Heel vaak hebben we Saba nog niet over de vloer gehad in België. Zijn laatste visite dateert zelfs alweer van 2022 en toch kan je moeilijk stellen dat het stil is geweest rond de hiphopper uit muziekstad Chicago. In 2025 schonk hij ons zelfs twee gloednieuwe projecten; enerzijds had je From The Private Collection of Saba and No ID (een samenwerking met – verrassing – No ID) en anderzijds was er eind oktober het korte en toch zeer fijne plaatje COFFEE!. Het draait bij Saba desondanks vooral om de kwaliteit en minder om de kwantiteit, wat je ook kan horen in zijn albums. Diepgaande verhalen, complexere maatschappelijke kwesties en vooral veel personaliteit. Gisteren stond hij in het kader van The Big Picture Tour een uur lang op de planken van De Roma en daar toverde hij een kamerbrede glimlach op ieders gezicht.
Voor we de bruisende hiphopwereld van Chicago indoken nam Radamiz ons mee naar Brooklyn. Opvallend genoeg deed hij dat helemaal in zijn eentje en toch vulde hij het podium met best wel wat persoonlijkheid. Dat hij kan rappen liet hij meermaals horen, ook zonder daarvoor een instrumental voor nodig te hebben. Hij probeerde zichzelf niet te introduceren in te lange bindteksten, maar nam een toch al mooi gevulde foyer mee in zijn gedachtegang en zijn broederlijke teksten. Op het einde preekte hij nog als een volleerde predikant dat hij deze show opdroeg aan zijn naasten en al die mensen die in hem geloven. Radamiz bracht zo in ruim twintig minuten hiphop met zingeving en een heldere boodschap.
Van ander hout gesneden was voorprogramma numero twee. Kaicrewsade leunde met zijn persoonlijkheid en podiumprésence al iets meer aan bij Saba. Zo liet hij ons weten fan te zijn van onze plaatselijke delicatessen en ook ‘sparkling tea’ had hem in de positieve zin aangedaan. Humor had hij wel, al verdoezelde dat in het begin wel een beetje een gebrek aan goede nummers. Als speelvogel bleef hij in eerste plaats toch wat een laagvlieger te zijn, maar na verloop van tijd groeide wel de originaliteit en werden zijn nummers memorabeler. Dat lag voor een stuk ook aan het feit dat Kaicrewsade er niet verlegen om was om het publiek consequent te betrekken. Het meezingen en participeren verliep nogal stroef en toch won Kaicrewsade geleidelijk aan het vertrouwen. Het was al bij al best amusant, al had wat meer prik in het begin hem zeker nog beter uit de verf laten komen.
Het podium was nog maar net vrijgemaakt of Saba begon stipt op tijd om vijf na negen. Na een aantal shows op deze tour schudde hij de volgorde van zijn setlist door elkaar en zo begon hij gisteren met “How To Impress God”. Wat in eerste plaats opviel was de uitstraling die hij had op het podium. Zijn glimlach warmde het publiek vrij snel op met als gevolg dat het optreden vrij snel aanvoelde als een fijn onderonsje onder liefhebbers van de betere hiphop. Aan zijn uitspraak van ‘Antwerpen’ was wel nog wat werk, maar hij had nog een heel optreden voor de boeg om er progressief aan te kunnen werken. Saba ging gewoon lekker door op een aangename flow en bracht ons via “head.rap” en “Breakdown” naar zijn persoonlijke favoriet “Stomping”. Dat hij tijdens de refreinen geregeld het refrein liet meelopen, zagen we met veel plezier door de vingers, zeker omdat zijn strofes wel met veel flair en gedrevenheid werden gebracht.
Saba was zich ervan bewust al een tijdje niet meer in ons land te hebben gespeeld en dook voor de gelegenheid tien jaar terug in de tijd. Het is tegenwoordig een best dwaze trend om aan de hand van foto’s terug te keren naar 2016, maar Saba deed het met nummers en die waren toch wel van een zeker niveau. “photosynthesis” en “symmetry” zijn ware parels die zelfs het label ’tijdloos’ verdienen. Zijn dj hield zich tijdens heel het optreden afzijdig en liet de directe publieksparticipatie volledig over aan Saba. Voor “If I Had a Dollar” kreeg Saba verrassend vroeg in de set ook een sitdown voor elkaar, tijdens “my bro” liet hij zijn fans op nasale toon meezingen en voor “Crash” werd het publiek omgevormd door Kelly Rowland-doublures. Antwerpen liep door die leuke passages meer en meer warm voor deze uiterste sympathieke man van het volk. En dan rapte hij op “LIFE” ook nog eens zonder ademen een straffe reeks woorden aan elkaar.
Wat het optreden des te leuker maakte, was het feit dat Saba van het script durfde afwijken. Zo dook onverwachts Dreamville-nummer “Sacrifices” op – een rariteit die hij maar heel zelden in de tracklist toevoegt – en voelde dubbelklapper “BUSY/SIRENS” nog directer en oprechter aan. Toen de geluidsinstallatie het even liet afweten ging Saba maar over tot een korte vragenronde met het publiek. Op de vraag van een fan wanneer er nieuwe muziek van zijn andere project Ghetto Sage (het collectief met Noname en Smino) verschijnt, bleef hij nog best oppervlakkig, maar toen een andere fan vroeg of hij “LOGOUT” zou kunnen brengen aarzelde hij geen seconde. Het nummer had hij al enkele jaren niet meer gebracht en hadden we zonder de kleine technische problemen ook niet meegemaakt. Dankzij “Woes of the World” ging hij ‘back to the regular stuff’, al was het einde van het optreden wel binnen handbereik.
Na ruim een uur was zijn uitspraak van ‘Antwerpen’ al iets meer verfijnd. Het goede moment om nog eens te benadrukken dat hij het naar zijn zin had. Aan alle mooie liedjes komt hoe dan ook een eind en dat was gisteren in de vorm van “Ziplock” en encore “Westside Bound Pt. 4”. Een belofte om voortaan weer iets vaker naar Europa te komen, hoorden we niet over zijn lippen rollen, maar met zo’n show vol positiviteit en connectiviteit hebben zijn Belgische fans wel weer iets om te koesteren. Zijn kamerbrede glimlach en zijn ingesteldheid zullen ons in ieder geval bijblijven en wij duimen voor de rest dat hij binnen afzienbare tijd ook eens met Pivot Gang of Ghetto Sage onze richting uitkomt.
Setlist:
How To Impress God
head.rap
Breakdown
Stomping
Stone
If I Had a Dollar
Today Years Old
How Many X?
LOOKING FOR PARKING
my bro
photosynthesis
symmetry
LIFE
Sacrifices
BUSY/SIRENS
Crash
LOGOUT
Woes of the World
Ziplock
Westside Bound Pt. 4
