© CPU – Nathan Dobbelaere (archief)
Hoewel meestal iets naast de schijnwerpers, staat Fit For A King al zo’n vijftien jaar aan het voorfront van de rauwe metalcore. Zoals dat tegenwoordig hoort vindt de band een gewogen balans tussen melodieuze hooks en zware riffs. Met Lonely God kwam er vorig jaar een nieuwe plaat op de plank en dat moest uiteraard gevierd worden. De spanning tussen macht en machteloosheid en angst en hoop – de rode draad op die recentste langspeler – werd dan ook uitgebreid bezongen in de Trix, voorafgegaan door enkele special guests.
Inhaken deden wij bij Memphis May Fire, rond een uur of half acht. Zoals een traditionele metalavond dat betaamt, zakten vele liefhebbers al op tijd af naar de Koekenstad. Wanneer de Texanen eraan begonnen, hadden sommigen met Acres en 156/Silence al twee voorprogramma’s achter de kiezen. Deze band was echter de meest geanticipeerde; het viertal verzamelt maandelijks zelfs meer luisteraars dan hoofdact Fit For A King.
Met vele schakels tussen cleans, screams en tempo’s trachtte de band ons blijvende geheugen binnen te dringen. Frontman Matty Mullins schuwde daarbij het verhoogje niet, om als een sluipende tijger het publiek recht in de ogen te kijken. Dat bleek aanvankelijk niet echt heel hard onder de indruk te zijn, maar gehoorzaamde wel wanneer hij om reactie vroeg. Waar de mannen uit Texas ons tijdens hun eerste nummers meteen bij het nekvel grepen, zetten ze hun weg daarna verder met een wat toegankelijkere sound, die ons meer kon bekoren. Met “Misery” kozen ze bijvoorbeeld om even te schakelen naar nu-metal en zo zat er genoeg variatie in de voor hen gereserveerde drie kwartier.
Wanneer het aan Fit For A King was besloot de band meteen al vanaf “Begin The Sacrifice” een muur van geluid op te trekken. Details waren soms moeilijk te horen, maar overrompelend was het wel. Gelukkig lasten de heren geregeld een momentje in om te bekomen en de innerlijke rust terug te vinden. Tijdens het refrein van “No Tomorrow” bijvoorbeeld, dat samen met “Shelter” al aan het begin van de set zat en zo voor vroege meezingmomentjes zorgde, waarop we onze eigen keel ook een keer vol open konden zetten. Een slimme positionering in de setlist om het publiek al vanaf begin af aan mee in hun concert te trekken.
Frontman Ryan Kirby omringt zich met een drummer en drie beweeglijke gitaristen, die hem ook allen op tijd en stond bijstand verlenen aan de mic. Met elks een net wat anders klinkende stem, waardoor ze te onderscheiden waren, zorgde dit voor een fijne wisselwerking, al werd soms ook wel duidelijk waarom ze ook nog een gitaar om hun nek hebben. Tussen al het geweld liet “Between Us” zich kennen als rustiger nummer en opvallend hoogtepunt. In het licht van tientallen aanstekers en smartphones maakte Fit For A King er een groepsgebeuren van met een song die even zachtjes begint als dat hij eindigt, maar in zijn midden net als een goed verhaal een spanningsopbouw en actie omvat.
Op “Keeping Secrets” toonde Kirby dat hij zowel aan het melodische, het diepe als het schorre zeel kan trekken, terwijl “Lonely God” de sloopkogel is die de muur dan toch sloopte, met de diepste riffs en hardste screams van de hele avond. Veel emotie kwam hier niet meer vanaf, tenzij je woestheid of agressie meerekent. Met “Witness The End” kwam er zo een einde aan het uurtje in plaats van het aangekondigde anderhalf uur, maar dat was eigenlijk net lang genoeg: één of twee nummers hadden nog gemogen, maar een halfuurtje extra had misschien wat veel van het goede geweest. Nu bleef het interessant genoeg en degenen die het wilden, hadden toch al een lange avond achter de rug met een zeer degelijke line-up.
Hoewel Fit For A King een band is die het randje al eens durft op te zoeken, werden wij in de Trix verrassend genoeg vooral overtuigd door de rustigere, melodieuzere nummers, in een show die ineengestoken was voor de fans. Als niet-fan was het soms moeilijk om je vast te knopen aan echte hoogtepunten of onvergetelijkheden. Al bewees het vijftal, terwijl de drummer nog even standje overdrive aan zette, wel dat het een waardige headliner van de avond was.
Vandaag reizen de Amerikanen zo’n zestig kilometer noordwaarts, richting Poppodium 013 in Tilburg.
Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!
Facebook / Instagram / Website
Setlist:
Begin the Sacrifice
The Temple
Extinction
No Tomorrow
Shelter
Monolith
Blue Venom
Backbreaker
Between Us
Keeping Secrets
Engraved
Breaking the Mirror
Technium
Lonely God
When Everything Means Nothing
Witness The End
