Toen de Zuid-Londense band Dry Cleaning in 2021 debuutplaat New Long Leg uitbracht, volgde een golf aan lyrische reacties bij pers en muziekliefhebbers. Het viertal had eerder al zachtjes de hype opgebouwd met enkele sterke ep’s, en met de eerste langspeler consolideerden ze probleemloos hun succes. De plaat verscheen dan ook in heel wat eindejaarslijstjes. Opvolger Stumpwork volgde amper een jaar later en hoewel de band grotendeels uit dezelfde vaatjes bleef tappen, leek de rek toch een beetje uit de elastiek verdwenen. Na lang wachten ligt er nu eindelijk een derde langspeler in de platenbakken, en die zet gelukkig weer heel wat stappen in de goede richting.
Voor het vervolg op Stumpwork doken zangeres/voordraagster Florence Shaw, gitarist Tom Dowse, drummer Nick Buxton en bassist Lewis Maynard samen een lokale repetitieruimte in, waar ze begonnen te schrijven en te jammen. Heel wat materiaal ontstond tijdens deze werksessies, maar evolueerde nadien verder tot volwaardige songs in diverse opnamestudio’s. Zo werkte het viertal in Wilco’s studio The Loft in Chicago en namen ze op met Alan Duggan en Daniel Fox van Gilla Band in Dublin. De definitieve opnames vonden ten slotte plaats in de Loirevallei, met niemand minder dan Cate Le Bon achter de knoppen. Haar positieve instelling en rechttoe-rechtaan manier van werken sloten perfect aan bij de vitaliteit van de band. En dat laat zich horen in het resultaat, want Secret Love is een bijzonder fijn plaatje geworden.
Le Bon loodst de band met een zuivere productie nog meer in een radiovriendelijke richting, zonder de scherpte van de band uit het oog te verliezen. Dat viel al te horen in de heerlijke vooruitgestuurde single “Hit My Head All Day”, de song die ook deze derde langspeler aftrapt. Met een harde, catchy baslijn, een gitaarriff zo scherp als een schaar en een heerlijk zweverige melodie wist de band enkele maanden geleden al meteen de verwachtingen hoog te leggen. Alles ligt lekker helder in de mix en kabbelt met de typische cool van Dry Cleaning zo’n zes minuten verder, zonder een seconde te vervelen. Aanstekelijk, maar toch nog steeds met een scherp randje: zo hebben wij het alleszins graag! De postpunk van het geweldige “Cruise Ship Designer” gooit het aansluitend met een onweerstaanbare riff over een zeer dansbare boeg, alsof Keith Richards besloten heeft om even mee te spelen met Gang of Four. De tekst is bovendien overladen met geinig anti-consumentisme, waardoor je ongetwijfeld met een glimlach op de dansvloer staat.
Het gelukkige gevoel dat je bij de eerste twee songs op Secret Love te pakken krijgt ebt niet snel weg, want er valt nog heel wat lekkers te snoepen op deze plaat. Het door gitaar en ritme gedreven “My Soul/Half Pint” is gezegend met een bijzonder aanstekelijke gitaarsolo, terwijl “Blood” drijft op een pulserende beat die doet denken aan een hartslag, maar openbloeit tot een hypnotiserende song met zachte synths en een gejaagde riff. “Rocks” heeft zijn titel dan weer allerminst gestolen: het is stevig rocken op een stampend ritme en een hoekige riff die zo uit de late jaren zeventig lijkt te komen. Single “Let Me Grow and You’ll See The Fruit” is dan weer dromerige indierock met een liefelijke gitaarriedel, tot een dronken saxofoon voor een scherper randje zorgt.
Dry Cleaning klinkt op haar nieuwe langspeler toegankelijk en helder, maar blijft toch steeds honderd procent zichzelf. Daar zorgt zangeres/dichteres Florence Shaw natuurlijk voor. Ze bewaart de eigenheid niet alleen door haar monotone, haast verveelde manier van voordragen, maar evengoed door haar bizarre en grappige teksten. De meerderheid van de liedjesteksten blijft bijzonder cryptisch; zet tien mensen in een kamer en de kans is groot dat ze bij elke song een andere interpretatie hebben. Dat mysterieuze en komische blijft de band uniek maken en levert, in combinatie met het sterke muzikale materiaal, opnieuw een bewonderenswaardig album op. Het viertal maakte bovendien de juiste beslissing om de klok in het oog te houden. Slechts vijf van de elf nummers klokken immers af boven de drieënhalve minuut. Op Stumpwork waren dat er nog acht, waarvan er zelfs drie boven de vijf minuten uitkwamen. Die focus op de essentie van de song komt de spanning op de nieuwe worp zonder twijfel ten goede.
Met Secret Love zet Dry Cleaning zichzelf weer op de kaart als spannende, aanstekelijke postpunkband. De liedjes zijn beter gefocust, de productie is helder en scherp, en de combinatie van droogkomische teksten en strak spel blijft even intrigerend als herkenbaar. Door bewuster met speelduur en dynamiek om te gaan houdt de band de spanning bovendien vast en klinkt ze frisser dan voorheen. De nieuwste lp van Dry Cleaning is dan ook een plaatje waarmee we ons de komende maanden niet gauw zullen vervelen. Wat dat betreft is het nieuwe jaar alvast uitstekend begonnen!
Als je Dry Cleaning live aan het werk wil zien kan je op 11 april terecht in de Melkweg in Amsterdam en op 13 april in de AB in Brussel.
Facebook / Instagram / Website
Ontdek “Blood”, ons favoriete nummer van Secret Love, in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
