© CPU – Marvin Anthony
Het heeft even mogen duren, maar inmiddels zijn we bekomen van de donderklap die het naamloze album van Lintworm had uitgedeeld. De jongeheren uit Hasselt gooiden op hun debuutplaat een bak fijn lawaai over ons heen en lieten daarbij horen hoe het hellevuur zou klinken. Maar in de tijd dat we aan het bekomen waren, is de groep rustig verdergegaan met nieuw geweld maken. Op Het Recyclagecomplot liet het viertal horen dat akoestische muziek nog steeds een stevige bite kan hebben, terwijl het zich op de single “Ungoliant” juist van zijn krachtigste kant liet zien. Vandaag doet de groep dat nog eens dunnetjes over, want met “Rot” is de volgende plezante oorkwelling uitgekomen.
Iedereen heeft wel eens een wond gehad die ontstoken is geraakt en dat is eigenlijk precies zoals de nieuwste track van Lintworm klinkt. Het begint klein, maar aanwezig genoeg om het te voelen, gaat daarna steeds meer prikken om vervolgens flink te etteren. Dat is hoe “Rot” in elkaar zit. De track begint rustig, maar gaandeweg weet het steeds meer geweld te produceren tot alles uiteindelijk onder een vieze laag lawaai wordt bedolven. Het is een bak herrie waar de honden geen brood van lusten, maar wij verslinden dit brute smeetwerk als zoete koek. Vooral de uit het niets opduikende bonk agressie doet ons deugd. Je voelt aan alles dat het eraan zit te komen, maar toch blijft die klap snoeihard aankomen. Heerlijk!
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
