© Erik Weiss
Nadat hij eventjes deel uitmaakte van Massive Attack bracht Tricky in de jaren ‘90 met Maxinquaye een meer dan warm ontvangen triphop plaat uit. Er volgde later nog een hoop sterk materiaal, waaronder samenwerkingen met onder meer Björk en PJ Harvey. Toegegeven, de afgelopen jaren waren niet even succesvol als die eerste helft van zijn carrière, maar dat betekent niet dat de veelzijdige artiest heeft stilgezeten. Fall to Pieces, Tricky’s laatste soloplaat, dateert dan wel van 2020, sindsdien bracht hij twee albums uit met nevenprojecten en werkte hij aan twee platen voor de Poolse Marta. Die zangeres is ook op zijn werk te horen en staat al enige tijd aan Tricky’s zijde op het podium. In de aanloop van zijn nieuwste plaat heeft de Brit met Mitch Sanders echter een nieuwe sidekick gevonden. Deze week brachten ze samen “Because I Don’t Know” uit en half juli verschijnt er met Different When It’s Silent een album waarop Sanders gretig aanwezig zal zijn. Tricky gaf de goedgevulde Ancienne Belgique al een uitgebreide blik op die nieuwe muziek, waarbij ouder materiaal uiteraard niet kon ontbreken.
Maar voor Tricky het podium zelf betrad was het eerst aan de Poolse Marta om het publiek al wat in de stemming te brengen. Gedurende 25 minuten bracht Marta snel het ene na het andere nummer, allemaal gelijkaardig en allemaal eentonig. Het duurde dus niet lang vooraleer het publiek dacht ‘ja, we kunnen wel een babbeltje slaan ondertussen’. Op zich jammer, want Marta bracht haar muziek wel op een goeie manier en gezien de muziek niet al te ver weg licht van wat Tricky doet zou het wel in de smaak moeten vallen. Maar de veelal sobere of pure muziek liet zich leiden door gelijkaardige eenvoudige beats en zachte zang. Zonder veel evolutie in de veelal korte nummers voelde het dan ook niet echt aan alsof er hoogtepunten werden bereikt, of zelfs een poging tot werd gedaan. Oké, het laatste nummer was wel net iets uitbundiger dan de rest en vormde zo een mooi slot, maar voor velen was het precies na een kwartiertje al welletjes geweest.
Drie muzikanten en drie zangers betraden het podium net voor de klok negen keer sloeg. Het publiek gaf een warm applaus en de man van het uur (want het optreden zou niet veel langer dan dat duren) zwaaide al eens enthousiast met zijn armen in de lucht. Tijdens de eerste twee nummers liet Marta haar stem opnieuw horen en het werd meteen duidelijk wat voor een meerwaarde enkele live muzikanten wel niet zijn. Tricky verzorgde wat backings en legde zo met zijn ruwe stem een donker element in de voor de rest heldere zang. Marta nam duidelijk de hoofdrol op zich, terwijl Tricky in haar schaduw stond. Doorheen de avond bevond de Brit zich meestal in een secundaire positie, maar hij bewoog veruit het meest en stond in het midden van het podium (wat ook niet onlogisch was natuurlijk) waardoor je focus toch al gauw op hem viel. Als derde nummer kwam “Because I Don’t Know” aan bod, waarop Mitch Saunders voor het eerst zijn stem liet horen. De zanger verwende ons meteen met zijn hoge stem, ook aangevuld door de donkere krochten die Tricky’s stem vormden. Na amper tien minuten was het meer dan duidelijk dat Marta en Mitch Saunders beiden goed konden zingen, en Tricky speelde hun talent goed uit terwijl hij zijn ding deed en wat eigenheid in de muziek legde, want die was ten slotte van hem.
Wat eveneens snel duidelijk werd was dat de lichttechnieker niet de grootste show ooit had voorbereid. Doorheen het optreden kregen we blauw statisch licht voorgeschoteld, en ook niet al te veel. Alles gebeurde redelijk in het donker, waarbij we vaak slechts silhouetten konden waarnemen. Het sloot natuurlijk wel aan bij de donkere en veelal mysterieuze muziek die Tricky en zijn metgezellen brachten. Tijdens “I’m Still See Me There” kwam Saunders prachtige stem nog maar eens hemels over, terwijl het licht van Tricky’s sigaret (of joint?) toch een beetje beweging in de lichtshow bracht. Het was echter bij “Black Steel” dat het optreden voor het eerst een hoogtepunt bereikte. De muzikanten konden wat meer doorspelen, Marta en Tricky brachten het legendarische nummer tot een goed einde en het publiek at enthousiast uit hun hand. Meezingers of hits waarbij enthousiast geklapt wordt heeft Tricky niet, maar het euforische en vrije gevoel dat tijdens “Black Steel” in de lucht hing kwam wel aardig in de buurt.
Niet veel later bracht Tricky voor het eerst een nummer alleen en hij ging er dan ook helemaal voor. Tijdens deze “Here My Dear” liep Tricky als een showman over en weer met grotere armgebaren, waardoor hij meer emoties en frustraties wist te uiten. Het ruwere nummer zorgde voor wat extra cachet, wat voor de rest vaak net iets verder mocht worden geduwd. Het lied vormde een verdere opbouw naar het einde, wat betekende dat er meer nummers uit “Maxiquaye” passeerden. Het handje vol materiaal dat uit die plaat gebracht werd kon op het meeste applaus rekenen, al bleef de grootste hit echter afwezig. Ook tijdens de bisronde verscheen “Hell Is Round The Corner” nooit aan de horizon, maar dat betekende niet dat het niet smaakte. De spannende opbouw tijdens “Strugglin’” werd afgelost met een goeie gitaar en tijdens slotsong “Vent” gingen de muzikanten en Tricky helemaal voluit. De flitsende lichten werden toch eens ingeschakeld en het beetje extra kracht dat zo nu ontbrak was nu in overvloed aanwezig. Een stevig slot me dunkt!
Tricky stond gisterenavond in de schaduw van zijn twee metgezellen in een nogal donkere setting. Dat betekende echter niet dat Marta en Mitch Saunders met hun prachtige stemmen de spotlight wisten te stelen, gezien het triphop icoon steeds de aandacht naar zichzelf wist te trekken. Ja, de lichtshow viel wat tegen en het was wat vreemd hoe de twee gastzangers weggedraaid van het publiek op het podium stonden wanneer zij niet mochten meezingen, maar het ging tot slot over Tricky en zijn muziek. De Brit wist hoe hij zijn muziek het beste tot zijn recht laat komen en zelfs als daar een hoop nieuw materiaal tussen zat, dan wist hij het de hele tijd boeiend te houden. De afwisseling tussen Mitch en Marta zorgde ervoor dat het figuurlijk fris bleef doorheen het concert, waarbij die ruwe rokerige stem van Tricky in onze nek hijgde. Dat hij effectief stond te roken maakte het op een eigenzinnige manier helemaal af. Tricky doet duidelijk waar hij zin in heeft, zelfs als dat soms onconventioneel is.
Different When It’s Silent komt uit op 17 juli.
Setlist:
I’m Not Going
New Stole
Because I Don’t Know
Lucien (Young Magic cover)
I’m Yours
Moving Through Water (Marta nummer)
I Still See Me There
Black Steel
Cannon Fodder
Here My Dear
Overcome
I Tried
Pumpkin (Reincarnated)
Aftermath
Out Of Place
Strugglin’ (Reincarnated)
Nothing’s Changed
Vent
