Marble Sounds heeft na Core Memory nog meer herinneringen te delen, maar soms is het beter even wachten op aanvullende verhalen. Met More Memory wijkt de band rond Pieter Van Dessel niet af van het beloofde pad van de synthpop en worden nog vijf verhalen in stelling gebracht. Verhalen die in de eerste ronde nog niet werden verteld, maar uiteindelijk nu toch hun weg hebben gevonden naar iedereen die er wil naar luisteren. We begrepen Core Memory. We voelden hoe Van Dessel komaf wilde maken met kleine en grotere kwelgeesten uit zijn jeugdjaren. Of was het ons eerder deelgenoot maken van de jaren waarin de rijping van jong kereltje tot volwassen heerschap een weg volgt vol scherpe kiezels en spekgladde stenen? We herkenden Core Memory. Die kiezels en stenen van daarnet zijn materiaal dat je je hele leven dreigt mee te sleuren in dat spreekwoordelijke rugzakje, maar er is nog plaats vrijgemaakt voor verdere relikwieën uit het verleden. Er is plaats voor More Memory.
We vragen ons af hoe moeilijk het moet zijn voor artiesten om liedjes te maken, op te nemen, en om ze dan toch het gat van de timmerman te wijzen. “Listen From The Start” had volgens ons perfect gekund op Core Memory als openingstrack. Uiteraard is de titel dan al een eigen geschenk uit de hemel, maar we zitten direct in die popsound van de jaren tachtig die heel licht begint en stilaan wat zwaarder wordt. De basdrum valt in en we voelen dat Van Dessel een deel van zijn geschiedenis wil delen. Maar goed, knopen moesten doorgehakt worden en uitstel blijkt geen afstel en dat is maar goed ook, want Marble Sounds heeft duidelijk nog een fantastische song achter de hand gehouden voor deze ep.
Het wordt een eenvoudige recensie, want van “Get It Now” denken we net hetzelfde; een heel mooi lied en het klinkt misschien ongewoon, maar wanneer we de stem van Van Dessel horen, horen we een kerel met een groot hart. Hij is ook het soort artiest dat na elk optreden zelf even aan de merchandise komt staan om een babbeltje te slaan met de fans, luistert naar de mensen en gewoon oprecht lief is. Een kleine anekdote: voor het Drongen Festival vorige zomer was hij enkele kabels vergeten in zijn auto. Een medewerker van het festival is die kabels gaan halen op vijf minuten wandelen van het dorpsplein en kreeg daarvoor in het begin van het optreden een heel uitgesponnen dankbetuiging. Noem ons gerust een zachtgekookt eitje, maar wij vinden dat oprecht mooi. En dat, dat horen we dus ook in de stem én de muziek van Van Dessel en Marble Sounds; die oprechte dankbaarheid.
Wat een fantastische combinatie van synths en gitaar in “Happening”! Het klinkt een beetje vals, alsof de noten niet passen, maar de schijf stuwt ons heel hard vooruit. Het klinkt ook rebels; er moet op het pad al eens dwarsligger gepasseerd worden om zo opstandig en woest verder te gaan. Op “When The Cool Kids Ruled” merken we dat Van Dessel het heeft aangedurfd om nog eens in de huid van zijn ’tiener-ik’ te kruipen. Waar sta je in de hiërarchie van een grote groep van jongeren waar de helft (zogezegd) megacool is en jij misschien bekeken wordt als een prutserige, puisterige geek? Er wordt nogal eens lacherig over gedaan door volwassenen, maar we moeten wel beseffen dat die jonge gasten door een rouwproces aan het gaan zijn en elke minuut een dag kan duren. Marble Sounds maakt er alweer een grandioos lied over dat moet doen beseffen dat opgroeien soms (of dikwijls!) best een verschrikking kan zijn.
Nu lijkt het alsof alles kommer en kwel was tijdens die jaren van rijping en ontwikkeling, maar met “Undebated” voelen we dat er toch een eindpunt is bereikt. Je steekt je hoofd hoog in de lucht, je ademt diep in en uit en je vertrekt op je pad naar volwassenheid. Eerlijk, dat is wat wij in de lp en de ep van Marble Sounds horen. Misschien was het helemaal de bedoeling niet van de band om dit allemaal op tafel te leggen, maar Van Dessel en zijn kompanen zijn er wel in geslaagd om ons nog eens terug te brengen naar onze tienerjaren, de jaren van vreselijk liefdesverdriet én de jaren van vrolijk liefdesgeluk. Ook muzikaal merken we dat de kelk helemaal is leeggedronken. De synths zijn urgent, de stem van Van Dessel gaat in de hoogte en het laatste nummer laat ons toe om verder te reizen, naar andere periodes in ons leven. Het zijn ook uitstappen door de diepste dalen en langs de hoogste bergen, maar dat is weer een heel ander arsenaal aan verhalen.
Facebook / Instagram / Website
Ontdek “When The Cool Kids Ruled”, ons favoriete nummer van More Memory in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
