© CPU – Chris Stessens (archief)
De emopunkers van Hot Mulligan zijn bezig aan een snelle verovering van publiek dat hen de aandacht kan geven dat ze verdienen. In april 2023 speelden ze voor het eerst op Belgische grond in Trix café en ondertussen werd dat een bijna uitverkochte Orangerie in de Botanique. Het moge duidelijk zijn dat de band alsmaar meer zieltjes wint. Vorig jaar verscheen ook nog The Sound A Body Makes When It’s Still en die kon ze eindelijk eens voorstellen aan een Belgisch publiek, nadat ze eerder al de support van Pierce The Veil voorzag in oktober.
Openen mochten de Britten van Delta Sleep. Die band is ook al meer dan tien jaar bezig, maar een echte doorbraak zat er nog steeds niet in. Dat lijkt ons ook een beetje logisch omdat de mathrock die de groep brengt niet supermakkelijk in het oor ligt. Toch probeerde ze de fans van Hot Mulligan snel voor zich te winnen. Dat het publiek meer dan een halfuur buiten had moeten wachten vooraleer het binnen mocht, hielp daar natuurlijk bij. Met iets meer instrumentale stukken en tamelijk hoekig gitaarspel droegen de Britten bij aan een opbouwende set, zonder meer. Dat klonk in een halfuurtje soms heel rijk en soms dan weer net iets te moeilijk te beluisteren. Toch was het genietbaar, maar ook niet meer dan dat.
Een halfuurtje later schoot Hot Mulligan uit de startblokken en dat ging nogal zonder enige bombastische opkomst. Ze deden het met een eigen song die rustig de show inzette. “Moving to Bed Bug Island” had namelijk iets minimalistisch, wat je niet meteen zou verwachten van de Amerikanen, maar het was duidelijk dat ze hiermee het publiek voor zich probeerden te winnen. “And a Big Load” maakte daarna meteen van hetzelfde laken een andere broek en klonk al wat strakker en steviger. Zo zou de rest van de set zich ook ontplooien.
Tades Sanville smeet zich als een echte frontman in de strijd en liet ieder nummer vol intensiteit naar voor komen. Dat hij naar eigen zeggen nog wat een jetlag had en niet helemaal bewust op het podium stond, liet hij in niets blijken. Hij bleef zichzelf maar smijten vol energie en kracht. Daarnaast waren de harmonieën van de andere bandleden ook een mooie meerwaarde. Ze gaven extra kracht aan de songs en dat op een heel subtiele manier. Hot Mulligan heeft namelijk heel krachtige emosongs, maar live weet het er altijd een extra dimensie aan bij te brengen door de wisselwerking in vocals.
Het begin van de set bestond voornamelijk uit songs van de nieuwe plaat, maar in niets leek die ook maar een beetje uit de toon te vallen. Het publiek was namelijk meer dan klaar om de hele show lang zich te smijten. Van het begin waren er crowdsurfers, werd er gesprongen en liet iedereen zich heel wild uit. Dat zou naarmate de set vorderde alleen maar intenser worden, maar nergens was het publiek ook maar een beetje rustig en dat was meer dan terecht.
De band heeft niet de meest krachtige songs om echt volledig los te gaan, maar de songs zijn wel net stevig genoeg om toch iets van energie-uitbarsting te weerspiegelen. Daar speelde ze graag op in met vooral in de refreinen heel stevig uit te halen. “And I Smoke” was zo een nummer dat net iets energieker uit de hoek kwam en de mensen in de zaal ook net iets wilder tekeer liet gaan. Toch kon er evengoed eens goed meegezongen worden op onder andere “Featuring Mark Hoppus” dat zich in de set aandiende als een kantelpunt. Vanaf dan werd het allemaal nog iets steviger en dat diende goed om in het laatste halfuur van de set de volledige zaal voor zich te winnen.
De wisselwerking tussen iets meer emotionele songs en dan iets meer springerige liedjes was nadien uitmuntend om met “This Makes Me Yucky” even een zacht einde van de set te breien. De zanger moest een plaspauze inlassen om nadien met nog twee stevige songs zeer kwiek uit te halen. “BCKYRD” werd meegebruld en ook “*Equip Sunglasses*” had zo’n invloed op het publiek. Hot Mulligan had nadien iedereen in de zaal voor zich gewonnen en de volgende show zal waarschijnlijk een nog grotere zaal nodig hebben. De band weet namelijk perfect heel aanstekelijke songs te maken die net dat tikkeltje alternatief genoeg zijn om zowel de doorsnee muziekfan als de muzieksnob aan te spreken en dat is een talent op zich.
Setlist:
Moving to Bed Bug Island
And a Big Load
It Smells Like Fudge Axe in Here
Island in the Sun
Bon Jonah
This Makes Me Yummy
Monica Lewinskibidi
How Do You Know It’s Not Armadillo Shells?
Fly Move (The Whole Time)
And I Smoke
Cream of Wheat of Feet Naw Cream of (feat.)
Prototheme
John “The Rock” Cena, Can You Smell What the Undertaker
Featuring Mark Hoppus
Drink Milk and Run
Shhhh! Golf Is On
Feal Like Crab
Gans Media Retro Games
Stickers of Brian
Let Me See Your Mounts
Slumdog Scungillionaire
This Makes Me Yucky
BCKYRD
*Equip Sunglasses*
