesting straalde Somebody’s Child al bij al niet uit en wij hebben hem toch al in betere doen gezien.

Jesse Hoefnagels @ Roxy

Paaspop, zijn we al een beetje naar de tering? Jesse Hoefnagels vroeg het gisteren zonder scrupules in de Roxy en toch bleef de tent hem het antwoord schuldig. Zeker in het begin moest het YouTube-fenomeen tamelijk trekken en sleuren om überhaupt wat mensen los te krijgen en dat deed hij vooral door onverbloemd zichzelf te zijn. Zijn humor etaleerde hij vooral in zijn oneliners, terwijl hij muzikaal ook wel in zijn set groeide. Ondersteund door twee vrienden – eentje achter een draaitafel en eentje achter een paar toetsen – ging hij aardig los met zijn nummers die ergens tussen Nicky Du Soleil, Joost en Gotu Jim schipperden. “Vogelvrij” toonde het potentieel van een zomerhit, maar ook nummers als “Wildernis” en “Ver van huis” gingen er best vlot in. Dat de tent naarmate de set vorderde al wat losser ging, was een logisch gevolg van een best amusante set.

Chris Stussy presents Linger A/V @ Phoenix

Zonnige beats in een donkere tent, waar de paasklokken rook losten in plaats van eieren. De deinende lichtgordijnen zorgden af en toe voor een felle opflakkering, maar voor de rest pasten Chris Stussy’s beats beter bij klaarlichte dag dan bij valavond. Het was dankzij de visuals, door de Amsterdamse dj-producer verpakt in een speciale Linger A/V-show die hij voordien enkel meenam naar Lowlands en Creamfields, dat zijn slot toch te verantwoorden viel. Plus het feit dat hij in Nederland big is, veel meer dan bij ons. De Phoenix stond dan ook afgeladen vol om de deep en tech housebeats tot zich te laten komen. Voor de gelegenheid grasduinde de beste man zijn videograaf eens diep in de cloud, om recapgewijs herinneringen en mijlpalen mee te kunnen ‘beleven’. Om de show optimaal tot zijn recht te laten komen, had het LED-scherm achteraan enkele tentakels gekregen. Ze zorgden voor de nodige omkadering in een feilloze stroom aan groovy clubtracks die sterk in elkaar werden gemixt, maar soms net iets te eentonig bleken om te blijven boeien. Zo was het voor Stussy moeilijk om de aandacht gedurende de 75 minuten lang bij hem te houden. De loyale fans bleven, maar wij gingen na een tijdje toch andere oorden opzoeken.

Chris Stussy staat op 1 mei op Garnizoen in Beringen en op vrijdag 17 juli op Dour.

Sophie Straat @ The Shelter

© CPU – Nathan Dobbelaere

Dat gitaren nog steeds een plek hebben op Paaspop en publiek trekken, zagen we doorheen de hele dag aan de opkomst in The Shelter. Het was er eigenlijk altijd gezellig druk toen wij er binnen wandelden, zo ook bij Sophie Straat. Een handvol jaar terug zagen we ze nog in de Phoenix spelen en liep ze nog wat verloren in de grootsheid van de tent, maar in de gitaartent kwam ze gisteren volledig tot haar recht. We durven zelfs nog een stapje verder gaan; ze was gisteren een van die artiesten die er in totaliteit bovenuit stak. Muzikaal strak, inhoudelijk boeiend en hier en daar een rake trap tegen de schenen. Sophie Straat twijfelt niet langer, maar staat er gewoon. En hoe!

Op vrijdag 7 augustus staat Sophie Straat op AFF in Genk.

Pegassi @ Phoenix

De eer was aan Pegassi om enerzijds de Phoenix af te sluiten en anderzijds na DIKKE en Triggerfinger onze vrijdagse driekleur op Paaspop te completeren. Dat deed hij met glans, zij het in een redelijk basic opzet. Met bijna de helft van het publiek en een beperktere lichtshow dan waarmee zijn voorganger het deed, ging hij aan de slag. Hitjes als “Spectral Bells” en “227kg” kwamen voorbij, maar het publiek even inpakken deed hij met zijn “No Go Zone”-remix. Het stroomde heerlijk onze gehoorkanalen binnen, net als de vele nieuwe, bootytrance-achtige muziek die hij Schijndel binnensmokkelde.

Deze zomer staat Pegassi onder meer op zondag 24 mei op Extrema Outdoor en zaterdag 22 augustus op Pukkelpop.

Sean Paul @ Apollo

© CPU – Nathan Dobbelaere

Sean Paul prijkt al enkele jaren helemaal bovenaan de wenslijst van de Paaspop-boekers en dit jaar lukte het ze eindelijk om de Jamaicaanse wereldster naar Schijndel te halen. Voor zijn komst werden er kosten noch moeite gespaard, want naar verluidt werd hij speciaal voor deze show ingevlogen. Ook bij het Paaspop-publiek sprak de naam klaarblijkelijk tot de verbeelding, want het was drummen geblazen om in de Apollo te geraken. Ook wij wurmden ons een weg door de grote mensenmassa en waren net op tijd om de vrij chaotische start van ‘Chanderpaul’ mee te maken. Dat lag enerzijds aan de zeer aanwezige dj en mc die hun uiterste best deden om de Apollo op te hypen, en anderzijds aan de nogal makke akoestiek waardoor je hen amper kon verstaan.

De tent was nog niet helemaal klaar, dus Sean Paul kwam dan maar zelf het podium op om met zijn kunde voor extra sfeer te zorgen. Als hitjesmachine draaide hij gisteren in ieder geval op volle toeren: hij viel amper stil en deed dat wat hij al jaren doet op onze festivals; een feestje bouwen. De belangstelling voor zijn show dunde na verloop van tijd wat meer uit, maar de Apollo bleef wel nagenoeg de hele tijd tamelijk vol en ging lustig mee met de onaflatende stroom aan oorwurmen. Met dansers, een kleine liveband en confetti bleef het showgehalte wel aanwezig en deed de Jamaicaan met andere woorden exact waarvoor hij geprogrammeerd was; een leuk feestje bouwen. “Temperature” werd vakkundig op het einde geparkeerd om Schijndel een warme nacht toe te wensen. Hoe memorabel zijn passage op Paaspop zal blijken, zal de toekomst uitwijzen, maar ondanks een paar details verveelde hij met zijn optreden niet.

Op zondag 19 juli staat Sean Paul als een van de headliners op Dour.