Anatolië is het grote schiereiland dat het Aziatische deel van Turkije vormt. De bergachtige regio wordt algemeen beschouwd als de bakermat van verschillende beschavingen (o.a. de Perzische, Romeinse en Byzantijnse) en is historisch gezien altijd een kruispunt van culturele diversiteit en innovatie geweest. Bovendien kent het een omvangrijke muzikale geschiedenis. Initiëel gespeeld op authentieke instrumenten werd de traditionele volksmuziek in de jaren zestig door pioniers als Bariş Manço, Erkin Koray en de band Moğollar omgetoverd tot een Turkse versie van de Britse en Amerikaanse psychedelische rock. De Amsterdamse muzikant Jasper Verhulst kocht in 2015 op reis in Istanboel een aantal van deze Turkse psychfolkplaten en was meteen onder de indruk. Terug thuis richtte hij in 2016 samen met Erdinç Ecevit Yildiz en zangeres Merve Daşdemir de groep Altin Gün op. Zowel debuut On (2018) als opvolger Gece (2019) bleven nog redelijk trouw aan de oorspronkelijke beweegredenen maar met Yol uit 2021, brak de band definitief door. Er werd gestoeid met synths en zowel disco, new wave als funk passeerden de revue. Na het tussendoortje Âlem (alleen verkrijgbaar via Bandcamp) bevestigde Aşk (2023) weliswaar hun reputatie, maar het vet was wat van de soep. Toen ook Daşdemir in 2024 het hazenpad koos, werd het tijd voor een transformatie. Op dit zesde album Garip (wat zoveel betekent als reiziger zonder thuis) wordt gekozen voor een eerbetoon aan de Turkse troubadour Neşet Ertaş.
Afkomstig uit Kirşehir staat de legendarische folkmuzikant symbool voor de Turkse immigratie naar het Westen. Zo woonde hij wegens een gedeeltelijke verlamming het grootste deel van zijn leven in Duitsland alvorens hij in 2016, verteerd door heimwee, alsnog terug naar Turkije trok. Ertaş vertolkte de Turkse blues. Zijn songs gingen immers over de dagelijkse beslommeringen van de gewone man. Meestal doorspekt met liefdesverdriet en respect voor de sacrale kracht van de natuur. Dat verklaart dan ook zijn grenzeloze populariteit. Check in dat verband zeker de recente documentaire Garip Bülbül (2022). Ecevit noemt het de muziek van zijn jeugd. Samen met zijn grootvader luisterde hij dagenlang naar versleten cassettebandjes. Tien van zijn vaak rudimentaire, romantische songs worden door Altin Gün op Garip in een kleurrijk, modern jasje gestoken. “Neredesin Sen”, voortgestuwd door de surfgitaar van Thijs Elzinga, is slechts de voorbode van enkele absolute juweeltjes. De weelderige, door het Stockholm Studio Orchestra gespeelde strijkers op “Gönül Daği”, zijn bijvoorbeeld ronduit majestueus. En wat te denken van het smachtende “Suçum Nedir” (vrij vertaald ‘wat heb ik misdaan’) ? In deze jazzy melange van Jonathan Wilson en Khruangbin gaat de saxofoon van Janfie Van Strien de verleiding aan met de fluwelen bağlamasolo’s van Ecevit Yildiz. Die bağlama speelt zoals steeds ook elders op het album een hoofdrol. De typische langhalsluit, ook wel saz genoemd, heeft een rijke, haast nasale klank en roept schaamteloos een soort verhalende weemoed op.
Tijdens “Gel Kaçma Gel” (met zowaar een verdwaalde pedal steel) en “Zülüf Dökülmüs Yüze” daarentegen vliegen we op een magisch tapijt terug naar het tijdperk van de hasjpijp en vloeistofdia’s. Helaas is niet alles goud wat blinkt. Zowel het instrumentale “Benim Yarim” als “Niğde Bağları” zijn eerder al door anderen kapot gecoverd, en horen meer thuis in een kitschy döner restaurant dan een Ottomaans paleis. Maar de virtuoze band herpakt zich meesterlijk op “Öldürme Beni” waarin het groovy fundament van bassist Verhulst en drummer Daniel Smienk sierlijk een tocht door de Anatolische steppe oproept. Die solide combinatie van nostalgie en onthechting straalt evenzeer in de afsluitende ballad “Bir Nazar Eyledim”, het langste nummer op de plaat dat met een beetje fantasie best een Turks neefje zou kunnen zijn van Air en/of late Daft Punk. Het soort nummer waarvoor Kevin Parker van Tame Impala zijn moeder zou verkopen. Neşet Ertaş zou weliswaar verbaasd, maar ook evenzeer enorm trots op Garip geweest zijn. Het is immers een waardig en dansbaar album geworden.
Op 28 februari speelt Altin Gün ten dans in de Roma te Borgerhout.
Ontdek “Suçum Nedir”, ons favoriete nummer van Garip in onze Plaatje van de plaat-playlist op Spotify!
