Gare Noir is een Belgisch duo bestaande uit uit Sam Claeys (der Klinke, Red Zebra, … en PESCH ebm, waarbij de hele wereld ontdekte dat de man een klok van een stem heeft) en Frits Standaert (Ex-RZ en Red Zebra). Toen Peter (Red Zebra & PESCH ebm) in de herfst van 2022 plots van het toneel verdween bleven beide heren wat jammen en van het ene kwam het andere. New wave is aan een revival bezig (de zoveelste) en beide heren leveren met de steun van Wagonmaniac Music (Gents label) hun eersteling af. Eerder al lanceerden ze vier straffe singles: “Dark Desire”, “Never Break”, “Lost in The System” en “Crossfire of Lies”. Ook live bewezen dat ze een stevig uit de kluiten gewassen project uit de grond hebben gestampt.
Openen doen ze met “We Spin”, aka lekker klinkende gitaren (zowel bas als leadgitaar). Sam bewijst een eerste keer hoe goed en hoe hoog hij kan zingen. De melodie klinkt lekker sappig en zorgt ervoor dat het nummer nog lang gaat nazinderen! Met het volgende nummer nemen ze je lekker beet. Het klinkt als een coole minimal track die zo uit de jaren tachtig is weggelopen, maar dan blijkt het een cover te zijn (de enige op dit meesterlijk album): “The Hook” van Grant Lee Philips en zijn Grant Lee Buffalo. “Dark Desire” is de sterkste single en begint als een Rammstein-track met stevige gitaren tot de zang inspringt en we eerder een synthpoptrack horen openbloeien. Het nummer klinkt op en top professioneel en is een uitstekende keuze geweest als single.
Omdat ze niet onder één genre te vatten zijn lanceren ze “I Am Noise“. De titel vat alvast mooi het begin van deze track samen: electrobeats, drum-’n-bass, industrial minded klanken en een schreeuwende Sam. Fans van het hardere (dans)genre zullen hiervan smullen! “Letter To The Void“ en “Fear” (met een knipoog naar Iron Maiden) klinken dan weer als zeemzoete retro wave met een snuifje melancholie, een zalig klinkende gitaar en een synth die je meteen veertig jaar jonger maakt. En weeral krijgen we het gevoel dat ook deze nummers een grote hit waren (veertig jaar geleden). Meer melancholie komt met “The Edge Of Dreams” en “Never Break” (de tweede single in deze opsomming). Als we dan gaan namedroppen denk dan aan Apoptygma Berzerk en Piston Damp. Onder de noemer: het moet niet altijd dansbaar of heftig zijn, komen ze op de proppen met een trager nummer met een hoog melodramatisch gehalte: “Lost in The System”. Het refrein blijft nog een tijdje in je hoofd spoken. Hierna komt nog de ene synth pop/new wave hit na de andere: “Set You Free” en “Crossfire of Lies” om af te sluiten met een laatste meesterwerk: “Statues”.
Strak werk, met voldoende afwisseling en mogelijks de ene hit na de andere. Er zit ook voor ieder wat wils tussen: van minimal wave, melancholische new wave tot industrial! We zouden voor minder lyrisch worden en heelder pagina’s vol schrijven, maar tegenwoordig is korter beter. Sam zet zich eens temeer op de kaart als zanger, hij bewijst hiermee dat hij de ultieme droom is van ieder project/iedere band die op zoek is naar de geschikte zanger. Hiermee is deze schijf alvast kandidaat om beste Belgische schijf van het jaar te worden (en we zijn nog maar februari).
Ontdek “Dark Desire”, ons favoriete nummer van This is Gare Noir in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
